Τα έξι κινηματογραφικά πρόσωπα του Τζέιμς Μποντ

Σον Κόνερι

Ακόμα και σήμερα παραμένει ο ιδανικός Τζέιμς Μποντ για τους περισσότερους οπαδούς της σειράς. Ηταν αυτός που έδωσε χάρη και ζωντάνια σε έναν μονοδιάστατο χαρακτήρα, που θα μπορούσε πολύ εύκολα να γίνει εξαιρετικά αντιπαθής στο κοινό (για τους λόγους που προαναφέραμε). Να σημειώσουμε ότι ο Κόνερι θα κάνει άλλη μία κινηματογραφική εμφάνιση ως 007, το 1983, στο ειρωνικά τιτλοφορούμενο – και εκτός της επίσημης σειράς ταινιών – «Ποτέ μην ξαναπείς ποτέ».

Τζορτζ Λέιζενμπι

1969

Ωραίος αλλά άχρωμος, κατάφερε (άθελά του) ένα πλήγμα στον θρύλο που έχτισε ο πρώτος διδάξας. Το μοναδικό φιλμ στο οποίο πρωταγωνίστησε («Στην υπηρεσία της Αυτής Μεγαλειότητος») θάφτηκε από κοινό και κριτικούς – αδίκως, γιατί ο Πίτερ Χαντ που το σκηνοθέτησε είχε κάνει πολύ καλή δουλειά -, για τους φίλους της σειράς μάλιστα είναι μία από τις καλύτερες ταινίες που γυρίστηκαν με τον 007! Ο Λέιζενμπι έκτοτε εμφανίστηκε σε b-movies της ξεφτίλας και αργότερα εξαφανίστηκε.

Ρότζερ Μουρ

1973-1985

Ο Μουρ πήρε τη σκυτάλη από τον Κόνερι και τράβηξε το στοιχείο της (αυτο)παρωδίας στα άκρα, σε σημείο που ώρες ώρες οι θεατές τού «Ζήσε κι άσε τους άλλους να πεθάνουν» νόμιζαν ότι έβλεπαν κωμωδία με τον Μπαρτ Ρέινολντς. Ωστόσο, για να πούμε και του στραβού το δίκιο, είχε τη δική του χάρη. Πιο φλεγματικός, πιο στάνταρντ «Βρετανός» από τον προκάτοχό του, ο Μποντ αυτός έχει τους δικούς του οπαδούς.

Τίμοθι Ντάλτον

1987-1989

Συμπαθέστατος σε δεύτερους ρόλους, ο Ντάλτον ήταν απλώς άτυχος, καθώς όλα ήταν εναντίον του. Το φιλμ «The living daylights» (ελληνικός τίτλος: «Με το δάχτυλο στη σκανδάλη»), όπου πρωτοεμφανίστηκε, διέπραξε το φρικώδες έγκλημα της δεκαετίας μετατρέποντας τον Μποντ σε… μονογαμικό ον (AIDS γαρ) και οι θεατές τον εγκατέλειψαν. Το «Licence to kill» που ακολούθησε ήταν αισθητώς καλύτερο, αλλά ο Τίμοθι είχε πλέον σβήσει.

Πιρς Μπρόσναν

1995-2002

Πρέπει να ξέρετε ότι το πρώτο όνομα που συζητήθηκε μετά την αποχώρηση του Μουρ ήταν αυτό του Πιρς, ο οποίος τότε ήταν δεσμευμένος. Ποτέ δεν είναι αργά. Ο Μπρόσναν κατόρθωσε να επιβληθεί σε έναν ρόλο που έψαχνε να βρει την περσόνα του στα 90s μανιωδώς, κυρίως μετά την αποτυχία του Τίμοθι Ντάλτον. Ετσι, το «Επιχείρηση Χρυσά Μάτια» γνώρισε τεράστια επιτυχία και δόθηκε η παράταση ζωής. Κι εκεί όμως έβλεπες ότι υπήρχε η ανάγκη για κάτι πιο ριζοσπαστικό.

Ντάνιελ Κρεγκ

2006 – …

Ηθοποιός σπουδαίας κλάσης, ο οποίος πίσω από το σχετικά ατσαλένιο προφίλ τού ήρωα παραθέτει ένα ψυχογράφημα σκέτη σταυροβελονιά. Σε στιγμές, σε κλάσματα δευτερολέπτου, μέσα σε ένα βλέμμα ανιχνεύει κανείς τα ψήγματα ενός χαρακτήρα καθ’ όλα ολοκληρωμένου και αποκαρδιωτικά… κατεστραμμένου. Αυτός ο Μποντ έχει κάτι δικό μας. Καιμάλλον θα περάσουν πολλά χρόνια έως το επόμενο ρεκτιφιέ.