Περισσότερες ευκαιρίες καριέρας στη Ρωσία και την Μποτσουάνα

Από τις 40 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα, οι επιχειρήσεις στη Ρωσία απασχολούν τις περισσότερες γυναίκες σε ανώτατες διοικητικές θέσεις (46%) και ακολουθούν οι επιχειρήσεις στην Μποτσουάνα, την Ταϊλάνδη και τις Φιλιππίνες (39% και στις τρεις χώρες), ενώ στην Ιταλία καταγράφεται το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη (36%).

Η χώρα με το χαμηλότερο ποσοστό είναι η Ιαπωνία, όπου μόνο 5% των ανώτατων διοικητικών στελεχών είναι γυναίκες, και ακολουθούν η Γερμανία (13%), η Ινδία (14%) και η Δανία (15%).

Οι χώρες όπου σημειώθηκαν οι μεγαλύτερες αυξήσεις κατά τη διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών είναι η Τουρκία (31% από 25%) και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (15% από 8%). Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το κύμα απελευθέρωσης της οικονομίας στη Μέση Ανατολή, ως επακόλουθο της Αραβικής Ανοιξης, θα μπορούσε να αυξήσει τις πιθανότητες για τις γυναίκες της περιοχής να διακριθούν και να φτάσουν στην κορυφή.

Αρκετά πολιτιστικά, οικονομικά και κοινωνικά εμπόδια δεν επιτρέπουν στις γυναίκες να φτάσουν σε ανώτατες διοικητικές θέσεις. Η ταχεία αστικοποίηση που συνόδευσε την ταχεία οικονομική ανάπτυξη στις αναδυόμενες αγορές, θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί το ποσοστό γυναικών σε ανώτατες διοικητικές θέσεις μειώνεται.

«Η τάση φυγής προς τις πόλεις έχει αρχίσει να διαλύει το παραδοσιακό μοντέλο των οικογενειών. Το παραδοσιακό μοντέλο με τη σημαντική συμβολή παππούδων και γιαγιάδων στη φροντίδα των παιδιών, επέτρεπε στις γυναίκες να εργάζονται με πλήρες ωράριο. Τώρα αυτό το μοντέλο έχει αντικατασταθεί από το οικογενειακό μοντέλο “δυτικού τύπου”, όπου είτε ο ένας γονιός φροντίζει τα παιδιά είτε και οι δύο δαπανούν μεγάλα ποσά για τη φροντίδα τους», παρατηρεί η Εϊπριλ Μακένζι.

Η αστικοποίηση παρουσιάζει περισσότερες ευκαιρίες για τις γυναίκες.

Ωστόσο οι προκλήσεις που τη συνοδεύουν, επηρεάζουν το οικογενειακό μοντέλο και φαίνεται να έχουν δυσανάλογα μεγάλη επίδραση στη δυνατότητα των γυναικών να σπάσουν την παράδοση και να διεκδικήσουν ανώτατες διοικητικές θέσεις.

«Πρέπει να διοργανωθεί δημόσια διαβούλευση για τις πολιτικές και τις πρακτικές που θα επιτρέψουν και θα ενθαρρύνουν τις γυναίκες να συνεχίσουν να προοδεύουν στην αγορά εργασίας», συμπληρώνει.

Η έρευνα δείχνει ότι η ευέλικτη απασχόληση θα μπορούσε να συμβάλει ουσιαστικά στην αναστροφή αυτής της τάσης στις αναδυόμενες αγορές. Σχεδόν τα δύο τρίτα των επιχειρήσεων στην ΕΕ (65%), όπου το ποσοστό των γυναικών σε ανώτατες διοικητικές θέσεις αυξάνεται, προσφέρουν διάφορες μορφές ευέλικτης απασχόλησης.

Το ποσοστό είναι πολύ μεγαλύτερο από το αντίστοιχο στις χώρες της Λατινικής Αμερικής (49%), των χωρών BRIC (36%) και της Ασίας (32%). Στην Ελλάδα, το ποσοστό αυτό αγγίζει μόνο το 31%, φέρνοντάς τη στο τέλος της παγκόσμιας κατάταξης, μόλις λίγο πάνω από τις Μαλαισία, Σιγκαπούρη, Κίνα (ηπειρωτική), Ταϊβάν και Ιαπωνία.

Οι επιχειρήσεις στις αναδυόμενες οικονομίες υστερούν όσον αφορά την ευέλικτη απασχόληση, πρακτική η οποία θα μπορούσε να αναστρέψει την τάση.

«Οι κυβερνήσεις και οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων στις αναδυόμενες αγορές πρέπει να εργαστούν σκληρά για την αντιμετώπιση της μείωσης του ποσοστού γυναικών σε ανώτατες διοικητικές θέσεις. Το τελευταίο που θέλουμε να δούμε είναι ένας αγώνας για τη μετριότητα, όπου το ποσοστό των γυναικών σε ανώτατες διοικητικές θέσεις σε αυτές τις χώρες θα πέσει σημαντικά και θα παραμένει στάσιμο επί σειρά ετών. Ή, ακόμα, να χαθούν ταλαντούχοι επαγγελματίες, καθώς οι γυναίκες που ανήκουν σε αυτή την αναδυόμενη μεσαία τάξη θα αποχωρήσουν εντελώς από την αγορά εργασίας», καταλήγει η κ. Μακένζι.