«Εξω τώρα ενδιαφέρονται για τις ελληνικές ταινίες»

Στην Ελλάδα, γενικώς, ξεκινάς να κάνεις μια ταινία όπως θέλεις και καταλήγεις να την κάνεις όπως μπορείς. Αυτό θεωρείται κοινός τόπος. Ο Φίλιππος Τσίτος, σκηνοθέτης της ταινίας «Αδικος κόσμος» (βραβεύτηκε πρόσφατα στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν, μαζί με τον πρωταγωνιστή του Αντώνη Καφετζόπουλο), δεν θεωρεί ότι αυτό ισχύει πάντοτε.

«Στη δική μου την περίπτωση άρχισα να κάνω μια ταινία όπως ήθελα και τελικά την έκανα όπως ήθελα!» λέει στα «ΝΕΑ». «Φυσικά και υπήρχαν κάποιοι περιορισμοί, κάποια προβλήματα με τον προϋπολογισμό, αλλά το τελικό αποτέλεσμα με εκφράζει απόλυτα».

Δεν μπορούμε δηλαδή να κατηγορήσουμε κανέναν άλλο.

Οχι, εγώ φταίω για όλα (γέλια).

Βραβεύτηκες δεύτερη φορά, στη δεύτερη συνεργασία σου με τον Αντώνη Καφετζόπουλο. Εχει αλλάξει η αντιμετώπιση των έξω απέναντι στο ελληνικό σινεμά;

Μιλάμε για το κοινό ή για το φεστιβάλ; Γιατί αν μιλάμε για το φεστιβάλ, ναι, κάτι έχει αλλάξει. Το ελληνικό σινεμά μοιάζει τώρα ως κάτι το ιδιαίτερο και μια ελληνική ταινία «εξετάζεται», αν θες, με περισσότερο ενδιαφέρον.

Τον πετύχαμε σε γύρισμα στη Γερμανία. «Γυρίζω μια ταινία για την τηλεόραση. Ετσι βγαίνουν τα σπασμένα από τις ελληνικές ταινίες».

Μιας και βοήθεια από το κράτος δεν υπάρχει…

Ούτε για δείγμα.

Οπότε η όλη ιστορία με τους «Κινηματογραφιστές της ομίχλης» σε τι βοήθησε;

Βοήθησε αρχικά στο να καταργηθεί αυτή η ανόητη ιστορία των κρατικών βραβείων. Κάθε χρόνο ήξερες ποιες ταινίες επρόκειτο να βραβευτούν και τα κριτήρια δεν ήταν ποτέ αξιοκρατικά. Αυτό έπρεπε να σταματήσει. Μετά ήρθε και η δημιουργία της Ακαδημίας Κινηματογράφου και η ψήφιση του νέου νόμου. Φυσικά και υπάρχουν προβλήματα, αλλά είμαστε στις αρχές ακόμα.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα του «Αδικου κόσμου»;

Αρχικά με πρωταγωνίστρια την καθαρίστρια της ιστορίας (σ.σ.: την ενσαρκώνει η Θεοδώρα Τζίμου) και για λογαριασμό της τηλεόρασης! Δυστυχώς, το σενάριο δεν μας βγήκε αλλά η ιδέα μάς άρεσε. Και έτσι την επεξεργαστήκαμε ξανά, έχοντας πλέον στο μυαλό μας μια κινηματογραφική ταινία. Παρεμβλήθηκε μια καθυστέρηση, γνώρισα και τον Αντώνη (Καφετζόπουλο) και μαζί κάναμε την «Ακαδημία Πλάτωνος».

Μοιάζει να δουλεύουν καλά μαζί. Οπως έχουμε δει τον Καφετζόπουλο στο σινεμά του Φίλιππου Τσίτου, δεν τον έχουμε δει πουθενά αλλού. «Προφανώς υπάρχει μια επικοινωνία και, πέραν αυτού, μια κοινή αντίληψη για το πώς πρέπει να εξελιχθεί μια ιστορία, ένας χαρακτήρας. Δεν αναλύουμε πολύ το σενάριο και τους χαρακτήρες, μιλάμε για τα βασικά μόνο. Τα υπόλοιπα τα ανακαλύπτουμε κάνοντας την ταινία, μια διαδικασία που αγαπώ πολύ και αρέσει εξίσου και στον Αντώνη».