[Δρομοι] Αυτός είναι Εβραίος…

Αυτός είναι Εβραίος…

… εκείνη είναι Τουρκάλα. Και οι δύο ήταν δέκα ετών όταν έφτασαν στη Γερμανία. Ο Ραφαέλ Σέλιγκμαν έφτασε το 1957, η Σερμίν Λάνγκχοφ το 1978. Σήμερα, είναι και οι δύο διανοούμενοι πρώτης γραμμής, που συμβολίζουν το γερμανικό χωνευτήρι.

Στα 42 της…

… η Λάνγκχοφ έχει γίνει σταρ του βερολινέζικου θεάτρου. Παντρεμένη με γνωστό σκηνοθέτη, μετέτρεψε μέσα σε τέσσερα χρόνια ένα εγκαταλελειμμένο θέατρο του Κρόιτσμπεργκ σε μια από τις πιο «ζωντανές» σκηνές της Ευρώπης. Ηταν τέτοια η επιτυχία της, που ο Δήμος της Βιέννης τής ζήτησε να είναι ένας από τους δύο υπεύθυνους του φεστιβάλ που διεξάγεται εκεί κάθε χρόνο. Η Λάνγκχοφ αναδεικνύει εδώ και χρόνια στο θέατρό της καλλιτέχνες τουρκικής καταγωγής. Οχι για να κάνει τουρκικό θέατρο, αλλά «για να δείξουμε τη δική μας οπτική και να καθορίζουμε εμείς οι ίδιοι τις ζώνες σύγκρουσης».

Μέχρι τώρα…

… η συνταγή έχει λειτουργήσει. Από τότε που το «Σπίγκελ» έγραψε ότι όλοι πρέπει να δουν το «Verrucktes Blut» (Τρελό Αίμα), το φθινόπωρο του 2010, το Ballhaus Naunynstrasse είναι πάντα γεμάτο. Στο έργο αυτό, μια δασκάλα σ’ ένα δύσκολο σχολείο βρίσκει ένα πιστόλι στον σάκο ενός μαθητή και συλλαμβάνει την τάξη ως όμηρο. «Ποιος θα πιστέψει ότι δεν είστε πίθηκοι αν δεν μπορείτε να προφέρετε μια γερμανική λέξη σωστά;», λέει κάποια στιγμή σ’ έναν μαθητή, που αντί για Vernunft λέει συνεχώς Vernumft. Ο θεατής βγαίνει αποσυντονισμένος. «Το θέατρό μας αποτελεί πρόσκληση για συζήτηση», λέει η Λάνγκχοφ, που δηλώνει θαυμάστρια της Αριάν Μνουσκίν. «Δεν έχουμε έτοιμες συνταγές για τη μετανάστευση και τέτοια πράγματα. Εχουμε μόνο ερωτήσεις». Σίγουρα, πάντως, αυτή η κόρη μεταναστών έχει τόλμη. Tόλμη έχει και ο Ραφαέλ Σέλιγκμαν, ο οποίος βάλθηκε να φτιάξει μια εφημερίδα σε μια ηλικία που άλλοι παίρνουν τη σύνταξή τους. Ο γνωστός αυτός δημοσιογράφος, συγγραφέας πολλών μυθιστορημάτων και δοκιμίων, δεν έχει πλέον τίποτα να αποδείξει.

Εκτός ίσως από κάτι:

… «Δεν πρέπει να βλέπει κανείς τους Εβραίους της Γερμανίας μόνο σε σχέση με το Ολοκαύτωμα. Εχουμε πολύ περισσότερα πράγματα να προσφέρουμε από αυτήν την ιστορία». Τον περασμένο μήνα, ο Σέλιγκμαν εγκαινίασε μια τρίμηνη αγγλόφωνη επιθεώρηση με τίτλο «Jewish Voice from Germany», που απευθύνεται κυρίως στους γερμανούς βουλευτές, αλλά και σε Ισραηλινούς, Βρετανούς, Αμερικανούς και οποιονδήποτε άλλο ενδιαφέρεται για το τι απέγιναν οι Εβραίοι της Γερμανίας. Τα τρία πρώτα τεύχη στέλνονται δωρεάν. Η τιμή για τα επόμενα είναι ένα ευρώ τον μήνα. Μοναδικοί μόνιμοι συνεργάτες του περιοδικού είναι η γυναίκα του και ο ίδιος. Το περιοδικό είναι ανεξάρτητο και χρηματοδοτείται μονάχα από τη διαφήμιση. Ο ίδιος ο Σέλιγκμαν είναι αντίθετος με την πολιτική του Ισραήλ. «Εχω ένα όνειρο», γράφει στο πρώτο τεύχος. «Την ανανέωση της εβραϊκής ζωής στη Γερμανία». Ο Σέλιγκμαν μπορεί να γεννήθηκε στο Ισραήλ, αλλά δεν αισθάνεται Ισραηλινός. «Είμαι ένας Εβραίος της Γερμανίας», δηλώνει. Μια ταυτότητα, που στο στόμα του μοιάζει με μανιφέστο.