Περσεφόνη και Ιάσονας: δύο ιστορίες για γερά στομάχια

Η Περσεφόνη είναι 32 ετών. Ο πατέρας της, ένας ιδιόρρυθμος καλλιτέχνης. Την καμάρωνε, την έπαιρνε μαζί του ακόμη και στα εξωσυζυγικά ραντεβού. Η μάνα, κόρη στρατιωτικού, πουριτανή και αυστηρή, επέβαλε στην οικογένεια ένα καθεστώς απαγορεύσεων και υποκρισίας. «Από τη μάνα μου έμαθα να ντρέπομαι για το σώμα μου».

Απόπειρα βιασμού στα έξι της από οικογενειακό φίλο, σεξουαλική παρενόχληση στα 16 από θείο. Η μάνα αντιδρά κυνικά και στις δύο περιπτώσεις. Οταν ο πατέρας της πεθαίνει αιφνιδίως, η Περσεφόνη δεν κλαίει. «Εσύ είσαι δυνατή, μην κλάψεις στη ζωή σου ό,τι και αν γίνει», της είχε πει ο μπαμπάς της. Η δωδεκάχρονη ορφανή αναλαμβάνει να γράφει και εν συνεχεία να διαβάζει στη γιαγιά, στην οποία δεν ανακοινώθηκε ποτέ ο θάνατος του αγαπημένου της γιου, τα γράμματα που υποτίθεται ότι της έστελνε από την Αμερική. Φαεινή ιδέα των θείων, την εκτέλεση της οποίας ανέθεσαν στην Περσεφόνη. Τρία χρόνια κράτησε το μαρτύριο, ώσπου να πεθάνει η γιαγιά.

Η Περσεφόνη, λίγο μετά τον θάνατο του πατέρα της, αρχίζει το LSD και τα παραισθησιογόνα. Δοκιμάζει κοκαΐνη, ποτέ ηρωίνη. Ψυχογενής ανορεξία στα δεκαπέντε. Τελειώνει με άριστα το λύκειο, σπουδάζει. Δουλεύει στο αντικείμενο της δουλειάς του πατέρα της. Οταν καθαρίζει από τα ναρκωτικά, στρέφεται στο αλκοόλ. Η ανορεξία εντείνεται. Οδυνηρές αναμνήσεις: η επίσκεψη, κάθε χρόνο, στον τάφο του πατέρα της. Η μάνα της επέμενε να τη συνοδεύει η κόρη της για να διαπιστώσει εκείνη πρώτη, «που ήταν τόσο δυνατή», αν είχε ολοκληρωθεί η αποσύνθεση του νεκρού σώματος, προκειμένου να γίνει η εκταφή των οστών. Επτά χρόνια αυτή η δουλειά. Δώρο της μητέρας στα γενέθλιά της: φωτογραφία της ταφόπλακας του πατέρα – «για να δεις πόσο του μοιάζεις», της είπε.

Ενα μεσημέρι η Περσεφόνη έτρεξε στο νεκροταφείο. Φώναξε στον πατέρα της, τον μάλωσε. Εσπασε το κασελάκι με τα οστά του, τα έβαλε σε μια σακούλα, έχωσε τη σακούλα στο σακίδιο κι επέστρεψε σπίτι. «Εκείνη τη νύχτα βρέθηκα στην κόλαση. Εκλαιγα συνέχεια, κόντευα να τρελαθώ». Την επόμενη μέρα ζήτησε ραντεβού με την ψυχοθεραπεύτριά της. Είχε μαζί της το σακίδιο με τα οστά. Μετά επέστρεψε στο νεκροταφείο, κόλλησε το κασελάκι, έβαλε μέσα τα οστά κι έφυγε τρέχοντας. Δεν ξαναπήγε στο νεκροταφείο.

Σήμερα η Περσεφόνη είναι έγκυος. Εργάζεται, βγαίνει με φίλους. Είναι αισιόδοξη, κάνει σχέδια. «Τελικά, η έλξη προς τη ζωή είναι πιο δυνατή», λέει.

Ο Ιάσονας είναι 29 ετών, φοιτητής, μοναχοπαίδι, ζει με τη μητέρα του. Ο πατέρας έχει πεθάνει. Ο Ιάσονας κάνει ηρωίνη τα τελευταία εννέα χρόνια. Ο πατέρας στρατιωτικός. Πέθανε ξαφνικά, η μητέρα τριών μηνών έγκυος. Κράτησε το παιδί, παρότι δεν το ήθελε. Του έδωσε το όνομα του νεκρού πατέρα, άλλωστε του έμοιαζε πολύ. Αριστος μαθητής, παιδί-θαύμα. Από τα 15 του η αγαπημένη του ασχολία ήταν να κλείνεται στο δωμάτιό του και να μιλά στον εαυτό του φωνάζοντας: «Αυτοκτόνα, ρε, αυτοκτόνα, αν έχεις κότσια». Δεν έκανε ποτέ του απόπειρα. Στα 18 μπήκε πρώτος στο πανεπιστήμιο. Στα 20 στο εξωτερικό με υποτροφία. Εκεί ξεκίνησε το χασίς, αργότερα την κοκαΐνη. Εν συνεχεία ηρωίνη. Τη συνδυάζει με κοκαΐνη. Μόνο έτσι χαλαρώνει και ζωντανεύει, λέει.

Ο Ιάσονας δεν προχώρησε στην απεξάρτηση. Δεν εμφανίστηκε ποτέ καθαρός στα ραντεβού. Κατάφερνε να μην κάνει χρήση το πολύ δύο-τρεις ημέρες, αλλά την ημέρα του ραντεβού αδύνατον να κρατηθεί.