Στίγμα

Ο Ζαγοράκης «καίει» τη Θεσσαλονίκη

ΑΝ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ κάτι αυτή την ώρα τη Θεσσαλονίκη, δεν είναι ούτε τα υποβαθμισμένα, μέχρις ουσιαστικής κατάργησης, εγκαίνια της Διεθνούς (λέμε τώρα) Εκθεσης ούτε η «καταδρομική» παρουσία και αποχώρηση από την πόλη του Πρωθυπουργού ούτε η καταφανώς παρακμιακή, «αγωνιστική» (επίσης, λέμε τώρα) συγκέντρωση του Σαββάτου. Η Θεσσαλονίκη κυριαρχείται από το σκάνδαλο Ζαγοράκη (επάνω φωτογραφία). Καίγεται για λεπτομέρειες για να είμαι ακριβής. Δύο εικοσιτετράωρα στην πόλη, αυτό εισέπραξα. Ποια κρίση, ποια έξοδος από το ευρώ και ποιο νέο πακέτο μέτρων με περικοπές. Το θέμα του «Ζαγόρ» είναι αυτό που συζητούν όλοι: η άνοδος και η πτώση ενός εθνικού ήρωα (του ποδοσφαίρου) που ανέλαβε πρόεδρος του ΠΑΟΚ και τώρα διώκεται για τον μισό ποινικό κώδικα, σε βαθμό κακουργήματος… Δεν υπάρχει ραδιοφωνική εκπομπή που να μην έχει σχόλια και παρεμβάσεις ακροατών για την υπόθεση, η οποία τείνει να διχάσει την πόλη. Λαμόγιο ή θύμα; Και μακριά, πολύ μακριά, η κρίση…

Πού να πάνε οι διαδηλωτές…

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΡΑ απασχόλησε μερικές χιλιάδες ανθρώπους που διαδήλωσαν στη Θεσσαλονίκη το απόγευμα του Σαββάτου και άλλους πέντε χιλιάδες αστυνομικούς, οι οποίοι είχαν σταλεί από κάθε γωνιά της χώρας για να τους περιφρουρούν. Οπως υπολόγισα, σε κάθε ενάμιση διαδηλωτή αντιστοιχούσε ένας αστυνομικός. Κάτι αυτό, κάτι η εμφανής αμηχανία των διαδηλωτών – «καλά μαζευτήκαμε, τώρα πού πάμε» (Βελλίδειο κλειστό, απόντες Πρωθυπουργός και υπουργοί) – και η έλλειψη πολιτικού στόχου, το αποτέλεσμα ήταν η πόλη να γίνει θεατής μιας από τις πιο υποτονικές συγκεντρώσεις και πορείες που έχουν γίνει ποτέ σ’ αυτήν.

ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ συνδικαλιστές μετά συγγενών και φίλων, άλλοι τόσοι στο μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο τίμησε με την παρουσία του ο «μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή» πρόεδρος Αλέξης, καμιά χιλιάδα το ΠΑΜΕ στην Πλατεία Αριστοτέλους με την πασιονάρια του Κόμματος Αλέκα και από κοντά δύο χιλιάδες οπαδοί του Ηρακλή που θέλουν, σώνει και καλά, να επιστρέψει η ομάδα «στα μεγάλα σαλόνια, ρε καρντάση»…

ΟΥΤΕ ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ, μπαχαλάκηδες και λοιποί είχαν όρεξη. Μια «σκούπα» της Αστυνομίας που μάζεψε καμιά σαρανταριά από αυτούς προτού καν αρχίσουν την πορεία τους, σε συνδυασμό με την ασφυκτική παρουσία των ΜΑΤ παντού, περιόρισε τα επεισόδια γωνία Τσιμισκή και Αγίας Σοφίας, και αυτό ήταν. Απολογισμός: μερικοί κάδοι καμένοι και πάνω από 30 συλλήψεις.

Την ίδια ώρα, στους δρόμους της πόλης επικρατούσε το χάος. Οποιος ήθελε πορευόταν όπου ήθελε.

Τα συνδικάτα δεν έχουν ανακλαστικά

Ο ΜΟΝΟΣ μεγάλος κερδισμένος ήταν ο υπουργός Μακεδονίας και Θράκης – Θόδωρο Καράογλου (κάτω φωτογραφία) το λένε το παλικάρι που δέχθηκε την αντιπροσωπεία ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ για να παραλάβει το ψήφισμά τους.

– Μα είναι πράγμα αυτό; Ποιος είναι ο Καράογλου; Αναβαθμίστηκε σε αναπληρωτή Πρωθυπουργό και δεν το ξέρουμε; μου διαμαρτυρήθηκε, συγκρατώντας με δυσκολία την οργή του, ο πρώην πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Σπύρος Παπασπύρος.

– Μα κάποιος έπρεπε να παραλάβει το ψήφισμα, παρατήρησα.

–Δεν υπήρχε Πρωθυπουργός, δεν υπήρχε λόγος να το επιδώσουν, συνέχισε. Και όλο αυτό ήταν μια τεράστια αστοχία. Ηταν η χειρότερη συγκέντρωση, γιατί τα συνδικάτα δεν έχουν ανακλαστικά. Εμαθαν ότι δεν θα ήταν ο Πρωθυπουργός, ας οργάνωναν μια συναυλία διαμαρτυρίας, αντί για συγκέντρωση. Περισσότερο κόσμο θα μάζευαν…

Το μικρό σόου Σαμαρά

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ, πάλι, μεγάλη ιστορία. Τα απολύτως απαραίτητα. Ούτε ομιλίες ούτε δηλώσεις. Ισα που τον πρόλαβα το Σάββατο το πρωί στην είσοδο της ΔΕΘ. Ετρεχε για τα εγκαίνια, τα οποία «χρωμάτισε», όπως συνήθως κάθε χρόνο τέτοια εποχή, ο Πανίκας Ψωμιάδης – αυτή τη φορά, λόγω κρίσης, διάβασε τον Απόστολο.

Ο ΙΔΙΟΣ ο Σαμαράς έδωσε νομίζω ένα μικρό σόου: βλέποντας μια ομάδα ατόμων με ειδικές ανάγκες, έπιασε κουβέντα μαζί τους και μάλιστα γονάτισε για να ακούσει έναν που ήταν καθηλωμένος σε αμαξίδιο και διαμαρτυρόταν για τις περικοπές στα επιδόματα. «Θα κάνω ό,τι μπορώ» ακούστηκε να λέει αλλά για να είμαι ειλικρινής νομίζω ότι ελάχιστοι τον πίστεψαν.

Η ΠΛΑΚΑ είναι ότι, όπως ενημερώθηκα εγκύρως, στο «Μακεδονία» τού την είχαν στημένη διάφοροι από τη γνωστή κατηγορία «κουμπάροι, συγγενείς και φίλοι», η οποία – όπως όλοι γνωρίζουμε – επί Δεξιάς θριαμβεύει. Περίμεναν ότι μετά τα εγκαίνια θα περνούσε από εκεί για έναν καφέ. Τους άφησε όμως αμανάτι. Εφυγε κατευθείαν για το αεροδρόμιο…

Πήγε, τον είδαν και απήλθε

ΠΑΡΑ ΤΑ ΠΥΡΑ που εκτόξευσε κατά του Πρωθυπουργού, ο πρόεδρος Αλέξης, για την ολιγόωρη παρουσία του στη Θεσσαλονίκη, μη νομίζετε ότι έκανε κάτι διαφορετικό. Τα ίδια ακριβώς αλλά σε άλλο πλαίσιο. Εφθασε από την Αθήνα, πήγε στο Αγαλμα του Βενιζέλου, όπου και η συγκέντρωση, μάζεψε τις κάμερες, έκανε τη γνωστή δήλωση και στη συνέχεια μετακινήθηκε στο μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ που ήταν μερικές δεκάδες μέτρα πιο πίσω από την εξέδρα. Εμεινε για λίγο μαζί τους και μετά αναχώρησε προς άγνωστη κατεύθυνση. Φαντάζομαι πήρε τον δρόμο της επιστροφής για την Αθήνα, διότι διάφορους που ρώτησα αν τον είδαν πουθενά σε «κόζι» εστιατόρια (Βυζαντινό, Ομιλο, Μεζόν, 7 Θάλασσες, Σαρκ, Ζαζού, Μαϊάμι, Βράχο) και τέτοια, με διαβεβαίωσαν πως όχι. Υποθέτω ότι θα το κάνει αυτή την εβδομάδα. Ανεβαίνει στην πόλη από την Παρασκευή το απόγευμα προκειμένου να συναντηθεί με νέους, το Σάββατο το βράδυ θα πάει φυσικά στο Βελλίδειο και την Κυριακή συνέντευξη. Μεγαλεία…

Ο εισβολέας με τη βερμούδα!

Ο,ΤΙ ΑΠΕΦΥΓΕ ο Βενιζέλος, φέτος. Χθες για λίγες ώρες έκανε το καθήκον του απέναντι στη ΔΕΘ και την πόλη, και επέστρεψε το απόγευμα στην Αθήνα για τη συνάντηση των τριών στο Μαξίμου. Μου άρεσε όμως η εκδήλωση που οργανώθηκε σε μια αίθουσα της ΔΕΘ που φέρει την ονομασία (τυχαίο!) Γερμανός. Το αμφιθέατρο είναι στον δεύτερο όροφο του κτιρίου, γέμισε πρέπει να πω – πάνω από 400 άτομα – αλλά παρά το φέις κοντρόλ στο οποίο υποβληθήκαμε όλοι (και όταν λέω όλοι, εννοώ ΟΛΟΙ), σημειώθηκε ένα «ατύχημα».

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ είχε τίτλο «Μια κερδισμένη γενιά, όχι μια χαμένη γενιά» και μετείχαν επτά καινοτόμοι νεαροί, κατά βάση, επιχειρηματίες. Την ώρα που μια κυρία, ονόματι Μαρία Βλάχου από την Κορινθία, ανέπτυσσε τα της δικής της επιχείρησης που είναι μονάδα παραγωγής σαλιγκαριών, σηκώθηκε κύριος, με βερμούδα και σαγιονάρα, και φώναξε: «Τα σαλιγκάρια, κυρία μου, σέρνονται. Μήπως σας θυμίζουν τους πολιτικούς;». Φυσικά απάντηση δεν έλαβε. Απλώς πήρε κόκκινη κάρτα από την ασφάλεια Βενιζέλου και αποχώρησε.

ΚΑΤΑ ΤΑ ΛΟΙΠΑ, είδα αρκετούς φίλους εκεί – για να μην πω ότι γνώριζα τα 3/4 των παρευρισκομένων. Οχι όμως τον συντονιστή της εκδήλωσης.

– Ποιο είναι το παλικάρι που συντονίζει ρώτησα τον διπλανό μου, γνωστό παλαιοπασόκο της πόλης.

– Δεν τον ξέρω ούτε εγώ μου απάντησε. Δεν είναι παρήγορο;

Είναι!

(Για την ιστορία, ο νεαρός λέγεται Κυριάκος Πιερρακάκης και είναι υπεύθυνος πολιτικού σχεδιασμού ή κάτι τέτοιο του ΠΑΣΟΚ).