Τέλος ο από Βορράν κίνδυνος
1976: «Ασφαλισμένα είναι τα βόρεια σύνορα της χώρας, η οποία παραμένει, έτσι, απερίσπαστη στην αντιμετώπιση της “εξ ανατολών απειλής”. Την διαπίστωση αυτή έκαναν κύκλοι προσκείμενοι προς την κυβέρνηση, επισημαίνοντες την υπόμνηση του αφιχθέντος χθες προέδρου της Βουλγαρίας κ. Τ. Ζίφκωφ, που υπογράμμισε ότι “η Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας δεν έχει καμμιά εδαφική αξίωση από οποιαδήποτε βαλκανική χώρα, συμπεριλαμβανομένης και της γειτονικής Ελλάδος”. Το γεγονός, εξ άλλου, των ιδιαίτερα φιλικών δεσμών μεταξύ Ελλάδος και Γιουγκοσλαβίας (ο πρόεδρος Τίτο έρχεται στην Αθήνα τον άλλο μήνα για επίσημη επίσκεψη) επιβεβαιώνει την πλήρη κάλυψη των προς Βορράν συνόρων, σε μια τόσο δύσκολη περίοδο των ελληνοτουρκικών σχέσεων». («ΤΑ ΝΕΑ»)
Αυλαία µε αποθέωση του Μπρέζνιεφ
1971: «ΜΟΣΧΑ: Με ζητωκραυγές “Σλάβα – Σλάβα” (Ζήτω – Ζήτω) υπέρ του Λεονίντ Μπρέζνιεφ τερματίσθηκε το 24ο Συνέδριο του Σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος, που δεν είναι δυνατόν να χαρακτηρισθεί σαν “ιστορικό”, όπως τα Συνέδρια του Κόμματος μετά τον θάνατο του Στάλιν (…). Κύρια συμπεράσματά του είναι: 1) Καμμία εντυπωσιακή μεταβολή στην εξωτερική και εσωτερική πολιτική της Σοβιετικής Ενώσεως. 2) Το ιδεολογικό χάσμα μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου όχι μόνο δεν γεφυρώθηκε, αλλά υπάρχει λόγος να πιστευθεί ότι διευρύνθηκε». («ΤΑ ΝΕΑ»)
Τελικά το Κυπριακό δεν λύθηκε
1959: «Ο αντιπρόεδρος της Ελληνικής Κυβερνήσεως κ. Κανελλόπουλος εδήλωσε προς τον εν Ουάσιγκτων απεσταλμένον του ημιεπισήμου Τουρκικού Τηλεγραφικού Πρακτορείου “Ανατολή” τα εξής: Παραμένω ικανοποιημένος εκ του διακανονισμού του Κυπριακού ζητήματος, το οποίον διεχώριζε τα μέλη του ΝΑΤΟ. Φρονώ ότι ο διακανονισμός του αποτελεί θετικόν αποτέλεσμα και υπόδειγμα δι’ όλα τα ελεύθερα έθνη. Υπερπηδήθησαν όλαι αι δυσχέρειαι που υφίσταντο εις την δημιουργίαν ενός νέου κράτους». («ΤΑ ΝΕΑ»)