Στίγμα

Τότε υπήρχε ο Ανδρέας…

Στον κόσμο των μπουζουκιών, είναι κανόνας οι ντιζέζ να εξασκούνται στην «εκτέλεση» των τραγουδιών στα σκυλάδικα της επαρχίας. Μια τραγουδίστρια που σέβεται το όνομά της και θέλει σώνει και καλά να κάνει καριέρα στις «εκτελέσεις», θα περάσει οπωσδήποτε από Καρδίτσα, Αγρίνιο, Καλαμάτα, Ξάνθη, Λαμία, για να αρχίσει στη συνέχεια να συγκλίνει προς το Κέντρο, με προτελευταίο σταθμό τη Θεσσαλονίκη. Θα ακολουθήσουν στη συνέχεια Εμπατή Νορθ, Μπάμπης, Λαλέουσα κ.λπ., πριν καταλήξει τρίτο – τέταρτο όνομα στις μεγάλες πίστες της Παραλιακής – Θάλασσα, Φαντασία, Θέα, Ποσειδώνιο κ.λπ. Το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί ακριβώς την αντίστροφη πορεία. Κάποτε που μεσουρανούσε έκανε συγκεντρώσεις την τελευταία Παρασκευή προ των εκλογών, και πάντα στο Σύνταγμα, εκτός κι αν για τις ανάγκες της «μπιρσίμειας» τηλεοπτικής κάλυψης μεταφερόταν στην Πλατεία του Πεδίου του Αρεως, για να φανεί ότι η συγκέντρωση φτάνει ώς την Αθηνών – Λαμίας, τη Λεωφόρο Καβάλας, το Δέλτα Φαλήρου και τα ρέστα. Αλλά τότε υπήρχε ο Ανδρέας…

Είμαστε χίλιοι δεκατρείς

Συγκρίσεις δεν επιχειρώ, αλλά τώρα που υπάρχει ο Βενιζέλος, το ΠΑΣΟΚ αγκομαχάει να κρατήσει το 13% και προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα: πραγματοποιεί συγκέντρωση στην Πλατεία Ελευθερίας στον Κορυδαλλό, την οποία πλατεία ως γνωστόν γεμίζουν κάθε τρεις και λίγο Γαύροι με τις επιτυχίες του Ολυμπιακού – που φέτος είναι και πολλές – επειδή βαριούνται να κατέβουν στο Πασαλιμάνι. Α, να μην το ξεχάσω: αυτή είναι η τελευταία προεκλογική συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ, μη βιάζεστε που πήγε αμέσως το μυαλό σας στον Βενιζέλο, και είναι η συγκέντρωση που επέλεξε το ΠΑΣΟΚ να μεταδοθεί από την τηλεόραση. Οι (αποκλειστικές) πληροφορίες μου αναφέρουν ότι στους μουσικούς επιμελητές έχει απαγορευθεί διά ροπάλου στη μουσική επένδυση της συγκέντρωσης να περιληφθεί το άσμα «είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς», διότι, σου λέει, είπαμε να ακριβολογούμε στο τι λέμε προεκλογικά, αλλά όχι και έτσι…

Συνέχεια με διαγραφή ή αποπομπή;

Ευκαιρίας δοθείσης, θέλω να σας ενημερώσω ότι προχθές που ήταν Δευτέρα και ο Βενιζέλος βρισκόταν στη Ρώμη για να έχει μια συνάντηση με τον Μάριο Μόντι, που δεν κατάλαβα σε τι συνεισέφερε στην προσπάθεια που κάνει, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας, το ΠΑΣΟΚ παραλίγο να φτωχύνει κατά έναν! Αυτός ο ένας ονομάζεται Γιάννης Ραγκούσης, ναι, ναι, ο πρώην υπουργός, που πολύ του τη βάρεσε του αρχηγού Βαγγέλη, διότι καθ’ οδόν προς το Παλάτσο Κίτζι ενημερώθηκε ότι ο πρώην υπουργός, σε μια (βαθυστόχαστη εκτιμήθηκε, ειρωνικά φυσικά) ανάλυσή του, υποστήριξε το καταπληκτικό, ότι ώς τον Ιούνιο του 2011 (που ο Βενιζέλος συμπληρώνω εγώ, ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών) το ΠΑΣΟΚ ήταν πρώτο κόμμα.

– Μας δουλεύει αυτός; σχολίασε ο πρόεδρος Βαγγέλης. Ποιο ΠΑΣΟΚ ήταν πρώτο κόμμα; Το ΠΑΣΟΚ ήταν στο 8%.

Και μετά τα πήρε ακόμη περισσότερο, διότι θυμήθηκε ότι το παιδί από την Πάρο είχε εξαφανιστεί μετά τις εκλογές, τόσο που οι άλλοι συνυποψήφιοί του στη Β’ Αθήνας, όπου και είναι πρώτος επιλαχών, σκέφτονταν να βγάλουν red alert.

– Χάθηκε για έναν μήνα, δεν εμφανίστηκε καθόλου και μου κάνει τώρα εμένα κριτική; διερωτήθηκε φωναχτά, τόσο που ακούστηκε ώς την Αθήνα μου είπαν…

Η συνέχεια σύντομα – ίσως και την προσεχή Δευτέρα, να κλείσει εβδομάδα από τότε που άνοιξε το θέμα. Παίζει πάντως θέμα και διαγραφής ή αποπομπής, πάρτε το όπως θέλετε.

Ψάχνει τι θα κάνει τη Δευτέρα

Ο πρόεδρος Βαγγέλης επέστρεψε στην Αθήνα, η Αννα Διαμαντοπούλου που τον συνόδευε παρέτεινε για ένα 24ωρο την παραμονή της στη Ρώμη, όχι γιατί ήθελε να κάνει κάποιο πέρασμα από τη Βία Κοντότι, αλλά γιατί οι ισχυρές διασυνδέσεις που έχει με την ιταλική Κεντροαριστερά τής επέτρεψαν να μετάσχει στη συνάντηση Ευρώπης – Ιταλίας που επεξεργάζεται τα προβλήματα από την κρίση που πλήττει τη χώρα. Η Αννα, που αν το ΠΑΣΟΚ πήγαινε κάπως καλύτερα στην Α’ Αθήνας την Κυριακή θα εκλεγόταν βουλευτής – αλλά, μεταξύ μας, δεν το βλέπω – ψάχνεται για το τι θα κάνει από Δευτέρα. Δικός της άνθρωπος μου είπε ότι τη βλέπει να αξιοποιεί τις επαφές της με τις Βρυξέλλες, όπου θήτευσε επί 5ετία (1999-2004), και εξακολουθεί να διατηρεί το καλό της όνομα, σε πείσμα του Μυλόπουλου και του Πελεγρίνη…

Εχει ο καιρός γυρίσματα

Μίλησα για τις φτώχειες του ΠΑΣΟΚ και μου ήρθε στον νου ένα κακεντρεχές ανέκδοτο καφενειακού επιπέδου που αφορούσε τον πρόδρομο του ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ εσωτερικού, στη δεκαετία του ’80, τότε που ο Λεωνίδας Κύρκος πάλευε με νύχια και με δόντια να το κρατήσει ζωντανό, με διάφορες μορφές και ονομασίες. Υποστήριζαν λοιπόν ότι οι ιμιτασιόν κομμουνιστές «μαζεύονται σε τηλεφωνικό θάλαμο» – τόσο λίγοι ήταν.

Τα πράγματα άλλαξαν όμως, διότι έχει ο καιρός γυρίσματα, δεν λένε; Ετσι, αύριο βράδυ το αριστερό αγόρι πραγματοποιεί την τελευταία του συγκέντρωση, με την απαραίτητη επίδειξη δύναμης στην Ομόνοια. Οπου εξακολουθούν να υπάρχουν τηλεφωνικοί θάλαμοι για κάθε χρήση…

Ούτε λέξη για τις καταθέσεις!

Στην ίδια ενότητα, της Αριστεράς, δεν μπορώ να μη χαιρετίσω την επανεμφάνιση στο προσκήνιο του αειθαλούς Μανώλη Γλέζου, ο οποίος είχε εξαφανιστεί όλο το προηγούμενο διάστημα (ή τον είχαν εξαφανίσει, δεδομένης της θέσης του περί δέσμευσης των καταθέσεων άνω των 20.000 ευρώ που έστειλε κόσμο και κοσμάκη στα γκισέ των τραπεζών). Χθες έκανε δήλωση για τα λεβεντόπαιδα της Χρυσαυγής και ήταν, όσο σηκώνει το πράγμα, σκληρός…

Για καταθέσεις και τέτοια ούτε λέξη.

«Παραμένω στο ΠΑΣΟΚ»

Είπα κι εγώ. Κυκλοφόρησε εντόνως ότι και ο Κίμων (Κίμος για τους φίλους) Κουλούρης έσπευσε να πιάσει στασίδι στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι σύντροφοί του, ήρθαν στο καπάκι και κάτι φήμες που τον έφεραν να εκφράζει τον θαυμασμό του για το αριστερό αγόρι Τσίπρα, και δεν ήθελε πολύ να γίνει το κακό. Αλλά ο Κίμος είναι ΠΑΣΟΚ. Μου το είπε ο ίδιος, με μια δόση αποτροπιασμού για τις σχετικές «βρώμες»:

– Είναι δυνατόν να εγκαταλείψω εγώ την παράταξη στην οποία γεννήθηκα; Παραμένω και αγωνίζομαι γι’ αυτή.

Μεταξύ μας, είχε προηγηθεί και ένα τηλεφώνημα της Φώφης Γεννηματά, η οποία του ζήτησε πολύ ευγενικά είναι αλήθεια, «να το μαζέψει το πράγμα»…