e-mail

Απαξιωμένα κι ενθυλακωμένα

Κυρία Φοίβη.

Θα μας τρελάνουν οι μητέρες και οι πατέρες της Βουλής με τις ευγένειές τους. Μετά τα γαλλικά ενοίκων της πολυκατοικίας, τα ζωολογικά τού κ. Ροντούλη, τις φραντζόλες της κ. Κανέλλη, έχουμε ξανά τον κ. Τσίπρα ο οποίος «ευγενέστατα» είπε στην κυβέρνηση και στον κ. Παπαδήμο να ξεκουμπιστούν το γρηγορότερο, και στον κ. Παπούλια απλώς να παραιτηθεί, γιατί δεν τους θέλει ούτε ο κ. Λαφαζάνης και οι άλλοι του Σύριζα. Να δεις που δεν θα του κάνουν το χατίρι γιατί ξέχασε να χτυπήσει και το χέρι του στο έδρανο!

Να σοβαρευτούμε λίγο. Αντί να ζητά από ανθρώπους που τους εμπιστεύεται το 90% των Ελλήνων να φύγουν, ας κοιταχτεί στον πολιτικό του καθρέφτη και να σκεφθεί ότι ο προκάτοχός του, που του χάρισε το δαχτυλίδι πιστεύοντας σ’ έναν νέο, περπατά και παραμιλάει για την απόφασή του αυτή.

Στο ΠΑΣΟΚ ο κ. Χρυσοχοΐδης (με σιγοντάρισμα και άλλων), απαξιώνοντας τις κυβερνήσεις στις οποίες μετείχε και μετέχει, έρχεται τώρα σαν δακρυρροούσα Μαγδαληνή, να μας πείσει ότι ως πρόεδρος δεν θα είναι πολιτικά ανίκανος όπως ήταν ως υπουργός (όπως ομολογεί ο ίδιος). Ξεχνά ηθελημένα ότι η κυβέρνηση είναι συλλογικό όργανο και αν απέτυχε ο Πρωθυπουργός και πρέπει να φύγει, δεν καταλαβαίνω γιατί οι συνεργάτες του – αποτυχημένοι και αυτοί – πρέπει ντε και καλά να μας κυβερνήσουν φορτώνοντας τις δικές τους ανικανότητες;

Ο κ. Μιχελάκης, λάβρος γιατί δεν ζήτησε συγγνώμη ο κ. Γ. Παπανδρέου, ξεχνά τη φυγή του Κωνσταντίνου Καραμανλή το ’85 που δεν τον ψήφισε για πρόεδρο το ΠΑΣΟΚ και τη «βροντώδη» σιωπή του κ. Κώστα Καραμανλή σήμερα. Το μόνο που ξέρει είναι οι προφητείες του κ. Σαμαρά και πότε θα γίνουν εκλογές για να μας ξανασώσουν.

Το μόνο «ευχάριστο» είναι ότι όπως διάβασα στον «Ριζοσπάστη» ο Περισσός (δεν) θα «δώσει» αύξηση στους εθελοντές της κ. Παπαρήγα και (ΔΕΝ) θα «επαναπροσλάβει» τους απολυμένους του 902 και της Τυποεκδοτικής και (ΔΕΝ) θα παραιτηθεί από τα χρήματα του επάρατου Μνημονίου καθ’ όσον το χρήμα όταν το ενθυλακώνεις δεν μυρίζει, έστω και αν προέρχεται από την τρόικα.

Κύρια Φοίβη, το Μνημόνιο και τα μέτρα κανείς δεν τα θέλει – τα ανεχόμαστε (γιατί ακόμα δεν βρέθηκε η μέθοδος να ζητάς δανεικά και να βάζεις και τους όρους) ώσπου να δούμε τι ποτάμι θα μας πάρει. Παρ’ όλα αυτά, επειδή η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, καλύτερη χρονιά απ’ την προηγούμενη (για καλή αμφιβάλλω).

Επαμεινώνδας Κούρτης,

Αγιος Πέτρος Λευκάδος

Ας αφιερώσουμε ομού, σε όλους αυτούς – και στους εντυπωσιασμούς τους – ολίγη από Τζίμη Πανούση, αγαπητέ Επαμεινώνδα: «Το μάτι κάγκελο ψαράκια μασουλάει / ο κούφιος ήχος τη ζωή μου γαργαλάει… / Αιώνιος μπέμπης, σκανδαλιάρης πειραχτήρι, / θα τους χαλάσω το στημένο μπανιστήρι, / θα τα τινάξω τα μαλλιά μου στις κολόνες / και θα γκρεμίσω τις αχόρταγες οθόνες».

Ακροβασίες στη σέλα

Αγαπητή Φοίβη, καλημέρα.

Σας στέλνω από τη συλλογή «Εικόνες οργής» το ποίημα «Ο ποδηλάτης». Με την ευκαιρία σας γνωστοποιώ ότι άρχισα να μαθαίνω ποδήλατο και θα ήμουν ευτυχής αν έπεφτα. Αυτό το πέσιμο θα ήταν καλό σημάδι ότι θα πετύχαινα τους υψηλούς μου στόχους.

«Σαν τον αέρα ορμητικός περνούσε από μπροστά μας, κάνοντας ορθοπεταλιές ευθυτενής ο ποδηλάτης. / Στον άσφαλτο τον δρόμο του δεν ίδρωσε τ’ αφτί του ούτε και άκουσε ποτέ φωνή της λογικής. / Στο τύμπανό του μέσα ηχεί βαρύγδουπο επωνύμι που εμποδίζει ειρωνικά να μπούνε “φάλτσοι” ήχοι. / Ρητά προστάζει η φαμελιά “πας για αρχηγιλίκι”. / Υπάκουσε στην εντολή ο ταχυποδηλάτης το βλέμμα κάρφωσε ψηλά, στην κορυφή οδεύει, πέφτει απ’ το ποδήλατο και το πηδάλιο πιάνει, όμως! / Αλλο ‘ναι η πλοήγηση κι άλλο η ποδηλασία, θα το εννοήσεις ποδηλάτη μας ποτέ;».

ΥΓ: Ο,τι μιλάς σκέπτεσαι, ό,τι μιλάς πράττεις, ό,τι μιλάς είσαι!

Σας ευχαριστώ,

Μιχάλης Περαντώνης, Αθήνα

«Θυμάμαι σαν παιδί γελούσε και έλεγε / στη σέλα ακροβατώντας ποδηλάτου: / “Τον κόσμο εμείς θα φέρουμε στα μέτρα μας / πριν να μας φέρει εκείνος στα δικά του”» έγραφε ο Αλκης Αλκαίος, αγαπητέ Μιχάλη, στο «Πόρτο Ρίκο» του Σταμάτη Μεσημέρη με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Κι έπειτα ήρθε η πτώση…