[Φαινόμενα] Το hangover των Ολυμπιακών

Μοιάζει σαν να ξυπνάει την επομένη των Ολυμπιακών ο κόσμος με hangover. Αγωνίζονται ήδη οι ειδικοί να αποτιμήσουν τα απρόβλεπτα γεγονότα που παρήγαγε η ολυμπιακή διοργάνωση του 2012 και κυρίως την ανταπόκριση του πλήθους στην τεχνολογία.

Δεν έγινε, δε, εξαρχής αντιληπτό από τους απλούς τηλεθεατές ότι ακόμη και η σκηνοθεσία των αναμεταδόσεων από τους Βρετανούς ήταν τέτοια ώστε να τροφοδοτεί ακαταπαύστως από το Ιντερνετ μέχρι τις νέες χάι τεκ οθόνες. Αποτελούσε μια μοναδική σύνθεση από επιμέρους παραστάσεις, τις οποίες μετέδιδαν ταυτοχρόνως διαφορετικές κάμερες λήψης. Στην ίδια κατεύθυνση και οι εμπορικές συμφωνίες του NBC με το twitter και το facebook, οι οποίες αναδιαμόρφωσαν τα ήθη της παρακολούθησης.

Πάντως την ανάσα της αγοράς έχουν κόψει τα 50 εκατομμύρια tweets για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Εφτασαν μάλιστα τις 80.000 το λεπτό όταν ο Μπολτ έκανε το χρυσό ρεκόρ του στην κούρσα των 200 μ.

Οσο για τους ίδιους τους αθλητές, είδαν τους φίλους τους στο facebook να αυξάνονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.

Και μπορεί να μη λέει να κοπάσει η κριτική στο αμερικανικό δίκτυο NBC – που όχι μόνο φρόντισε να αναμεταδίδει μαγνητοσκοπημένους τους Αγώνες και με καθυστέρηση ώστε να προηγείται η τουιτερική φρενίτιδα, αλλά διέκοψε τις τελετές έναρξης και λήξης για να προβάλει ντοκιμαντέρ σε μια απίθανη επίδειξη χειρισμού των θεατών -, ωστόσο τα 31 και πλέον εκατομμύρια τηλεθεατές, τουλάχιστον 12% περισσότεροι από εκείνους που είδαν τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου, το δικαιώνουν. Το twitter λειτουργούσε σαν προμόσιον των αναμεταδόσεων, ισχυρίζονται οι υπεύθυνοι, γιατί όλοι ήθελαν να δουν τις προσπάθειες των αθλητών που προκάλεσαν τόσα σχόλια.

Τι να πρωτοθυμηθεί, τι να πρωτοαναλύσει κανείς από τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου, καθώς υπάρχουν και πλήθος «λεπτομερειών» που δεν ήταν άμεσα ορατές για τα εκατομμύρια τηλεθεατές, ούτε καν για τους ανταποκριτές.

Για παράδειγμα, η τελετή έναρξης δεν είχε μόνο ένα σόου, το κεντρικό, αλλά συνέβαιναν διαφορετικά πράγματα σε καθεμία από τις τέσσερις πλευρές της αρένας. Το ίδιο συνέβη και στην τελετή λήξης, η οποία ήταν αναπαράσταση της καθημερινής μεν ζωής των Λονδρέζων – εξού και οι εφημερίδες που κάλυπταν από αυτοκίνητα μέχρι όλη την αρένα, καθώς θεωρείται ακόμη «προσευχή» η ανάγνωση της καθημερινής εφημερίδας για τους Βρετανούς -, αλλά κατόπιν, όντας χωρισμένη η αρένα σε Βορρά – Νότο – Ανατολή και Δύση, κάθε πτέρυγα θεατών στο στάδιο είχε και διαφορετική εικόνα.

Το BBC είχε γι’ αυτόν τον λόγο τοποθετήσει τέσσερις διαφορετικές μονάδες ταυτόχρονης αναμετάδοσης των διαφορετικών σόου. Δεν είχαμε ωστόσο την ίδια εικόνα όλοι οι τηλεθεατές.

Αφήνουμε στην άκρη το ότι και κάθε επιμέρους νούμερο των τελετών αποτελούσε ένα είδος προμόσιον των καλλιτεχνών και κάθε καινούργιας δουλειάς τους, όπως το βίντεο με τον Τζέιμς Μποντ – Ντάνιελ Κρεγκ και τη Βασίλισσα που έπεσαν στο στάδιο από ελικόπτερο ήταν ένα είδος τρέιλερ για τη νέα ταινία με τον 007, καθώς και η πολυσυζητημένη επανένωση των Spice Girls δεν έγινε, λέει, μόνο για τους Ολυμπιακούς, αλλά εμφανίστηκαν στους Αγώνες για να διαφημίσουν την περιοδεία που θα κάνουν από Σεπτέμβρη με ένα μιούζικαλ τύπου «Μάμα μία», χάριν της οποίας εν τέλει επανενώθηκαν.

Ζουμ
Η κάλυψη των Αγώνων του Λονδίνου είναι ένα ελάχιστο δείγμα της τρομακτικής έκρηξης των τεχνολογιών της επικοινωνίας, η οποία δεν σημαίνει άλλο από κολοσσιαία ανάγκη πλέον για περιεχόμενο σε λόγο και εικόνα, άρα ενίσχυση κάθε πτυχής της βιομηχανίας παραγωγής προγραμμάτων. Αν αναλογιστεί κανείς ότι κατέβηκαν 63 εκατομμύρια live βίντεο, όταν οι Ολυμπιακοί του Πεκίνου είχαν 14 εκατομμύρια, η κοινωνία του θεάματος βρίσκεται ακόμη στις απαρχές της ιστορίας της.