Ευρωομόλογα στην αρχή και τραπεζική ένωση στο μέλλον

1 Τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν απαραιτήτως είναι δύο: α. Αμοιβαιοποίηση των χρεών με ευρωομόλογα αρχικά βραχυπρόθεσμης λήξης που θα εκδοθούν σε μικρές ποσότητες. Η κίνηση αυτή θα είχε ως αποτέλεσμα να χαλαρώσει άμεσα η πίεση των αγορών στα σπρεντ.

β. Πρέπει να επιτραπεί στην ΕΚΤ να γίνει δανειστής έσχατης ανάγκης και παράλληλα να προχωρήσει η τραπεζική ένωση με εποπτεύουσα Αρχή, ταμείο εγγυήσεων και μηχανισμούς άμεσης επέμβασης που θα ενεργοποιούνται απευθείας από την Ευρώπη και όχι από κάθε κράτος ξεχωριστά.

2 Η διαδικασία που ακολουθείται σήμερα με το Μνημόνιο και όλα τα άλλα είναι ακατάλληλη. Για να απλοποιηθούν οι όροι και να υπάρξει επανεκκίνηση της απόκτησης ομολόγων και παράλληλα να πεισθούν οι αγορές ότι το ευρώ δεν μπορεί να καταρρεύσει, απαιτείται η πλήρης συνεργασία της Μπούντεσμπανκ, η οποία πρέπει να καταλάβει ότι η Γερμανία θα επωφεληθεί περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον. Παραδόξως, οι λιγότερο ωφελημένες θα ήταν οι πιο αδύναμες χώρες όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία που θα υφίσταντο τις μεγαλύτερες υποτιμήσεις. Η Γερμανία αποτελεί την κύρια δεξαμενή εξαγωγών στο εσωτερικό της ζώνης του ευρώ και διαθέτει ένα ισχυρό νόμισμα. Η επιστροφή στο μάρκο θα είχε πολύ αρνητικές συνέπειες για την ίδια. Στο μεταξύ, η ΕΚΤ πρέπει να μειώσει τα επιτόκια για να ρίξει την αξία του ευρώ.