Δίκτυο

Πλαστικούρα έναντι 44.600 ευρώ

Πόσα θα δίνατε για μια πλαστική νεκροκεφαλή βαμμένη με έντονα χρώματα, ακόμη κι αν ήταν συλλεκτική, δηλαδή κυκλοφορούσε μόνο σε 50 αντίγραφα; Στο πωλητήριο της Modern Tate – του βρετανικού μουσείου σύγχρονης τέχνης όπου τώρα φιλοξενείται αναδρομική έκθεση του Ντέμιαν Χερστ – κοστίζει 36.800 στερλίνες (44.600 ευρώ)! Διότι δεν πρόκειται για μια απλή νεκροκεφαλή, αλλά για αντίγραφο έργου του «κακού παιδιού της βρετανικής τέχνης». Στο ίδιο πωλητήριο ένα σετ 12 πιάτων κοστίζει 10.500 στερλίνες, ένα ζωγραφισμένο σκέιτμπορντ πωλείται προς 480 στερλίνες, μια ξαπλώστρα 310 στερλίνες και μια ομπρέλα 195 στερλίνες. Υπερβολή και δη σε τέτοιες εποχές; Σίγουρα. Αλλά ίσως τον καλλιτέχνη να μπορεί να δικαιολογήσει το γεγονός πως έχει αγωνιστεί για να διατηρήσει υψηλά τα επίπεδα των τιμών του – αγόρασε πίσω έργα του από τον Τσαρλς Σάατσι και τα έβγαλε μόνος του σε δημοπρασία – αλλά και ότι ο ίδιος είναι ο πλουσιότερος βρετανός εικαστικός. Οπότε κοστολόγησε, όπως φαίνεται, με βάση το πορτοφόλι του.

Μ.Α.

Με κομπιούτερ «κόντρα» στους Radiohead

«Είναι κάπως ειρωνικό το να χρησιμοποιείς την τελευταία τεχνολογία στη μουσική για να πετύχεις τον ήχο που είχαν, ας πούμε, στη δεκαετία του ’80», είπε μεταξύ άλλων, σχολιάζοντας τις μουσικές εξελίξεις, ο Ντέιβιντ Κένεντι (φωτογραφία), γνωστός τώρα ως Pearson Sound, ετών 24, παραγωγός από αυτούς που υπογράφουν τον νέο ήχο μέσα από τις μουσικές του και τις κυκλοφορίες του δικής του εταιρείας (Ηessle Audio). Στην Αθήνα, για πρώτη φορά το Σάββατο, πριν πάρει θέση στην κονσόλα του Six D.O.G.S., κάθησε στον καναπέ και άνοιξε τα χαρτιά του σε workshop της Redbull Music Academy, που παρακολούθησαν έλληνες συνάδελφοι του Βρετανού και φαν της μουσικής του, καθώς παρά το νεαρό της ηλικίας του έχει ήδη πολύτιμη εμπειρία να καταθέσει σαν δραστήριος εκπρόσωπος της γενιάς που ξεκίνησε να κάνει μουσική με κομπιούτερ. Η οθόνη άλλωστε – είπε – του αρκεί για να παρουσιάσει ζωντανά τη μουσική του. Παράδειγμα προς αποφυγή για τον Κένεντι, οι DJ-σταρ που δίνουν σόου μπροστά στα πικάπ τους. Εκείνος κρατάει χαμηλό προφίλ στη σκηνή – ακόμη και όταν παίζει μπροστά στον λαό των Radiohead… «που σημαίνει πλήθος ανυπόμονων θαυμαστών του γκρουπ, που δεν έβλεπαν την ώρα να τελειώνω εγώ και να ανέβουν οι Radiohead στη σκηνή, μέχρι που κάποια στιγμή άρχισαν να ενθουσιάζονται. Προσπάθησα να εντοπίσω ποιο κομμάτι ήταν αυτό που τους ξεσήκωσε, ώσπου αντιλήφθηκα ότι δεν ήταν η μουσική μου, ήταν ο Τομ Γιορκ (τραγουδιστής των Radiohead) που ενώ εγώ έπαιζα έκανε ένα γρήγορο πέρασμα από τη σκηνή».

Μ.Μ.