[Ανορθόδοξα] Του Αγίου Πατέρα ημών

Ο αφανής ήρωας της απεργίας της ΠΝΟ ακούει στο όνομα Πατέρας. Αυτός που ο Φρόιντ μας διδάσκει ότι ο Οιδίπους που κρύβει ο καθένας μέσα του θέλει να ξεκάνει για να βρει μια θέση δίπλα στο κρεβάτι της μητέρας του. Ο απεχθής ηγέτης της πατριαρχικής σκέψης, φιλοσοφίας και πάσης κοινωνίας. Αυτός που για να βγάλει το εισιτήριο για το νησί, «αυτοκίνητο και τέσσερα ατομικά», άρχισε να κάνει λογαριασμούς αμέσως μόλις τέλειωσαν οι προσθαφαιρέσεις από τα δώρα των Χριστουγέννων. Αυτός που δεν τα κατάφερε να πετάξει τον αετό την Καθαρή Δευτέρα και τώρα πρέπει να φορτώσει το αυτοκίνητο. Αυτός που, μόλις ανέβει στο πλοίο, θυμάται ότι ξέχασε το μπουφάν του Κωστάκη, «ενώ είπαν ότι θα βρέχει και τα μπουφάν τα είχες αναλάβει εσύ». Αυτός που αντιμετωπίζει το δίλημμα είτε να συναντήσει όλους τους συγγενείς μέχρι τρίτου βαθμού όπως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, είτε να νοικιάσει κάπου αλλού, για αλλαγή, ένα δωμάτιο που «δεν είναι όπως μας το είπανε».

Αυτός που θα ακούει ατέρμονες διατριβές για το αν εξηγείται επιστημονικά η καθιερωμένη συννεφιά της Μεγάλης Παρασκευής ενώ θα σκέφτεται το χαράτσι που τον περιμένει στην επιστροφή. Αυτός που θα σέρνεται μαζί με τους υπόλοιπους σιγομουρμουρίζοντας «Ω γλυκύ μου έαρ» για να περάσει η ώρα που δεν περνάει με τίποτε, «και πού καταλήγει αυτός ο Επιτάφιος;». Αυτός που θα τρέμει μήπως ο Κωστάκης φάει κάνα βαρελότο εθνικής παλιγγενεσίας την επομένη το βράδυ, και τρέχει στο Κέντρο Υγείας αντί να μασουλήσει το αρνάκι που «δυστυχώς κρύωσε λίγο». Αν και Αυτός δεν επιτρέπεται να φάει γιατί έχει χοληστερίνη, αλλά το έθιμο είναι έθιμο. Αυτός που τη Δευτέρα το πρωί θα πρέπει να ξαναφορτώσει το αυτοκίνητο, και αφού φάει όλο το καυσαέριο στο γκαράζ του Ε/Γ Ο/Γ από την άφιξη στον Πειραιά, να γυρίσει την επομένη το πρωί σε ό,τι έχει απομείνει από την εργασία του για να ξεκουραστεί και να ηρεμήσει από την υπερκατανάλωση της παράδοσης.

Αυτός που όταν άκουσε για την απεργία της ΠΝΟ έκανε τον έξαλλο, όμως επιχειρηματολόγησε πως τους κοινωνικούς αγώνες πρέπει να τους σεβόμαστε, ειδικά όταν φροντίζουν για την ηρεμία μας. Οταν ξέρεις ότι όχι μόνον θα σου επιστρέψουν τα λεφτά του εισιτηρίου, αλλά θα τη βγάλεις και στον καναπέ.

Θα μου πείτε, υπάρχει κι εκείνο το πρόβλημα με τα αγροτικά προϊόντα που πρέπει να μεταφερθούν, λέει, τη Μεγάλη Τρίτη, και με την τουριστική βιομηχανία που, λέει, θα μας βγάλει από την κρίση. Ομως δεν πρέπει να αφήσουμε την οικονομία να καταστρέψει τα ανθρωπιστικά μας αντανακλαστικά. Αυτό είναι το μεγάλο δίδαγμα της ΠΝΟ. Τα υπόλοιπα είναι στείρος αντικομμουνισμός.