Σούπερ προκλήσεις!

Οι ποινές που κατά καιρούς επιβάλλει η Σούπερ Λίγκα έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: δεν εφαρμόζονται ποτέ!

Τι είχαμε μάθει μέχρι πριν από κάποιους μήνες; Οποια ΠΑΕ δεν εξασφάλιζε άδεια συμμετοχής στο πρωτάθλημα, αυτόματα θα υποβιβαζόταν. Και όταν αυτό καταστρατηγήθηκε, το μέτρο (τιμωρία) ήταν να μη γίνουν μεταγραφές παικτών πάνω από τα 22 έτη. Χθες, η Σούπερ Λίγκα τα ακύρωσε όλα και οι έξι ομάδες που δεν έλαβαν αδειοδότηση θα έχουν το δικαίωμα να προχωρήσουν σε τρεις μεταγραφές ή ανανεώσεις συμβολαίων ποδοσφαιριστών.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση. Οι επικεφαλής του δεν αντιλαμβάνονται πως η κοινωνία ζητεί διαφάνεια σε όλα και ένα διαφορετικό πρωτάθλημα. Μια διοργάνωση με νόμους, κανόνες και ποινές που θα ισχύουν για όλες τις ΠΑΕ. Αντίθετα με όλα αυτά, οι παράγοντες συνεδριάζουν και βγάζουν αποφάσεις που τους βολεύουν 100%. Με πρόσχημα το πώς θα γίνει καλύτερο το προϊόν και πώς θα υπάρξει ανταγωνισμός, ουσιαστικά τιμωρούν όσες εταιρείες είχαν συνέπεια σε όλη τη διάρκεια της σεζόν, δεν δημιούργησαν χρέη και πλήρωναν κανονικά παίκτες και υπαλλήλους. Τώρα, τι θα πουν άραγε σε όλους τους νομοταγείς ανθρώπους του ποδοσφαίρου;

Οι αποφάσεις που κατά καιρούς λαμβάνονται είναι ερμαφρόδιτες. Ναι μεν, αλλά… Σαν τις ποινές για τα επεισόδια που ήταν χρηματικά πρόστιμα και ουσιαστικά ένα χάδι για τις ΠΑΕ.

Η Σούπερ Λίγκα θέλει να διοργανώσει ένα πρωτάθλημα με όσο το δυνατόν ισχυρές ομάδες. Και αυτό για να αποφύγει μειώσεις στα συμβόλαια από τη συνδρομητική τηλεόραση ή για να καταφέρει να προσελκύσει εκ νέου χορηγούς που θα στηρίξουν ένα ξεφτισμένο προϊόν. Ολα τα ανωτέρω είναι λογικά.

Παράλογο, ωστόσο, είναι να πιάνουν μια γόμα και να σβήνουν χρέη και παραβάσεις κανονισμών. Γιατί στο βασίλειο της Λίγκας βασιλεύει η ατιμωρησία. Πάλι καλά να λέμε που δεν πέρασε το «τρελό σενάριο» με την αύξηση και τις 20 ομάδες. Μια φαεινή ιδέα του… δίκαιου – κατά τα άλλα – Α. Παπουτσάκη.