e-mail

«Φωτιά για να καούν τα κάλπικα»

Αγαπητή κυρία Αθηναίου, καλησπέρα.

Μπορεί η λίστα με τα ποσά που δηλώνουν στην Εφορία οι τραγουδιστές μας να κρύβει τόσες προσωπικές εταιρείες, μέσα από τις οποίες, προφανώς για να φορολογούνται ελάχιστα, περνούν τις αμοιβές τους. Αυτό μας το διευκρίνισαν όσοι από αυτούς βγήκαν με ανακοινώσεις επαναλαμβάνοντας ο ένας τον άλλον.

Τι τα θέλουν όμως τα στοιχεία, για να κάνουν τους καλούς και «καθαρούς», την ώρα που οι μικροσυνταξιούχοι και οι μικρομισθωτοί (όσοι δεν έχουν μείνει βέβαια άνεργοι) χαρατσώνονται; Τι τα ήθελε ο λαοφιλής κύριος Ρουβάς εκείνα τα ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες ευρώ, που λέει πως πλήρωσε από το 2008 στην Εφορία; Για να καταλάβουμε ποιο τεράστιο ποσό θα έχει δηλώσει; Κάτι ακόμη: πώς φορολογήθηκε και πλήρωσε; Μέσα από την εταιρεία του; Μέσα από off shore; Ή μέσα από προσωπική φορολογική δήλωση; Αυτά δεν μας τα λένε όλοι αυτοί που διαμαρτύρονται επειδή βγήκαν τα ποσά που έχουν καταχωρίσει στις δηλώσεις τους.

Αμ εκείνη η κυρία Γαλάνη, που ούτε λίγο ούτε πολύ μας λέει πως «διώκεται πολιτικά» για τις πεποιθήσεις της; Με την αναφορά του πόσα δηλώνει διώκεται; Οταν τραγουδούσε «Μαρία με τα κίτρινα/ ποιον αγαπάς καλύτερα/ τον άντρα σου ή τον γείτονα» και άλλα χαζοχαρούμενα επί χούντας δεν διωκόταν; Οχι μάλλον, γιατί θα το είχαμε μάθει. Οταν η ίδια συμμετείχε σε κρατικά επιχορηγούμενες εκδηλώσεις (ακόμη και στην Τελετή Λήξης του «Αθήνα 2004», αν θυμάμαι καλά) και συναυλίες φορέων ή εμφανιζόταν σε κομματικές συνάξεις δεν διωκόταν; Ούτε χαρακτηριζόταν; Τώρα ξαφνικά που έβγαλαν κάποια από τα φορολογικά της στοιχεία στη φόρα διώκεται;

Μη ρωτάς τι κάνει η πατρίδα σου για σένα, αλλά τι κάνεις εσύ για την πατρίδα σου, είχε πει ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι. Ας κοιτάξουν λοιπόν όλοι αυτοί πρώτα τι έκαναν για πάρτη τους, τι πήραν, τι έδωσαν, τι έκρυψαν, τι φανέρωσαν, και μετά ας τα ρίχνουν όλα στο κράτος που δεν έχει σωστό φορολογικό σύστημα. Αυτό μάλιστα ισχύει για όλους μας. Λάθος κάνω, αγαπητή κυρία Αθηναίου;

Αναστασία Ρεπούση, «Νίκαια

του Πειραιά» (έδρα της εταιρείας

του κυρίου Μαζωνάκη)

Τι μου θυμίσατε, αγαπητή Αναστασία, με αυτό το καλαίσθητο τραγουδάκι «τον άντρα μου τον αγαπώ, / τον γείτονα καλύτερα / Να γίνει ο άντρας μάρμαρο / κι ο γείτονας τριαντάφυλλο / για να πατώ στο μάρμαρο / να κόβω το τριαντάφυλλο». Και με τόσους εθνικούς ύμνους, όπως «Φωτιά για να καούν τα χάρτινα» (ή μήπως ήταν τα κάλπικα). Τα οποία όμως δεν καίγονται και δεν βγαίνουν με τόλμη και σοβαρότητα να διαλύσουν μια και καλή τις όποιες αμφιβολίες δημιουργεί το ανασκάλεμα των φορολογικών τους, δίνοντας μόνοι τους, αν βέβαια θέλουν, τα αληθινά στοιχεία της φορολόγησης μέσω των εταιρειών τους. Και μου θυμίσατε και έναν ακόμη ύμνο αφιερωμένο προς αγωνιζόμενους έλληνες τραγουδιστές: «Ζωωωωωω, μετά από σένα ζω».

Εδώ οι «καθαροί» Ελληνες

Αγαπητή Φοίβη χαίρε.

Δεν θα σε κουράσω, σχεδόν όλοι τα ίδια γράφουμε.

Τα καλόπαιδα της Χ.Α. μπουκάρουν και τα κάνουν λίμπα στο πανηγύρι, κυνηγώντας τους λαθρομετανάστες μικροπωλητές με τα λαθραία. Οι έλληνες μικροπωλητές χαίρονται και επαινούν την πράξη τους.

Οπως γράφει συνάδελφός σου στις πίσω σελίδες, οι έλληνες μικροπωλητές ΔΕΝ ΔΙΝΟΥΝ ΠΟΤΕ ΑΠΟΔΕΙΞΗ για τις αγορές που κάνουμε. Ποιο το έγκλημα και ποια η τιμωρία; Αντε να βγάλεις άκρη.

Μία από τις παράνοιες που ζούμε σ’ αυτή τη φουκαριάρα χώρα.

Πάντα φίλος, Μανώλης Περάκης

Εις απάντησή σας, αγαπητέ Μανώλη, επιστολή του αναγνώστη Πέτρου Καλογιάννη: «Αγαπητή Φοίβη, οι κύριοι (καταχρηστικός ο όρος) της Χ.Α. που κόπτονται για τους μετανάστες που δεν κόβουν αποδείξεις και γι’ αυτό τους τα κάνουν λίμπα, δεν έρχονται λίγο πιο πέρα από τα ευάερα γραφεία τους, στην παραλία της Ανατολικής Αττικής, όπου καθαρόαιμος έλληνας καλλιεργητής-μικροπωλητής πουλάει την πραμάτεια του και όχι μόνο δεν κόβει αποδείξεις αλλά κοφτά σου λέει με θράσος η κυρά του: “Εμείς δεν κόβουμε αποδείξεις κι αν θέλετε”; Για να μη μας κάνουν τους εκκαθαριστές του νόμου».