[Δρόμοι] Πρώτα…

Πρώτα…

… ήταν λίγα κόκαλα και ανθρώπινα μέλη που βρέθηκαν σε μια κοιλάδα πίσω από τους μαχαλάδες αυτής της άγριας πόλης. Σύμφωνα με τις Αρχές, τα μακάβρια ευρήματα ανήκαν σε τουλάχιστον τέσσερις γυναίκες. Επειτα, στην ίδια περιοχή, βρέθηκαν νεκρές περίπου δέκα γυναίκες και κορίτσια. Οι περισσότερες είχαν εξαφανιστεί το 2009 και το 2010. Την τελευταία φορά που τις είχαν δει ζωντανές, πολλές ήταν έφηβες, καλές φοιτήτριες με φωτεινά χαμόγελα. Η μητέρα της Ινταλί Χουάτσε επιμένει ακόμη ότι η κόρη της αγνοείται, παρά το γεγονός ότι η Αστυνομία συνδέει το DNA της με υπολείμματα κρανίου που βρέθηκαν στον τάφο της κοιλάδας. Η Ελβίρα Γκονζάλες πίστευε ότι το πνεύμα της κόρης της επισκεπτόταν το σπίτι τους πριν εντοπιστούν τα μέλη της στον τάφο. «Πάντα πίστευα ότι θα επέστρεφε ζωντανή», λέει με δάκρυα στα μάτια η μητέρα.

Η Σιουδάδ Χουάρες…

… απέκτησε κακή φήμη έπειτα από μια σειρά επιθέσεων που ξεκίνησαν τη δεκαετία του ’90 και είχαν ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους εκατοντάδες γυναίκες. Παρά τη διεθνή πίεση, ακολούθησε ένα δεύτερο κύμα δολοφονιών ακόμη μεγαλύτερο από το πρώτο. Και παρά το γεγονός ότι τα ποσοστά της εγκληματικότητας έχουν αρχίσει να πέφτουν, οι Αρχές συνεχίζουν να ανακαλύπτουν σορούς δολοφονημένων γυναικών. Περίπου 60 γυναίκες και κορίτσια έχουν χάσει τη ζωή τους μόνο φέτος. Τουλάχιστον 100 έχουν δηλωθεί αγνοούμενες από τους οικείους τους την τελευταία διετία.

Οσο…

… περνούν τα χρόνια, μειώνονται και οι αντιδράσεις. «Ο κόσμος δεν αντιδρά το ίδιο σθεναρά όπως πρώτα», λέει ο Γκουστάβο ντε λα Ρόσα, αξιωματούχος της Πολιτείας Τσιχουάχουα. «Πιστεύει πια ότι αυτό που συμβαίνει είναι φυσικό». Οι μεξικανικές Αρχές είχαν υποσχεθεί να θέσουν ως πρώτη τους προτεραιότητα τις δολοφονίες γυναικών. Οι τοπικοί εισαγγελείς υποστηρίζουν ότι στην πλειονότητα των υποθέσεων η Αστυνομία ήταν αποτελεσματική. Αλλά οι συλλήψεις και οι καταδίκες είναι εξαιρετικά σπάνιες. Βασικά στοιχεία στην υπόθεση του μαζικού τάφου της κοιλάδας εξακολουθούν να περιβάλλονται από μυστήριο. Οι δικηγόροι των οικογενειών των θυμάτων δεν γνωρίζουν καν πόσες γυναίκες είχαν θαφτεί εκεί.

Για πολλούς…

… οι γυναίκες αυτές είναι θύματα μιας σφαγής με κορυφώσεις και υφέσεις αλλά χωρίς τέλος. Δεν υπάρχει μία και μόνο αιτία γι’ αυτήν τη σφαγή. «Στη Χουαρές υπάρχουν τα πάντα», δηλώνει ο εισαγγελέας Χέκτορ Χέουλι. «Υπάρχουν σύζυγοι που ζηλεύουν, πεθεροί που ζηλεύουν, υπάρχουν γυναίκες που σκοτώνουν γυναίκες». Μια κυβερνητική επιτροπή κατέληξε στα ίδια συμπεράσματα ως προς τις αιτίες. Ερευνώντας 155 δολοφονίες, τα μέλη τις επιτροπής συμπέραναν ότι οι μισές γυναίκες είχαν πέσει θύματα ενδοοικογενειακής βίας, ληστειών και του ναρκοπολέμου που μαίνεται στην περιοχή. Μία στις τρεις δολοφονίες σχετιζόταν με σεξουαλική βία. Ο μαζικός τάφος στην κοιλάδα κάνει κάποιους να υποθέσουν ότι στις αιτίες έχει προστεθεί και το εμπόριο οργάνων. Για τη Φραντσίσκα Γκαλβάν, πάντως, μια δικηγόρο που συνεργάζεται με τους γονείς εξαφανισμένων κοριτσιών, το συμπέρασμα είναι ένα: «Η ζωή εδώ δεν έχει καμία αξία».