Η χώρα μπορεί τελικώς να φύγει από το ευρώ ή είναι σενάριο που δεν συζητείται;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ
Αντιπρόεδρος Νέας Δημοκρατίας
δ. αβραμοπουλος
Πάνω από 80% των Ελλήνων είναι υπέρ της παραμονής στο ευρώ. Ολα τα κόμματα, πλην του ΚΚΕ, επιθυμούν την παραμονή μας στο ευρώ. Οποιος τυχόν συζητεί ένα τέτοιο σενάριο οδηγεί στην αναστολή της επενδυτικής δραστηριότητας στη χώρα μας, ενθαρρύνει τη φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό, προκαλεί πόλωση, που δυσκολεύει την ανάγκη εθνικής συνεννόησης.
γιωργοσ σταθακης
Εδώ και δύο χρόνια η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ έχει χρησιμοποιηθεί κατ’ επανάληψη ως εκβιαστικό δίλημμα και ως μόνιμη επωδός των αποφάσεων περί Μνημονίων. Η επίκληση αυτή, τεχνητή εν πολλοίς, είχε καταστροφικά αποτελέσματα στη διαρροή καταθέσεων στο εξωτερικό και την αποδυνάμωση του εγχώριου οικονομικού κλίματος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή επέμεινε στη συμβατότητα της πολιτικής της παραμονής της χώρας στο ευρώ με την απεμπλοκή από την καταστροφική πολιτική των Μνημονίων. Σήμερα που αμφισβητούνται πλέον ανοικτά τόσο η ευρωπαϊκή πολιτική της λιτότητας όσο και το ελληνικό πρόγραμμα της ακραίας εσωτερικής υποτίμησης, η αλλαγή πολιτικής σε Ελλάδα και ΕΕ αναμένεται να ενισχύσει και όχι να αποδυναμώσει τη συνοχή του ευρώ. Αυτό προφανώς ούτε είναι εύκολο ούτε θα γίνει χωρίς συγκρούσεις, πιέσεις και κλυδωνισμούς.
Για να υπάρξει η έξοδος μιας χώρας από το ευρώ, ως δυνητικό σενάριο, προαπαιτείται η κατασκευή ενός εκτενούς «τείχους προστασίας» των λοιπών χωρών. Αυτό αποτιμάται σε 1 ή λίγο παραπάνω τρισ. ευρώ και περιλαμβάνει όλα τα μέτρα (ευρωομόλογα, ενίσχυση τραπεζών, δανεισμός χωρών) που εάν εφαρμοστούν «επιλύουν» και το ελληνικό πρόβλημα το οποίο έχει εγκλωβιστεί σε ένα μη βιώσιμο σχέδιο.
ΑΝΔΡΕΑς ΛΟΒΕΡΔΟΣ
Οπως έχει υποστηριχθεί από τα εγκυρότερα διεθνώς πρόσωπα και θεσμούς, ναι υπάρχει κίνδυνος πραγματικός. Από όλους εμάς τους Ελληνες εξαρτάται αυτό που τελικώς θα γίνει. Από τους πολίτες και τα κόμματα. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από την εσωτερική μας κατάρρευση, η οποία, αν τελικώς προκύψει, θα είναι προϊόν της οικονομικής, αλλά και της πολιτικής διάλυσης. Είμαστε ήδη σε φάση πολιτικής κρίσης, ακυβερνησίας. Η πολιτική κρίση επιδεινώνει την οικονομική κρίση και οι δύο μαζί, εάν δεν αναχαιτισθούν, οδηγούν στην κατάρρευση. Και μην ξεχνάτε: η έξοδος από το ευρώ είναι μια μακρά διαδικασία, της οποίας θα προηγηθεί η συρρίκνωση όλων των εισοδημάτων, η κατάρρευση των δομών του κρατικού μηχανισμού και η κατάρρευση των επιχειρήσεων, μικρών και μεγάλων. Και βεβαίως η λύση δεν είναι οι συνεχείς εκλογές και τα δημοψηφίσματα. Αν ήταν τόσο εύκολο δεν θα υπήρχε χώρα σε κρίση, αφού θα αρκούσε να κάνει κάθε μήνα εκλογές για να ξεφύγει. Στις 18 Ιουνίου η Ελλάδα θα πρέπει να έχει Πρωθυπουργό και στις 19 κυβέρνηση με συγκεκριμένη ατζέντα. Την ίδια ακριβώς, τόσο για το εσωτερικό, όσο και για το εξωτερικό της χώρας. Την τελευταία προεκλογική εβδομάδα πρέπει στον δημόσιο διάλογο να συγκεκριμενοποιηθούν τα σημεία συζήτησης, αλλά και διαφωνίας των κομμάτων. Να ξέρουμε ακριβώς ποιον ψηφίζουμε και πού αποφασίζουμε να πάει η χώρα.
σπυροσ λυκουδης
Το σενάριο αποχώρησης της χώρας από την ευρωζώνη είναι εφιαλτικό. Πολλοί, με δεδομένους τους κραδασμούς που θα υπάρξουν στην Ευρώπη από ενδεχόμενη αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ, διακηρύσσουν αφελώς ή σκοπίμως ότι «δεν θα μας αφήσουν να φύγουμε». Κάνουν εγκληματικό λάθος. Η ευρωπαϊκή οικονομία θα κλονιστεί αλλά θα ξεπεράσει το πρόβλημα. Εχει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, έχει την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, έχει κοινοτικό προϋπολογισμό. Εχει μοχλούς στήριξης. Η Ελλάδα είναι αυτή που θα αυτοκτονήσει.