[Αποψη] Για ένα βανάκι…

Κορόνα γράμματα παίζεται – όπως φαίνεται – για άλλη μία φορά η πιθανή εμπλοκή με την τρόικα με αφορμή το νομοσχέδιο για τα ταξί. Οπως προκύπτει από τις δηλώσεις του εκπροσώπου Τύπου της Κομισιόν Αμαντέου Αλταφάζ, οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου μάλλον δεν ενθουσιάζουν την τρόικα, η οποία θέλει να δει ουσιαστική απελευθέρωση, με νέες άδειες και μείωση του κόστους των υπηρεσιών. Κατανοεί βεβαίως ότι η χώρα έχει μπει σε προεκλογική περίοδο, στο πλαίσιο της οποίας μπορεί και να επιχειρηθούν «αποκλίσεις» από τους μνημονιακούς στόχους. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι θα τις αποδεχθεί, ιδίως αν διαπιστώσει ότι αυτές είναι ουσιαστικές και όχι μόνο σε επίπεδο εντυπώσεων, για ψηφοθηρικούς λόγους.

Πάντως, αυτό που πράγματι προκαλεί εντύπωση είναι η εμφανής δυσκολία αυτής, της προηγούμενης και της κάθε προηγούμενης κυβέρνησης να προχωρήσουν όσον αφορά το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Οχι ότι είναι εύκολο ή απλό θέμα. Ούτε αποτελεί ίσως πανάκεια για τα προβλήματα της χώρας.

Είναι όμως απίστευτο, έπειτα από όλα όσα έχουν μεσολαβήσει, μετά την παρ’ ολίγον χρεοκοπία της χώρας, τις δύσκολες αποφάσεις που ελήφθησαν για άγριες περικοπές μισθών και συντάξεων, για πλήρη αποδυνάμωση της εργατικής νομοθεσίας, για επιβολή δυσβάστακτων φορολογικών επιβαρύνσεων, να δυσκολεύεται η κυβέρνηση να επιβάλει έναν νόμο που θα επιτρέπει να κυκλοφορούν βανάκια για να μεταφέρουν τουρίστες στα ξενοδοχεία.

Είναι επίσης απίστευτο, δύο χρόνια μετά το πρώτο Μνημόνιο και αφού έχουν ψηφισθεί νόμοι για το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και έχουν εκδοθεί αποφάσεις, να μην έχει προφανώς ακόμη λήξει ούτε το θέμα των δικηγόρων, των μηχανικών, των οδηγών φορτηγών κ.ο.κ.

Σε κάθε περίπτωση, η τρόικα θέλει να διαπιστώσει βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Αν δεν εξασφαλισθεί αυτή από τις ταρίφες των ελεύθερων επαγγελματιών, θα τη ζητήσει – για άλλη μία φορά – από τους μισθούς και τις συντάξεις μας.