Από τα μπαούλα στις πασαρέλες

Ο Λουί Βιτόν είχε την ιδέα να διαφοροποιηθεί από τους ανταγωνιστές του όταν το 1854 χαρακτήριζε την ειδικότητά του ως «ειδικές συσκευασίες της μόδας». Ηταν η εποχή του Ναπολέοντα Γ’, τότε που τα ταξίδια άρχιζαν να προκαλούν το ενδιαφέρον σε πολλές ανήσυχες ψυχές, οι οποίες αναζητούσαν την απόλαυση των εμπειριών με τα νέα μέσα μεταφοράς.

Ταυτόχρονα με το πρώτο κατάστημα του Λουί Βιτόν κοντά στην περιοχή της Οπερας Γκαρνιέ, γεννιέται και η παριζιάνικη υψηλή ραπτική με τον Σαρλ Φρεντερίκ Γουόρθ. Ο οποίος επίσης είχε εγκατασταθεί στον ίδιο δρόμο με τον κατασκευαστή των χειροποίητων ταξιδιωτικών μπαούλων. Από αυτή τη γνωριμία του με τη μόδα ο Λουί Βιτόν επινόησε την εξωτερική επένδυση με υφάσματα δικού του σχεδιασμού. Τα οποία αργότερα θα έδιναν στον γιο του Ζορζ την ιδέα του πλαστικοποιημένου υφάσματος με το μονόγραμμα LV.

Ο Λουί Βιτόν από το 1867 και έως το 1889 συμμετείχε στις μεγάλες παγκόσμιες εκθέσεις διαπρέποντας ως καινοτόμος στα είδη ταξιδιού και κατασκήνωσης. Κάθε φορά δημιουργούσε αποσκευές που η τεχνική κατασκευής τους εξυπηρετούσε τις νέες ανάγκες. Τα χειροποίητα μπαούλα με το πλαστικοποιημένο ύφασμα και το μονόγραμμα LV έγιναν «η ψυχή του ταξιδιού» για κάθε κομψό επιβάτη, διάσημο συνθέτη, πολυταξιδεμένο συγγραφέα, καθώς είχαν τη δυνατότητα να μετατρέπονται σε κινητή ντουλάπα, γραφείο, ακόμα και πτυσσόμενο κρεβάτι.

Ο οίκος Louis Vuitton έχτισε τη φήμη του πάνω στην καινοτομία της κάθε εποχής προσφέροντας λύσεις και ιδέες και επιμένοντας στη μακρόχρονη εξυπηρέτηση των πελατών του. Οι ειδικές παραγγελίες, η χάραξη του μονογράμματος του πελάτη, οι λίστες αναμονής και ανεύρεσης προϊόντων που έχουν εξαντληθεί, οι επιδιορθώσεις τους είχαν συμβάλει στο καλό όνομα του οίκου που αφοσιώνεται στον πελάτη του.

Σε αυτό το περιορισμένο περιβάλλον των φροντισμένων ταξιδιωτικών ειδών, η άφιξη του αμερικανού σχεδιαστή Μαρκ Τζέικομπς στον παριζιάνικο οίκο έμοιαζε με έκρηξη δημιουργικότητας. Ο Μαρκ έκανε πάρτι και δημιούργησε πρετ-α-πορτέ συλλογές για όλους. Οι ιδιοκτήτες στον Louis Vuitton τον αγαπάνε και εμπιστεύονται τις ιδέες του να ζωντανέψει και να φρεσκάρει το θρυλικό αλλά κλασικό μονόγραμμα LV με παρεμβάσεις από σύγχρονους ποπ καλλιτέχνες, όπως τα διάσημα κερασάκια και μανιτάρια του Ιάπωνα Τακάσι Μουρακάμι που το 2005 μπήκαν πάνω στο ύφασμα με το μονόγραμμα και έγιναν ανάρπαστα.

«Η συνεργασία μας απέφερε πολλές δουλειές και αποτέλεσε επίδραση και έμπνευση σε πολλές άλλες. Υπήρξε και συνεχίζει να είναι ένας ιστορικός γάμος τέχνης και εμπορικότητας», εξήγησε ο καλλιτεχνικός διευθυντής. Και έπεισε τον εργοδότη του Μπερνάρ Αρνό να συνεχίσει την ανταλλαγή ιδεών και με τους αμερικανούς καλλιτέχνες Στίβεν Σπράουζ και Ρίτσαρντ Πρινς πάνω στις τσάντες και τα αξεσουάρ του οίκου.

Ακολούθησαν οι υπερπαραγωγές των φωτογραφίσεων της Ανι Λίμποβιτζ, η ειδική συλλογή της Σοφίας Κόπολα, οι «μούσες για διαφορετικές σεζόν» Μαντόνα, Σκάρλετ Γιόχανσον, Ούμα Θέρμαν. Αλλά και οι φαντασμαγορίες των ντεφιλέ σαν να είναι πλήρη θεάματα, με διάσημους καλεσμένους στην πρώτη σειρά, την τελευταία πάντα ημέρα της Εβδομάδας Μόδας στο Παρίσι. «Για ορισμένους η ζωή δεν έχει νόημα χωρίς τη μόδα. Για μένα ισχύει το αντίθετο: η μόδα δεν έχει σημασία χωρίς τη ζωή», δηλώνει ο ενορχηστρωτής της νέας αντίληψης για την πολυτέλεια.

Η δεκαπεντάχρονη θητεία του Μαρκ Τζέικομπς στον Louis Vuitton του πρόσφερε αμνηστία στο γαλλικό έδαφος γιατί απέδειξε στον πολυεθνικό γίγαντα ότι μπορεί να κάνει διεθνείς πωλήσεις. Η σημασία αυτής της έκθεσης σφραγίζεται και από τον πολυτελή κατάλογο των τριακοσίων σελίδων με τις έγχρωμες φωτογραφίες και εικόνες από το αρχείο του οίκου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Rizzoli New York.