Γαλλικοί, ιταλικοί και γερμανικοί ενεργειακοί όμιλοι έχουν ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον για την απόκτηση μονάδων της ΔΕΗ ή την είσοδό τους ως στρατηγικών επενδυτών στην εταιρεία, σύμφωνα με πληροφορίες από το κυβερνητικό στρατόπεδο.
Η συζήτηση για την ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης αναζωπυρώνει το ενδιαφέρον ξένων ενεργειακών κολοσσών, που σύμφωνα με πληροφορίες από κυβερνητικά στελέχη έχουν κάνει σχετικές κρούσεις μαζί τους τόσο προεκλογικά όσο και πρόσφατα.
Τα σενάρια που εξετάζει η κυβέρνηση – ανεξάρτητα από το αν η ΔΕΗ θα ενταχθεί ή όχι στο πρώτο κύμα αποκρατικοποιήσεων – είναι τόσο η πώληση πακέτου λιγνιτικών και υδροηλεκτρικών μονάδων της με οδηγό το ιταλικό μοντέλο που το 1999 οδήγησε στο «σπάσιμο» της ENEL (της ιταλικής ΔΕΗ), όσο και η εξεύρεση στρατηγικού επενδυτή.
Το 1999 η ιταλική κυβέρνηση δημιούργησε τρεις θυγατρικές της ENEL στις οποίες και «μεταβίβασε» σταθμούς που αντανακλούσαν αναλογικά το τότε παραγωγικό μείγμα της μητρικής εταιρείας (μονάδες με φυσικό αέριο, πετρέλαιο, υδροηλεκτρικά, λιθάνθρακα), και εν συνεχεία τις πούλησε μέσω διεθνών διαγωνισμών. Πρόκειται για εγχείρημα ανάλογο με την ίδρυση και πώληση μιας «μικρής ΔΕΗ», λύση που είχε ανακοινώσει από το 2011 ο πρώην υπουργός Περιβάλλοντος Γιώργος Παπακωσταντίνου και που σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη παραμένει πάντα στο τραπέζι. Από πλευράς ονομάτων κρούσεις έχουν, σύμφωνα με τις πληροφορίες, γίνει από τη γερμανική RWE, ενώ σίγουρο θα πρέπει να θεωρείται το ενδιαφέρον ξένων ομίλων που είναι παρόντες στην ελληνική αγορά, όπως η ιταλική Edison (μέλος του ομίλου της EDF).
Τη βλέπουν ως εφαλτήριο
Το δεύτερο σενάριο που εξετάζεται είναι αυτό της εισόδου στη ΔΕΗ στρατηγικού επενδυτή, ενώ εγκαταλείπεται το σχέδιο περαιτέρω μετοχοποίησής της σε ποσοστό 17%, κάτι άλλωστε που είχε ανακοινώσει και η προηγούμενη κυβέρνηση.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο λόγος που γερμανικοί, ιταλικοί, γαλλικοί και άλλοι ευρωπαϊκοί παίκτες εκφράζουν ενδιαφέρον για τη ΔΕΗ είναι ότι τη «βλέπουν» ως εφαλτήριο για την περαιτέρω επέκτασή τους στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, της ΝΑ Ευρώπης και της Μεσογείου. Ούτως ή άλλως οι παίκτες αυτοί έχουν παρουσία στην ευρύτερη περιοχή, ωστόσο θεωρούν ότι μια συμμαχία με τη ΔΕΗ, που έχει τη βάση της σε χώρα της ΕΕ, μπορεί να προσφέρει ακόμη μεγαλύτερες επιχειρηματικές ευκαιρίες. «Υπάρχουν τεράστιες επενδυτικές ευκαιρίες στην περιοχή και η ΔΕΗ με έναν κατάλληλο σύμμαχο μπορεί να διαδραματίσει ρόλο» λένε κυβερνητικές πηγές. Υπενθυμίζουμε ότι πέρυσι, όταν τέθηκε για πρώτη φορά λόγω Μνημονίου θέμα ιδιωτικοποίησης ΔΕΗ, ενδιαφέρον είχαν εκφράσει επίσης γαλλικές και ισπανικές εταιρείες.
Κυβερνητικά στελέχη αναφέρουν ότι μεταβιβάζοντας σε ιδιώτες το 30% της παραγωγής της, η ΕNEL εξασφάλισε σημαντικά έσοδα αξιοποιώντας τα για να εκσυγχρονίσει τον στόλο της, καθώς δεν διέθετε τα κεφάλαια για να το κάνει μόνη της. Τέτοια λένε ότι είναι η περίπτωση ΔΕΗ που αδυνατεί ακόμη και να δανειστεί ή όταν το κάνει, το επιτόκιο είναι δυσθεώρητο. Προσθέτουν δε ότι η Εnel με τα κεφάλαια που αποκόμισε πραγματοποίησε επενδύσεις σε Ισπανία (εξαγόρασε την Endesa), Βουλγαρία, Τσεχία, Ρωσία. Σήμερα το ιταλικό Δημόσιο ελέγχει μόνο το 31% της εταιρείας (σ.σ.: 51% το ποσοστό που ελέγχει το ελληνικό Δημόσιο στη ΔΕΗ) και το υπόλοιπο είναι διεσπαρμένο μέσω του χρηματιστηρίου.
Τα παραπάνω σενάρια είναι τα μόνα εφικτά για να βγει με αξιώσεις η ΔΕΗ εκτός Ελλάδος, εκτιμούν κυβερνητικά στελέχη. Το έχει επιχειρήσει ως σήμερα ουκ ολίγες φορές, σε Βουλγαρία, Σκόπια, Μαυροβούνιο και πάντα η μια αποτυχία διαδεχόταν την άλλη. Το ακολουθούμενο μοντέλο ήταν είτε κάποιου είδους στρατηγική συμμαχία (Contur Global) είτε η απευθείας κάθοδός της σε διαγωνισμούς, αλλά κανένα εγχείρημα δεν καρποφόρησε, η βαλκανική έξοδος της ΔΕΗ αποτέλεσε «φιάσκο» με συνέπεια να παραμένει ένα ζημιογόνο μονοπώλιο εντός Ελλάδας.