[Ανορθόδοξα] Ο Πλάτων πάει παιδική χαρά

«Εχουν εκλεγεί. Αρα η Δημοκρατία του Πλάτωνα έτσι λέει. Ο καθένας έχει τη θέση του στη δημοκρατία». Μ’ αυτήν τη λακωνική δήλωση, σε ύφος ημετέρας παιδείας, άκουσα τον κύριο Γιακουμάτο να παρεμβαίνει στο μείζον πολιτικό θέμα των ημερών, στην ανεύρεση κατάλληλου χώρου γραφείων για να εγκατασταθούν για ένα σαρανταοκτάωρο οι νεοεκλεγέντες βουλευτές του Λαϊκού Συνδέσμου Η Χρυσή Αυγή.

Η αλήθεια είναι ότι η δήλωση του κ. Γιακουμάτου μπορεί να έλυσε τον γόρδιο δεσμό της χωροταξικής ιδεολογίας στο Κοινοβούλιο, όμως μου δημιούργησε διάφορα προβλήματα. Αναζητώντας το έργο του γνωστού φιλοσόφου Πλάτωνα «Η Δημοκρατία», αδυνατώντας δε να το βρω, σκέφτηκα ότι το πιθανότερο είναι ότι ο ίδιος έχει διαβάσει την «Πολιτεία» στα αγγλικά, στα γαλλικά ή στα λατινικά. Οταν δε τα κοινοβουλευτικά του καθήκοντα του επιβάλλουν να το φιλοσοφήσει λίγο, μεταφράζει το Repubblica ελληνιστί και συμπεραίνει ότι ο Πλάτων συνέγραψε έργο με τίτλο «Η Δημοκρατία». Κάτι απολύτως λογικόν, διότι ουδείς διενοήθη στη διάρκεια τόσων αιώνων να αποκαλέσει τον Πλάτωνα ρεπουμπλικανό.

Θα τον παρακαλούσα μάλιστα να αναφέρει σε ποιο χωρίο ο Πλάτων, του οποίου οι σχέσεις με τη δημοκρατία ήταν μάλλον ψυχρές, αναφέρει ότι «ο καθένας έχει τη θέση του στη δημοκρατία». Μάλλον πρόκειται για λάθος του μεταφραστή, ο οποίος παρεννόησε την πλατωνική θέση ότι «ο καθένας λέει ό,τι του κατέβει στη δημοκρατία». Δέχομαι ότι μπορεί να μην είναι κι έτσι τα πράγματα. Ο κ. Γιακουμάτος, εξαντλώντας τα όρια της κοινής λογικής και της παιδείας του, ενδέχεται να σκέφτηκε ότι οι αρχαίοι ημών εφηύραν τη δημοκρατία, ο Πλάτων ήταν αρχαίος, άρα αποκλείεται να μην έχει γράψει κι αυτός για τη δημοκρατία. «Και πώς το λένε, να δεις, εκείνο το μεγάλο του βιβλίο με τον Σωκράτη;». Και η δήλωση θα ήταν άνευ σημασίας αν δεν ήταν εμβληματική των σχέσεων που διατηρεί η σύγχρονη ελληνοπρέπεια με την κλασική παιδεία.

Εμβληματική επίσης του επικού χρονικού της σαρανταοκτάωρης συνόδου της Βουλής. Οπου ο πρόεδρός της δήλωσε πως είναι έτοιμος να αναλάβει το βάρος της ευθύνης για σαράντα οκτώ ολόκληρες ώρες, η δε νέα φουρνιά των βουλευτών, αυτοί που θα ανανεώσουν την πολιτική ζωή της χώρας, προσήλθαν με τις οικογένειές τους για να βγουν όλοι μαζί φωτογραφία, με τον Γιαννάκη «έλα πιο ‘δω γιατί δεν φαίνεσαι», αλλά χωρίς τούρτες ευτυχώς. Και δημιουργήθηκε μια ωραία ατμόσφαιρα, απ’ αυτές που σε πείθουν ότι η δημοκρατία, όντως, δεν έχει αδιέξοδα. Οταν πάρει τον κατήφορο του γελοίου, δεν τη σταματάει τίποτε. Τόσο που έφτασα να νοσταλγήσω το «να καεί το μπουρδέλο η Βουλή».

Διότι θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι η ζωή στον οίκο ανοχής είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα από την ατμόσφαιρα των παιδικών πάρτι ή της παιδικής χαράς. Αρκεί να παίρνεις τις προφυλάξεις σου, εννοείται.