Πορτρέτο αστικής μοναξιάς

«Οσλο, 31 Αυγούστου» Στη «Φλόγα που τρεμοσβήνει» του Λουί Μαλ, ένας καθηγητής που έχει μόλις αποτοξινωθεί από το αλκοόλ κυκλοφορεί ανάμεσα σε φίλους και γνωστούς, σχεδόν αποφασισμένος να δώσει τέρμα στη ζωή του. Στο «Οσλο, 31 Αυγούστου» (ο τίτλος μοιάζει spoiler από μόνος του), ένας νεαρός άνδρας ολοκληρώνει το πρόγραμμα απεξάρτησής του από τα ναρκωτικά, ενώ παράλληλα του επιτρέπεται άδεια εξόδου ώστε να μεταβεί στην πόλη για ένα επαγγελματικό interview. Στη πόλη όμως θα επιστρέψει στους δικούς του, τους φίλους και εραστές που έχει να δει καιρό. Είναι άραγε εκείνοι που προβάλλουν στη λευκή οθόνη του μυαλού του τα σφάλματα που ο ίδιος έπραξε; Ή μήπως αρκεί και μόνο η κατάθλιψη για να τον οδηγήσει στο «τέρμα»; Σε αυτό το πορτρέτο αστικής μοναξιάς, που – να το πούμε – στήνεται με μεγάλη σκηνοθετική μαεστρία, με χαρακτήρες αληθινούς και διαλόγους άμεσους και ειλικρινείς, δεν κυριαρχεί ούτε η επί τούτου «δήθεν» μιζέρια ούτε η ευκολοχώνευτη κλάψα για τα χαραμισμένα νιάτα. Το μόνο που μένει είναι ένα φευγαλέο βλέμμα στο μερίδιο της ευθύνης που μας αντιστοιχεί. Οπως μονάχα το δυνατό σινεμά μπορεί να αποδώσει. Βαθμοί: 8