[Φαινόμενα] «Σοκ και δέος» αντί ψυχαγωγίας

Μόνο θλίψη και απόγνωση μας προκαλεί η επιμονή μιας τηλεόρασης να κυνηγάει την τηλεθέαση με μεθόδους φτηνού εντυπωσιασμού που προσβάλλουν τον τηλεθεατή ακόμη και σήμερα, σε μια εποχή που η ελληνική κοινωνία σπαρταράει από αγωνία για το μέλλον και προσπαθεί να αναζητήσει οξυγόνο σε αξίες τις οποίες απεμπόλησε στα χρόνια της καταναλωτικής βαρβαρότητας.

Το «νούμερο» που προκάλεσε όλα αυτά ήταν μια κυρία εξ Αμερικής, η οποία κάνει καριέρα εκθέτοντας τον εαυτό της και θυματοποιώντας το ίδιο της το κορμί. Δικαίωμά της. Εχοντας διαστάσεις υπερμεγέθεις και ειδικώς ένα γιγάντιο μπούστο, έχει μετατρέψει εαυτόν σε ατραξιόν. Αλλωστε η κουλτούρα της αγοράς, που της προσφέρει τσιρκολάνικα σόου για να εμπορευτεί τα πέραν του μέτρου προσόντα της, με κορυφαία τα περιβόητα Ρεκόρ Γκίνες, είναι βασισμένη στη ναρκισσιστική παθολογία του καταναλωτισμού που δεν γνωρίζει όρια και αξίες και δεν ορρωδεί μπροστά στην ταπείνωση της ανθρώπινης προσωπικότητας. Ακόμη κι έτσι, θα λέγαμε ότι σε έναν κόσμο της ανοχής, ο καθένας μπορεί να εμπορευτεί την ίδια του σάρκα με όποιον τρόπο επιθυμεί. Το ελληνικό κοινό τι φταίει;

Γιατί το πρόβλημα είναι η ακραία θυματοποίηση του σώματός της, προσβλητική πρωτίστως για το κοινό και δη το γυναικείο. Γιατί το «μεγάλο ταλέντο» που επιδεικνύει η εν λόγω είναι να σπάει αντικείμενα με το στήθος της ως υποκόπανο.

Ούτε η έννοια της φρίκης δεν αρκεί για να περιγράψει το συναίσθημα που προκαλούσε η εκούσια προσφορά του γιγάντιου σώματος για μαζικό κανιβαλισμό, στον οποίο συμμετείχε το κοινό τού «Ελλάδα έχεις ταλέντο», μαθητούδια απ’ όσο έδειχνε ο φακός, που ξεσπούσαν σε χλευαστικά χάχανα – πήρε το μάτι μας και μια αποσβολωμένη πιτσιρίκα.

Οσο για τις θεατρικές αντιδράσεις της κ. Μανωλίδου, η οποία μάλιστα έβαλε τα χέρια της για να προστατεύσει το δικό της στήθος, διόλου δεν έπεισαν. Αποδέχθηκε πλήρως το θέαμα και δεν εξεγέρθηκε καν ως γυναίκα. Σαν να είναι «φυσικό» ότι σε ένα τέτοιο σώμα δεν οφείλεται σεβασμός. Αδιαφορώντας ότι το όλο θέαμα, μέσα στην ακρότητά του, αποτελούσε τον συμβολισμό του πιο χυδαίου ρατσισμού, που σημαίνει ότι αν μια ανθρώπινη μορφή δεν βρίσκεται εντός των καθιερωμένων προδιαγραφών της ομοιομορφίας, αξίζει την προσβολή. Και σαν να μην έφτανε το σόου, όπου η κυρία έσπαγε καρπούζια με το στήθος της, μετά το πρόσφερε προς ψηλάφηση στους άρρενες κριτές μέσα σε γενικά χαχανητά, σαν να πρόκειται για κομμάτι κρέας, μουμιοποιημένο.

Και το χειρότερο; Η εν λόγω ατραξιόν «ψηφίστηκε» από τους κριτές να συνεχίσει τις εμφανίσεις της στο σόου ως «ταλέντο». Αλίμονο, τέτοια εισαγωγή προϊόντος και να μη γίνει απόσβεση;