[Δρόμοι] Ενώ οι…

… Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου γοήτευαν την παγκόσμια κοινή γνώμη και τα αεροπλάνα και τα τανκς του Μπασάρ αλ Ασαντ διατάρασσαν, χωρίς αμφιβολία, τον ύπνο των πιο ευαίσθητων ψυχών, η παραίτηση του Κόφι Αναν περνούσε απαρατήρητη. Οταν όμως τα βροντάει ο μεσολαβητής του ΟΗΕ στη Συρία, κλείνει ουσιαστικά μια εποχή. ‘Η μάλλον μετατρέπεται σε ένα επονείδιστο φιάσκο.

Την εποχή…

… της γενοκτονίας των Τούτσι από τους Χούτου, στη Ρουάντα, ο Ανάν ήταν δεύτερος στην ιεραρχία του ΟΗΕ. Ηταν το 1994 και 800.000 άμαχοι δολοφονήθηκαν μέσα σε τρεις μήνες. Ο Ανάν αρνήθηκε να στείλει στον στρατηγό Νταλέρ 5.000 κυανόκρανους για να σταματήσει το μακελειό. Στη συνέχεια αρκέστηκε να εκφράσει τη λύπη του. Ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του έγινε γενικός γραμματέας του ΟΗΕ (1997-2006). Και δεν είπε λέξη όταν ο Βλαντίμιρ Πούτιν βάλθηκε να εξοντώσει έναν στους πέντε Τσετσένους.

Ανάλογη σιωπή…

… τήρησε ο Ανάν μπροστά στον τελευταίο πολιτικό λιμό του 20ού αιώνα (1998-2000). Στην κομμουνιστική Βόρεια Κορέα ένα ως δύο εκατομμύρια άνθρωποι έπεσαν θύματα της οργανωμένης πείνας, χωρίς να λείψουν σκηνές ανθρωποφαγίας. Ο Κόφι Ανάν, υποστηριζόμενος από δημοκρατικές και μη δημοκρατικές χώρες, οχυρώθηκε πίσω από τον σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας. Εδειξε να εξοργίζεται μόνο με την κυβέρνηση του Σουδάν, λέγοντας ότι «το Νταρφούρ είναι κόλαση». Αλλά φυσικά δεν άλλαξε τίποτα.

Ενώ ο Κόφι Ανάν…

… συσσώρευε αποτυχίες, ο Βλαντίμιρ Πούτιν περνούσε από τη μια επιτυχία στην άλλη. Ο ρώσος πρόεδρος φροντίζει όλο και λιγότερο να συγκαλύπτει τον δολοφονικό κυνισμό του. Επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ότι οποιαδήποτε δημοκρατική αντιπολίτευση στη χώρα του αποτελείται από συνωμότες που πληρώνονται από ξένες υπηρεσίες, κατά προτίμηση αμερικανικές. Τις τελευταίες ημέρες ομολόγησε ότι εξόπλιζε και προετοίμαζε από το 2006 τις πολιτοφυλακές της Νότιας Οσετίας για να επιτεθούν στη Γεωργία. Αυτό λέει πολλά για τις ευθύνες του ρωσογεωργιανού πολέμου του 2008, καθώς και για τα εγκλήματα που διέπραξαν αυτές οι υποτιθέμενες ανεξάρτητες πολιτοφυλακές. Τουλάχιστον δεν μπορεί να κατηγορήσει κανείς τον Πούτιν για υποκρισία.

Λίγη σημασία έχει…

… αν η Ρωσία δεν λάμπει για τον εκσυγχρονισμό της και την οικονομική της ανάπτυξη, λίγο μετρά η εκτόξευση της διαφθοράς στα ύψη (στα επίπεδα της Ζιμπάμπουε), λίγη σημασία έχει ο δικαστικός και γραφειοκρατικός μηδενισμός του καθεστώτος! Ο Πούτιν δεν προσποιείται, κατά τα μαρξιστικά-λενινιστικά πρότυπα, ότι θα χτίσει ένα καλύτερο μέλλον. Του αρκεί να επισείει τους μηχανισμούς μαζικής καταστροφής που διαθέτει. Οι μηχανισμοί αυτοί δεν περιλαμβάνουν μόνο τα πυρηνικά όπλα ή την τεράστια πανοπλία συμβατικών όπλων που χρησιμοποιούνται κατά βούληση. Ούτε τους ενεργειακούς εκβιασμούς που χρησιμοποιούνται κατά κόρον. Σύμφωνα με ένα φαινόμενο συγκοινωνούντων δοχείων, η πτώση της ανανικής «παγκόσμιας συνείδησης» αντιστοιχεί στην άνοδο της πουτινικής ισχύος. Οσο περισσότερο αποτυγχάνει ο ΟΗΕ να προστατεύσει τους αμάχους τόσο περισσότερο εκτείνεται η γκρίζα ζώνη όπου οι άμαχοι παραδίδονται στην αγριότητα των αεροπλάνων και των τανκς.