[Φαινόμενα] Το τέλος των ψευδαισθήσεων

Λίγο πριν από τις πιο κρίσιμες εκλογές για τον τόπο, έφθασε και η ώρα του τέλους των ψευδαισθήσεων του προεκλογικού μεγαλείου που ζήσαμε και απολαύσαμε οι φιλοθεάμονες επί δύο δεκαετίες και πλέον. Το ομολογούν μπροστά στον φακό της κάμερας οι αρμόδιοι των δύο μεγάλων κομμάτων που βρέθηκαν, περισσότερο από όλα τα υπόλοιπα, έναντι των οικονομικών ευθυνών τους για την πολυέξοδη λειτουργία τους – αν και όλα δανείστηκαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ.

«Είπαμε κατά συνθήκη ψεύδη που όλοι αποδεχθήκαμε» θα πει ο Κώστας Σκανδαλίδης ευθαρσώς στον φακό των «Νέων Φακέλων» (Σκάι) και αν η εξομολόγηση της αλήθειας θεωρείται τουλάχιστον το πρώτο βήμα για την κάθαρση, αίφνης η αλήθεια για τα οικονομικά και τα υπέρογκα κοστολόγια προεκλογικών εκστρατειών αναδεικνυόταν σημαντικότερη αυτήν τη στιγμή, από εκείνες τις παλαιότερες προεκλογικές υποσχέσεις για εσαεί ευημερία.

Και ουδείς εκ των στελεχών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που έχουν την ευθύνη για τα οικονομικά των κομμάτων τους αρνήθηκε να ομολογήσει στην κάμερα τη δυσχερή θέση στην οποία βρέθηκαν λόγω των νοοτροπιών της αλόγιστης σπατάλης – πανομοιότυπες, φυσικά, με αυτές που επικρατούσαν σε όλες τις πτυχές του δημόσιου και ιδιωτικού βίου.

Για προεκλογικές εκστρατείες που έφταναν τα 10 και 12 δισ. δραχμές έκανε λόγο ο κ. Σκανδαλίδης, με κορυφαία αυτήν του 2000 με την εκλογή Σημίτη η οποία χαρακτηρίστηκε από τον σκληρό ανταγωνισμό των δύο μεγάλων κομμάτων σε προεκλογική φαντασμαγορία. Για σπατάλη σε προεκλογικό υλικό που αποδείχθηκε ότι δεν είχε κανένα όφελος, όπως η αφισοκόλληση, τα διάφορα έντυπα κ.λπ. μίλησε ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος. Για οικονομικές υποχρεώσεις στις οποίες δυσκολεύεται πλέον να ανταποκριθεί εγκαίρως η ΝΔ μίλησε ο υπεύθυνος των οικονομικών του κόμματος Θανάσης Σκορδάς. Και για την άρνησή του να αποδεχθεί τις διευκολύνσεις που πρότειναν για τους εαυτούς τους τα κόμματα κατά καιρούς, όπως τη συζήτηση για κούρεμα των δανείων κ.λπ., επειδή κρατικοποιούσαν τα χρέη τους και άρα τα μετέφεραν στους ώμους του λαού επιχειρηματολογεί ο Γιάννης Ραγκούσης.

Τρεις εβδομάδες πέρασε ο Τάσος Τέλλογλου στα γραφεία των δύο κομμάτων καταγράφοντας τη λειτουργία τους και μιλώντας με στελέχη τους. Στα 250 εκατομμύρια ευρώ ανέρχονται τα χρέη και των δύο. Απόρροια μιας νοοτροπίας που διαμορφώθηκε από τις πρώτες μεταπολιτευτικές εποχές. Τότε άρχισε να καθιερώνεται η διαμόρφωση ενός προεκλογικού φαντασμαγορικού μεγαλείου, χάριν του θριάμβου της εικόνας και με στόχο τη νίκη στον πόλεμο των εντυπώσεων.

Πρώτα ψηφίστηκε ο νόμος του ’84 για την κρατική επιχορήγηση. Δεν έφτανε. Το χρήμα έρρεε και ξοδευόταν. Ο νόμος του 2002 θα φέρει δεσμεύσεις και θα επιβάλει τον έλεγχο. Υποχρεώνονται τα κόμματα να κρατούν βιβλία και αποδείξεις. Στην κάμερα εμφανίζεται ένα ιδιόχειρο σημείωμα, όπου καταγράφονται ποσά από έλεγχο τον οποίο διενήργησε το ΠΑΣΟΚ μετά τις αποκαλύψεις Τσουκάτου ότι ένα εκατομμύριο μάρκα πήγαν από την Siemens στα ταμεία του κόμματος. Η εμφάνιση του σημειώματος κανέναν δεν πείθει για την ύπαρξη διαφάνειας. Το παραδέχονται όλοι από τον Σπυρόπουλο του ΠΑΣΟΚ ώς τον Σκορδά της ΝΔ, το επιβεβαιώνει και ο Αγγελος Συρίγος της Διεθνούς Επιτροπής Διαφάνειας ότι ο έλεγχος των οικονομικών ήταν υποτυπώδης και υπήρχαν πληρωμές μισθών που δεν ανταποκρίνονται στα χρήματα της επιχορήγησης. Και όχι μόνο, ρουσφετολογικές προσλήψεις υπαλλήλων που δεν χρειάζονταν – 8 άτομα βρέθηκαν στο ΠΑΣΟΚ που πληρώνονταν χωρίς να εμφανίζονται καν. Αλλά το νομοσχέδιο που ετοίμασε ο Γιάννης Ραγκούσης για τη ριζική αλλαγή αυτού του συστήματος έμεινε στο συρτάρι.

Η εικόνα που ξεδιπλωνόταν στους «Νέους Φακέλους» αποκάλυπτε με ζοφερή ακρίβεια την πηγή της νοοτροπίας για την οικονομική αμεριμνησία με δανεικά και την αδιαφάνεια στη ροή του χρήματος που βρισκόταν στον ίδιο τον πυρήνα της παραγωγής πολιτικής.