e-mail

Για όλα φταίει ο διπλανός και ο πισινός μας

Αγαπητή Φοίβη.

Εκτιμώ ότι κάθε άλλο παρά κατάλληλη εποχή είναι τώρα να τολμήσει κανείς να αποδώσει έστω ελάχιστη ευθύνη στον μέσο Ελληνα, στο «άτομο Ελληνα», για το χάλι που φτάσαμε σήμερα.

Τώρα που σφίγγει η φτώχεια όλο και πιο πολύ όλο και πιο πολλούς Ελληνες, σε σημείο που να γεμίζουν οι δρόμοι της Αθήνας από αστέγους και από τα συσσίτια για πεινασμένους συμπατριώτες μας.

Ομως υπάρχει και ένα μεγάλο μέρος (η πλειοψηφία;) του πληθυσμού που όσο να ‘ναι κάθε άλλο παρά το ακουμπάνε αυτή η μιζέρια και η δυστυχία. Σ’ αυτούς όλους μπορεί κανείς να αποταθεί και να απευθύνει την εξής απλή ερώτηση: «Ποιος από εσάς παραδέχεται, έστω και στο ελάχιστο, πως είναι συνυπεύθυνος για το σημερινό τσουνάμι που απειλεί να καταστρέψει τη χώρα μας;». Σίγουρα όλοι θα αρνηθούν έντονα να παραδεχθούν ότι αισθάνονται έστω και στο παραμικρό ένοχοι απέναντι στο κράτος τα τελευταία πολλά χρόνια. Ενα βροντερό «οι άλλοι φταίνε, αλλά όχι εγώ» θα ακουστεί, αποδίδοντας ολόκληρη την ευθύνη αποκλειστικά στους πολιτικούς, στους δημόσιους υπαλλήλους, στους… στους…

Κανείς, μα κανείς δεν θα ψελλίσει τις μαγικές λέξεις: «Ναι, φταίω κι εγώ και θέλω τώρα να βάλω λίγη πλάτη για να βγούμε από το πηγάδι».

Αγαπητή Φοίβη, πιστεύω ότι μια τέτοια ελάχιστη παραδοχή είναι (και αυτό) στοιχειώδες υλικό με το οποίο θα μπορέσουμε σιγά σιγά να βάλουμε τις βάσεις για να χτίσουμε μια Ελλάδα που να σταθεί στα πόδια της.

Απόστολος Στέλλος, γιατρός

«Αυτό θα μας φάει τον Ελληνα / Ο Ελληνας τον Ελληνα / Σκουπίδι στον σωρό / Κι αφού το ξεδιέλυνα / Θα βρω κάνα φιλέλληνα / Να δώσω το μωρό / Γι’ αυτό κι εμείς ξεφτίλα μας / Σκασίλα μας / Σκορδοκαΐλα μας / Σκασίλα μας / Μοιράζουμε τα φύλλα μας / Σκασίλα μας / Κοιτάξτε την ξεφτίλα μας…» που τραγουδούσε, αγαπητέ Απόστολε, και η Αννα Παναγιωτοπούλου.

Η ντροπή ντροπή δεν έχει

Αγαπητή μου Φοίβη, γεια σου.

H φινλανδική εφημερίδα «Ilta-Sanomat» δημοσιεύει κάθε χρόνο τους μισθούς του κάθε επαγγέλματος των Φινλανδών. Αν δεν με απατά η μνήμη μου, την προηγούμενη χρονιά η εφημερίδα «Handelsblatt» είχε δημοσιεύσει τους «υπερφυσικούς» μισθούς που λάμβαναν οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ, π.χ. α) μηχανοδηγοί ΟΣΕ 7.000 ευρώ μηνιαίως, με επίδομα «πλυσίματος χεριών» ύψους 460 ευρώ, β) ΗΣΑΠ 5.450 ευρώ μηνιαίως.

Τα ποσά αυτά δεν τα παίρνει ούτε αρχίατρος του Δημοσίου (6.900 ευρώ) και ένας καθηγητής πανεπιστημίου (5.200 ευρώ) εδώ στη Φινλανδία.

Τα συχνά κουρέματα έως και 50% μήπως αφορούν και τα παραπάνω επαγγέλματα και μισθούς; Ποια είναι η γνώμη σου;

Φιλικά, Γιώργος Θεοδωρόπουλος,

Ελσίνκι

Βεβαίως και θα έπρεπε να αφορούν και αυτά τα απίστευτα μηνιάτικα και τα «κουφά» επιδόματα του ελληνικού Δημοσίου και κυρίως των ΔΕΚΟ, αγαπητέ Γιώργο. Ομως οι φωστήρες μας, που βεβαίως βεβαίως ούτε τολμούν να αγγίξουν τα απίστευτα που «τρώνε» οι βουλευτάρες μας (που ούτε είχαν τη στοιχειώδη ευθιξία μετά την ανακοίνωση ότι δύο δήμαρχοι της Κάτω Ιταλίας προσφέρουν τους μισθούς τους για την Ελλάδα – αλλά ζητάνε και αναδρομικά από πάνω) και οι υπαλληλάρες της Βουλής (που εισπράττουν ακόμη αμέτρητους μισθούς και οι περισσότεροι ούτε πατάνε κι ας παίρνουν «επίδομα έγκαιρης προσέλευσης»), δεν κοιτάζουν να συμμαζέψουν όλα αυτά. Ούτε ας πούμε τις «συντάξεις» των πρώην υπαλλήλων – ιπτάμενων και μη – της εκποιηθείσης από τον Κωστάκη τον «καταλληλότερο», τον καραμπουζουκλή, Ολυμπιακής που είναι όλες πάνω από 4.500 ευρώ. Αλλά, αντίθετα, ροκανίζουν τις απολαβές του μικροσυνταξιούχου, του μικρομισθωτού (και του ιδιωτικού τομέα!), τους βασικούς μισθούς, τις απολαβές εργαζομένων σε εταιρείες του ευρύτερου δημόσιου τομέα – ιδέ εκείνες του Αγροτικής Ανάπτυξης που τις κατεβάζουν στο μισό, όχι για όλους αλλά μόνο για όσους δεν έχουν «μέσο» στις διοικήσεις που τα έχουν «μιλημένα με τα δικά τους παιδιά» – και π.χ. των Σωμάτων Ασφαλείας, που θα καταντήσουν σε λίγο να παίρνουν με 25 χρόνια υπηρεσίας κάτω από 1.100 ευρώ μισθό. Και το καταπληκτικότερο; Κάποτε λέγαμε πως η Φινλανδία και οι βόρειες χώρες είναι οι ακριβότερες και γι’ αυτό έχουν και ανάλογους, υψηλότερους μισθούς. Τώρα, η Ελλαδάρα παραμένει η σχεδόν ακριβότερη με τους χαμηλότερους μισθούς (άντε με εξαίρεση τη Βουλγαρία, που όμως είναι και πάμφθηνη).