Στον ρυθμό της κρίσης τα φετινά Δημήτρια

Οικονομικά και χρονικά συρρικνωμένα (με προϋπολογισμό μόλις 280.00 ευρώ – το 1/3 του περσινού – και διάρκεια μόλις 45 ημέρες) τα Δημήτρια του Δήμου Θεσσαλονίκης «χορεύουν» κι αυτά στον ρυθμό της κρίσης. Παρότι ταυτισμένα και χρονικά με τις συρρικνωμένες σε διάρκεια γιορτές για τα 100 χρόνια από την ένταξη της πόλης στο ελληνικό κράτος (περιορίστηκαν κι αυτές παρ’ όλο που αρχικά ήταν ετήσιες στο δίμηνο Οκτωβρίου – Νοεμβρίου), τα 47α Δημήτρια που ανακοινώθηκαν χθες επιχειρούν αν όχι την «κορυφαία φανταχτερή καλλιτεχνική γιορτή της πόλης» (όπως προηγούμενες αμφιλεγόμενες διοργανώσεις σε καιρούς «παχιών προϋπολογισμών»), τουλάχιστον την καλλιτεχνική επιβίωση της.

Μουσική θα είναι η εναρκτήρια εκδήλωση (16/9) στην αυλή του Νέου Μεγάρου Μουσικής και στην παραλία της Θεσσαλονίκης με τη συμμετοχή της δημοτικής Φιλαρμονικής και της Συμφωνικής Ορχήστρας, του ουγγρικού συγκροτήματος After Crying. Στο μουσικό πρόγραμμα εντάσσονται οι εμφανίσεις της Συμφωνικής Ορχήστρας του Βερολίνου (19/10), του σχήματος Tribute to Accordion – Γιάννης Βακαρέλης και Μπιάρκε Μόγκενσεν (3/10) και το ρεσιτάλ πιάνου του τούρκου πιανίστα Φαζίλ Σάι (12/10) στο Μέγαρο Μουσικής.

Το θεατρικό πρόγραμμα περιλαμβάνει παραστάσεις όπως του έργου «Δεσποινίς Τζούλια» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ από το Θέατρο των Εθνών της Μόσχας σε σκηνοθεσία του Τόμας Οστερμάγιερ (22-23/9), του γερμανικού θιάσου She She Pop (19, 20/10), τιμητικό αφιέρωμα στη Ρούλα Πατεράκη (22/10) αλλά και τρίπτυχο αφιέρωμα στα 100 χρόνια της εβραϊκής παρουσίας στη Θεσσαλονίκη με τις περσινές παραστάσεις «Χρυσή πόλη» (από την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης), «Ραχήλ» και «Ρόουζ» με τη Ζωή Λάσκαρη.

Στις χορευτικές εκδηλώσεις ξεχωρίζουν οι παραστάσεις «Πρώτη ύλη» με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου (ΟΛΘ), του χοροθεάτρου Οκτάνα και της χορευτικής ομάδας Batzheva Dance Company από το Ισραήλ.