[Προβολείς] Πολιτικός πραγματισμός

Ο Μπασάρ αλ Ασαντ δεν είναι Μουαμάρ Καντάφι. Ο δικτάτορας της Συρίας δεν συνοδεύεται από αραβικά άλογα στα επίσημα ταξίδια του ούτε στήνει σκηνές βεδουίνων στην έρημο. Γενικά η όψη του δεν παραπέμπει σε άνθρωπο με διαταραγμένη προσωπικότητα και τις λίγες φορές που μίλησε δημοσίως απέφυγε να χαρακτηρίσει «ποντίκια» τους πολίτες που αμφισβητούν το καθεστώς του. Η ωμότητα όμως με την οποία τους αντιμετωπίζει θυμίζει σε πολλά τον λίβυο δικτάτορα.

Στην Τρίπολη και τη Δαμασκό γράφτηκαν τα πλέον αιματηρά κεφάλαια της Αραβικής Ανοιξης. Αλλά τις δύο περιπτώσεις συνδέει κάτι ακόμη: ο απροκάλυπτος κυνισμός της Ρωσίας. Στην περίπτωση της Συρίας, η στάση αυτή υπαγορεύεται και από τη βάση που διατηρεί η Μόσχα στο Ταρτούς και μεταφράζεται σε τυφλή στήριξη στο καθεστώς. Θα ήταν αφελές ίσως να αναζητήσει κανείς περίσσευμα ευαισθησίας σε έναν ηγέτη ο οποίος βαρύνεται με τα αίσχη του πολέμου της Τσετσενίας. Στη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι και πολύ δημοφιλή και η άσκηση της αντιπολίτευσης εγκυμονεί κινδύνους. Οι «εχθροί» του Κρεμλίνου φυλακίζονται – όταν δεν δολοφονούνται.

Τίποτε από αυτά δεν εμπόδισε την ελληνική Αριστερά, αλλά και την παλαβή εκδοχή της ελληνικής Δεξιάς, να αναζητήσουν από αυτήν τη Ρωσία κάτι περισσότερο από μια καλή διμερή σχέση, στο όνομα της απαλλαγής μας από τους ανάλγητους δανειστές μας. Κατά πάσα πιθανότητα, το μόνο πρόβλημα για την εγχώρια Αριστερά είναι ότι ο κυνισμός του Κρεμλίνου δεν της επιτρέπει να εξαπολύσει τις συνήθεις βολικές καταγγελίες κατά της Δύσης. Διαβάζοντας, για παράδειγμα, κανείς πρόσφατη ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί παρά να εντυπωσιαστεί από τον τρόπο που ασκείται η υψηλή τέχνη της ασάφειας. Οι «ξένοι πάτρωνες» δεν κατονομάζονται ούτε και οι «ισχυροί της γης που παίζουν παιχνίδια επιρροής». Οι ίσες αποστάσεις από το καθεστώς (τον θύτη) και τους εξεγερμένους (τα θύματα) θα πρέπει να εκληφθούν μάλλον ως γνήσιο δείγμα ρεαλπολιτίκ. Και μην πιστέψει κάποιος ότι έτσι χάνεται το ηθικό πλεονέκτημα. Αρκεί να αναγάγεις μια τυπική έκκληση του ΟΗΕ για Ολυμπιακή Εκεχειρία σε μείζονα ευκαιρία επίλυσης της κρίσης. Κι έπειτα να ψέξεις την κυβέρνηση επειδή «απουσιάζει από αυτήν την πρωτοβουλία»…