Πανσέληνο κι ο Καραμήτρος!
Παγανιστική τελετή για αοιδούς πίστας που ξορκίζει την κρίση. Στάση προσευχής, κλειστά μάτια, αυτοσυγκέντρωση. Ο πρωθιερέας Μαζωνάκης ξέρει να την οργανώνει και με την ανάλογη αμφίεση: φούστα-μπλούζα (σε μουντό - σκοτεινό για να ταιριάζει στην ύφεση), κολάν και μπότες κουντούρια για να λειώνουν σιωπηλά τα νεκρά λευκά γαρίφαλα, σπονδή στον θεό της Δυστυχίας
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Πού πας, ρε Καραμήτρο; (που έλεγε και το ανέκδοτο) Στην Πανσέληνο; Να την απολαύσεις από το ρουστικάκι το αρχαίο γιατί είσαι και ρομαντική ψυχή;
Το έχεις σκεφτεί καλά – όπως σε κάααααθε Πανσέληνο του Αυγούστου που ο λαός απαιτεί την Πανσέληνο να δει από μνημεία ειδικά; Το έχεις σκεφτεί ότι εκεί που θα σκαρφαλώσεις στο αρχαίο το μνημείο θα είναι χιλιάδες σαν κι εσένα ρομαντικές ψυχές και όλοι μαζί οι ρομαντικοί θα κάνετε μια ομορφιά (με την κακή την έννοια), που έλεγε και ο ΛεΠα;
Το έχεις σκεφτεί πόσα χιλιόμετρα, ας πούμε προς το Σούνιο, θα πας σημειωτόν – πρώτη, δευτέρα, πρώτη, πρώτη, φρένο, πρώτη, φρένο – και θα κάψεις ένα ρεζερβουάρ ρομαντικής πανάκριβης βενζίνης; Το έχεις σκεφτεί ότι το φεγγάρι θα το δεις από το παρμπρίζ αν είσαι τυχερός και πιθανότατα από τον καθρέφτη του οδηγού και μόνο διότι όταν θα βγει, ολόγιομο, εσύ θα είσαι ακόμη στο μποτιλιάρισμα και δεν είναι σίγουρο ότι θα φτάσεις και ποτέ;
Το έχεις σκεφτεί ότι αν παρ’ όλα αυτά φτάσεις και ανεβείς στο καφέ του μνημείου – και ουχί στο ίδιο το περίφημο μνημείο που μόνο με την Πανσέληνο το θυμάσαι – δεν θα έχεις δρόμο να διαβείς, σοκάκι να περάσεις; Οτι θα ποδοπατηθείς; Οτι θα φας την μπόχα από τον ιδρώτα του διπλανού ρομαντικού ζευγαριού που κάθιδρο θα φτάνει επίσης, ίσως και το άρωμα από τα κεφτεδάκια της διπλανής;
Εχεις σκεφτεί αν θα σε ποδοπατήσουν; Αν θα σε προσπεράσουν, ρομαντικά πάντα; Αν θα σε σπρώξουν και θα σπρώξεις; Αν όλος ο ρομαντισμός της Πανσελήνου σού φύγει όταν πάρεις τον δρόμο του γυρισμού με ακόμη χειρότερο σπρωξίδι (με κίνδυνο και να κουβαριαστείς σε κανένα αρχαιοντάμαρο!), μποτιλιάρισμα, σταμάτα – ξεκίνα και ταλαιπωρία;
Εχεις σκεφτεί πόσο γελοίο είναι κάποιοι άλλοι, ρομαντικοί, να σπάνε λουκέτα με ρομαντικά λοστάρια στην Ακρόπολη για να ευφρανθούν οι ρομαντικές ψυχές τους φεγγαράδα; Πόσο ξεφτίλα γίνεται ο δήθεν ρομαντισμός όταν παραβαίνεις γι’ αυτόν; Οτι η ανοικτή Ακρόπολη στην Πανσέληνο δεν είναι «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» για να σε πιάσει το βίαιο αγωνιστικό σου;
Αντε πάλι. Τη ζήσαμε και αυτήν τη ρομαντική βραδιά. Με βία και ταλαιπωρία. Με μαζική υστερία. Και μαζικό χαρχάλεμα. Πανσέληνο πάντως…
Google news
