Το ταγέρ για μπαρ

Τον Φεβρουάριο του 1947 ο Μεσιέ Ντιόρ, ασυνείδητα, δουλεύει γι’ αυτό που θέλουν οι γυναίκες: Θέλουν πίσω τη θηλυκότητά τους. Θέλουν να απελευθερωθούν από τη μιζέρια της ζωής με το δελτίο, από τα στενά καχεκτικά ταγιέρ των μουντών αποχρώσεων, από το ψέμα της γραμμής με κάρβουνο κατά μήκος της γάμπας τους για να δείξουν ότι φοράνε μεταξωτές κάλτσες.

Στον αριθμό 30 της Λεωφόρου Μοντέν, ένα κομψό πλήθος βρίσκεται συγκεντρωμένο στο σαλόνι του νέου δημιουργού ο οποίος δείχνει για πρώτη φορά τη συλλογή του, που τη βάφτισε «Corolle», θέλοντας να δείξει τη γυναίκα-λουλούδι. Αμερικανοί δημοσιογράφοι, κυρίες της καλής κοινωνίας, αστέρια του Χόλιγουντ – ναι, ο Χόμφρεϊ Μπόγκαρτ συνόδευε τη Λορίν Μπακόλ -, μέσα από τα δαχτυλίδια καπνού των τσιγάρων τους συζητούσαν γι’ αυτόν, τον σαρανταδυάχρονο Ντιόρ.

Το Νο 8, τυχερός αριθμός για τον προληπτικό Μεσιέ Ντιόρ, ήταν ένα ταγιέρ με το όνομα «The Bar Suit». Από τα ενενήντα σύνολα της πρώτης του συλλογής, το ταγέρ για εμφανίσεις σε μπιστρό-μπαρ του Παρισιού έγινε το αρχέτυπο του New Look.

Η φούστα του ταγέρ χρειαζόταν επτά μέτρα μάλλινου κρεπ υφάσματος, φοδραρισμένη στο εσωτερικό της με μαύρο τούλι. Το σχέδιο στο λευκό μεταξωτό σακάκι ήταν από μόνο του ένα «μανιφέστο» της ραπτικής, καθώς συνδύαζε το άψογο κόψιμο και την τόλμη στον όγκο του.

Χάρη στις μπάσκες που έπεφταν πάνω από τους γοφούς σχηματιζόταν μία εκπληκτική θηλυκή φιγούρα. Η λεπτομέρεια που έκανε τη διαφορά ήταν το γέμισμα της μπάσκας με βαμβακερή βάτα. Αυτή η τεχνική έγινε το σήμα κατατεθέν της γραμμής του Ντιόρ και απασχόλησε πολλές εργαζόμενες στο ατελιέ του.

Οσο για τους θεατές που βρίσκονταν στο σαλόνι της Λεωφόρου Μοντέν, η πρωτότυπη σιλουέτα τούς ενθουσίασε και η πιο επινοητική ανάμεσα τους, η αμερικανίδα απεσταλμένη του «Harper’s Bazaar», αναφώνησε: «Μα τι Νέο Υφος» (such a New Look).

Το New Look μεταμόρφωσε τις αναλογίες και επέστρεψε στο γυναικείο σώμα τις καμπύλες του. Το στήθος αναδεικνυόταν χυτό πάνω από μία σφιχτή λεπτή μέση, ενώ η γραμμή της περιφέρειας στρογγύλευε χορεύοντας από την κίνηση της μακριάς φούστας, που έφτανε στους αστραγάλους. Οι ώμοι ήταν στενοί και το κεφάλι έδειχνε κομψό και μικρό κάτω από το καπέλο.

Ωστόσο οι νέες αφίξεις προκαλούν αντιδράσεις. Η υποδοχή του νέου ύφους Ντιόρ προξένησε αναταραχή στον κόσμο, που έκανε προσπάθειες ανασυγκρότησης. Στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι κοινωνικές τάξεις ποτέ δεν είχαν πλησιάσει τόσο πολύ η μία την άλλη. Η επόμενη ημέρα έδινε την υπόσχεση ίσων δικαιωμάτων για όλους τους πολίτες μιας φαινομενικά αταξικής κοινωνίας.

Σε αυτό το νέο πλαίσιο το New Look έδειχνε παράδοξο. Παλιομοδίτικο στο λεξιλόγιό του και στην ερμηνεία της θηλυκότητας. Εμοιαζε με σύμβολο των παλιών προνομίων και της πολυτέλειας που πολλοί πίστεψαν ότι χάθηκε μέσα στα συντρίμμια του πολέμου.

Ωστόσο ο Κριστιάν Ντιόρ επανόρθωσε: το 1948, στην ομώνυμη μπουτίκ στην Πέμπτη Λεωφόρο της Νέας Υόρκης, τα μοντέλα του New Look άρχισαν να αναπαράγονται σε πολλαπλά αντίγραφα με την έγκριση του δημιουργού. Το πρετ-α-πορτέ είχε ξεκινήσει και αφορούσε τις γυναίκες της νέας εποχής.