Ο ρόλος της κληρονομικότητας στην ψύχωση
Τα ψυχωσικά σύνδρομα έχουν κληρονομικό υπόβαθρο. Οι συγγενείς πρώτου βαθμού των ατόμων που πάσχουν από ψύχωση έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν και οι ίδιοι απ' ότι άτομα του γενικού πληθυσμού.

Ένας φίλος μου είναι 28 ετών και πάσχει από ψυχωσικό σύνδρομο για το οποίο λαμβάνειφαρμακευτική αγωγή. Το πρόβλημα θα διαρκέσει στο μέλλον; Είναι κληρονομικό; Η νόσος θα μεταφερθεί στους απογόνους του;
Τα ψυχωσικά σύνδρομα έχουν κληρονομικό υπόβαθρο. Οι συγγενείς πρώτου βαθμού των ατόμων που πάσχουν από ψύχωση έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν και οι ίδιοι απ’ ότι άτομα του γενικού πληθυσμού.
Ενδεικτικά, η πιθανότητα εκδήλωσης ψυχωσικού συνδρόμου σε ένα παιδί του οποίου ο γονιός νοσεί είναι 10%, σε σχέση με το 1% που αφορά στα άτομα του γενικού πληθυσμού. Η πιθανότητα αυτή δεν αφορά στην μετάδοση της νόσου αλλά στην κληρονόμηση μιας ευπάθειας απέναντι στη νόσο.
Το κοινωνικό περιβάλλον είναι μείζονος σημασίας και μπορεί να παίξει προστατευτικό ρόλο και έτσι η ασθένεια να μην εκδηλωθεί τελικά, ακόμη και αν υπάρχει η προδιάθεση (και αντίστροφα).
Αναφορικά με την πορεία της νόσου, κάποια άτομα παρουσιάζουν ένα μεμονωμένο επεισόδιο ενώ κάποια άλλα εμφανίζουν συχνές υποτροπές. Αν υπάρχει έντονη προδιάθεση, αρνητικά γεγονότα ζωής, έλλειψη κοινωνικής στήριξης και ο ασθενής δεν λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή ή την διακόπτει συστηματικά τότε η πιθανότητα υποτροπής αυξάνεται.
Τα αντιψυχωσικά φάρμακα ενώ δεν θα εξασφαλίσουν απόλυτα την ίαση από τη νόσο, ωστόσο είναι απαραίτητα και βοηθούν σημαντικά τον ασθενή στην βελτίωση της νόσου, στη διαχείριση των συμπτωμάτων και στην πρόληψη μελλοντικής υποτροπής.
Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια, email myrsi@hol.gr , twitter @myrsi1













