[Ανορθόδοξα] Η λύση στο πρόβλημα της χώρας

Χθες το πρωί άκουσα στον Βήμα FM μια σοβαρή πρόταση για την ανάταξη της χώρας. Τη διατύπωσε ο προσφάτως παραιτηθείς από την κυβέρνηση κ. Νικολόπουλος, επιβεβαιώνοντας για πολλοστή φορά πως το πρόβλημα της Ελλάδας είναι πρωτίστως πολιτιστικό και πολιτικό, και δευτερευόντως οικονομικό. Επειδή δυσκολεύομαι να συμπτύξω σε μερικές φράσεις την κεντρική ιδέα του ραδιοφωνικού διαγγέλματος, είμαι αναγκασμένος να παραθέσω αποσπάσματα – highlights ελληνιστί – από το ρητορικό επίτευγμα, το οποίο δεν θα μπορούσε παρά να αρχίσει με μια ερώτηση ρητορικής φύσεως: «Οταν ένα κόμμα πηγαίνει στην κυβέρνηση, άραγε τι πρέπει να κάνει; Πρέπει αυτό το κόμμα να παίρνει διαζύγιο από την κυβέρνηση ή από την κοινωνία;». Το πώς το κόμμα που «πηγαίνει» στην κυβέρνηση μπορεί να πάρει διαζύγιο από την ίδια κυβέρνηση ελάχιστη σημασία έχει. Αντιθέτως, ιδιαίτερο βάρος πρέπει να δοθεί στην «κοινωνία»: «Δηλαδή αποτελεί αδήριτη αναγκαιότητα των καιρών, κυρίως των σημερινών δύσκολων καιρών, αυτή η λειτουργία να είναι μια λειτουργία που θα μεταφέρει τη φωνή της κοινωνίας, του κόσμου στην κυβέρνηση». Και επειδή ο κ. Νικολόπουλος έζησε στο πετσί του αυτήν την αδήριτη αναγκαιότητα, με αποτέλεσμα να υποβάλει την παραίτησή του από υφυπουργός Εργασίας, καθότι τον βασάνιζε η φωνή της κοινωνίας, στο σημείο αυτό δικαιούται να δώσει τον λόγο στη συνείδησή του: «Επειδή έζησα μια οδυνηρή για μένα, τουλάχιστον, εμπειρία της παραίτησής μου από τη θέση του υφυπουργού Εργασίας, θέλω να επισημάνω πως αν η αλλαγή πλεύσης της κυβερνητικής πολιτικής την οποία διέγνωσα – λανθασμένα, θα κριθεί – είχε περιέλθει στη γνώση του κόμματος και είχε λάβει κομματική νομιμοποίηση, τότε εγώ δεν θα είχα βρεθεί σε τόσο δύσκολη θέση συνειδησιακά».

Υποθέτω ότι ορισμένοι, παρακολουθώντας τη λαγαρή σκέψη να εκτυλίσσεται, θα σκεφτούν ότι ευτυχώς που παραιτήθηκε. Αλλοι πάλι, οι αιώνιοι απαισιόδοξοι, θα αναρωτηθούν αν αυτός ο τόπος έχει σωτηρία καθότι επί έναν χρόνο πάλευε να γίνουν εκλογές για να αναλάβει ο κ. Νικολόπουλος να λύσει το συνταξιοδοτικό. Εγώ όμως αισιοδοξώ. Καταρχάς διαπιστώνω ότι όσοι υποστηρίζουν ότι οι πολιτικοί μας κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου και δεν αντιλαμβάνονται την κοινωνική ταραχή πέφτουν έξω. Είναι τόσο ταραγμένοι που η ταραχή τους επηρεάζει ακόμη και τη διατύπωση της σκέψης τους. Προτείνω μάλιστα, ενόψει των διαπραγματεύσεων με την τρόικα, να μεταφρασθούν οι σκέψεις του κ. Νικολόπουλου στα αγγλικά. Μέχρι να καταλάβουν πού το πάει θα έχουν εξαντληθεί και θα είναι έτοιμοι να δεχθούν οτιδήποτε. Επειδή δε ο παραιτηθείς προτείνει εαυτόν για τη γραμματεία της ΝΔ καταλήγει με μια συγκεκριμένη πρόταση εξόδου από τα σημερινά συνειδησιακά αδιέξοδα: «Συγκεκριμένα προτείνω έξι προσυνέδρια με το πρώτο να αφορά την αποτύπωση της κατάστασης στη χώρα με την οποία έχει έρθει αντιμέτωπη η κυβέρνηση και την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης με επιβεβαίωση ή επαναπροσδιορισμό των στόχων…». Είναι μάλλον βέβαιο ότι μέχρι να ολοκληρωθούν και τα υπόλοιπα πέντε θα έχει λυθεί και το πρόβλημα της χώρας. Αλλιώς, τι να πω, είμαστε άξιοι της τύχης μας.