e-mail
Επιτέλους, κάποιος βρέθηκε να φωτογραφίσει τη σωστή όψη της κρίσης (την οποία είχε ανακαλύψει
προ πολλού κι είχε απεικονίσει στον καμβά του ο Εντγκάρ Ντεγκά – εδώ, σε έκθεση στο Μουσείο Ορσέ
του Παρισιού). Κατά μια άλλη εκδοχή ο πίνακας δεν απεικονίζει τη σωστή όψη της κρίσης, αλλά την Ελλάδα,
την οποία η κρίση χορεύει στο ταψί...
«Εχω πάθει πλάκα κι η αιτία είσαι εσύ»
Αγαπητή Φοίβη,
Υπάρχουν μερικά πράγματα που συμβαίνουν μόνο στην Ελλαδάρα μας, την ανάδελφη. Οπως αυτά που συνέβησαν στη συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ. Στην οποία συνδιάσκεψη βγήκε ο Γιωργάκης, ούτε λίγο ούτε πολύ, να μας πει ως έθνος ανάδελφο πως όλα τα έκανε θαυμάσια ο καημένος, αλλά δεν τον καταλάβαμε πως ήθελε το καλό μας και του βγήκε η καταστροφή και το κακό μας και πως πολύ καλά έκανε και είπε για δημοψήφισμα, όχι επειδή τόσοι και τόσοι έπαιξαν και κέρδισαν με τα CDS κι έβγαλαν εκατομμύρια, αλλά επειδή το έκανε για τον λαό.
Και σαν να μην έφταναν αυτά, βγήκαν οι Παπουτσήδες που δεν είχαν μαζέψει ούτε το ελάχιστο από τους ψήφους που έπρεπε να μαζέψουν για να είναι υποψήφιοι και ήθελαν να αλλάξουν επιτόπου το καταστατικό, έβαλαν κάτι χαχόλους να φωνάζουν και όταν τους είπαν οι ψύχραιμοι ελάτε να κάνουμε ψηφοφορία είδαμε τι απίδια έπιασε ο σάκος τους (ούτε δώδεκα, δηλαδή, από τα 95 που χρειάζονταν) και αντί να σκύψουν το κεφάλι, έβαλαν πάλι χαχόλους να αποδοκιμάζουν και έκαναν δηλώσεις ότι επέλεξαν το «μικρό ΠΑΣΟΚ» με τον Βενιζέλο, λες και το δικό τους το απειροελάχιστο είναι το «μεγάλο» και να τα βάλουν να τα μετρήσουν.
Και αποδείχτηκε πως ο «αυθόρμητος αγανακτισμένος συνταξιούχος» που γιαούρτωσε τον νέο αρχηγό ήταν και στέλεχος κομματικό και εργαζόταν και στο γραφείο τους. Τι ντροπή! Τι ξεφτίλα! Τι χώρα είμαστε. Τι λίγοι είναι οι πολιτικοί μας.
Με απόγνωση για την κατάντια μας, Στέφανος Τζαννής
Ως προς τα λογύδρια που μας έβγαλε ο Ηγέτης από βήματος συνδιάσκεψης, αγαπητέ Στέφανε, θα σας θυμίσω πως τα είχε πει χρόοοονια πριν (και εθνικός προφήτης, το ατιμούτσικο) ο εθνικός μας μουσουργός και ποιητής Νίκος Καρβέλας: «Rock me Papandreus, Rock me Papandreus, Rock me Papandreus, έχω πάθει πλάκα κι η αιτία είσαι εσύ!»
Παν-δαιμόνια και σαρα-μαγκιές
Αγαπητή Φοίβη,
Με θλίψη αλλά, κυρίως, με αγανάκτηση πληροφορηθήκαμε για την απαράδεκτη συμπεριφορά ορισμένων «αλητοειδών», κατά τη διάρκεια συναυλιών του Γιώργου Νταλάρα!
Γενιές και γενιές μεγάλωσαν με τα τραγούδια του τραγουδιστή, που πήρε την πρωτοβουλία να διοργανώσει δωρεάν συναυλίες για να φτιάξει τη διάθεση και να τονώσει το πεσμένο ηθικό. Ελάχιστοι καλλιτέχνες έχουν προβεί σε τέτοιες ενέργειες.
Δεν θα ξεχάσω, όταν, γυρνώντας από σπουδές στην Αγγλία, μόλις έφτασε σε ιταλικό λιμάνι, άκουσα από το πλοίο το υπέροχο τραγούδι: «Το πεπρωμένο» και η συγκίνησή μου ήταν μεγάλη. Ένιωσα την Ελλάδα μέσα μου.
Οπως όμως έλεγε και ο Ισαάκ Ασίμοφ: «Η βία είναι το τελευταίο καταφύγιο των αποτυχημένων», ενώ ο Ζοζέ Σαραμάγκου κάτι ήξερε όταν έλεγε: «Η Αριστερά δεν έχει ιδέα σε ποιο κόσμο ζει».
Φιλικά, Μάρα Σ., Κηφισιά
Παρακάμπτοντας και σνομπάροντας, με ψηλά το πιγούνι, τα ανέκδοτα κάθε τύπου που έσπευσε να γεννήσει το ελληνικό δαιμόνιο (ή πανδαιμόνιο, αν θέλετε) και σε αυτήν την περίπτωση, όπως «Παραπονεμένα πρόβεια», «Παραπονεμένα λόγια έχουν τα γιαούρτια μας» και άλλα ποταπά, θα σταθώ στις ατάκες του Σταμάτη Φασουλή, στην «Ανάπαυλά» του: «Και στην περίπτωση Αλέκα-Πατάτα (όπως Βίβα Ζαπάτα) και στο Αυθόρμητος-Γιαούρτι, το θέμα είναι να μην υπάρξει κάτι που να ευκολύνει τη ζωή μας». Γιατί κάποιοι πρέπει να μας την δυσκολεύουν και να μας την υποβιβάζουν. Από στείρα, νέτη σκέτη πίκα…