Μια πιρουέτα εξόδου που προκάλεσε «σεισμό»

Ο κόσμος του χορού μοιάζει να έχει «παγώσει», σαν μια πιρουέτα να έμεινε μετέωρη στον αέρα. Τι συνέβη; Γιατί ο «νέος Νουρέγιεφ» και ο «καινούργιος Μπαρίσνικοφ», όπως έχουν αποκαλέσει τον ουκρανικής καταγωγής Σεργκέι Πολούνιν, ανακοίνωσε χωρίς περιστροφές ότι εγκαταλείπει το Βασιλικό Μπαλέτο; Και μάλιστα ενώ ήταν έτοιμος να εμφανιστεί ως Ομπερον στην καινούργια παραγωγή του «Ονείρου καλοκαιρινής νύχτας»;

Οι εικασίες οργιάζουν. Στα σάιτ του μπαλέτου και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – στο twitter το θέμα είναι το πιο «πολυπαιγμένο» τις τελευταίες ημέρες – φουντώνουν οι πιθανές εξηγήσεις. Οι πιο πολλοί υποστηρίζουν πως το αστέρι του χορού αποφάσισε να σταματήσει γιατί δεν άντεξε άλλο την πίεση και τη σκληρή πειθαρχία.

Αλλοι ισχυρίζονται ότι ζητήθηκε από τον 21χρονο Σεργκέι, ο οποίος είναι συνιδιοκτήτης σε στούντιο τατουάζ στο Λονδίνο, να εγκαταλείψει το «πάρεργό» του, καθότι ασχολούμενος παράλληλα εξαντλούνταν από τις μεγάλες απαιτήσεις του μπαλέτου. Αλλά και πάλι – γράφουν – αυτή ήταν η στιγμή που θα απογειωνόταν η καριέρα του.

Από πολύ μικρός ο Σεργκέι σπούδαζε χορό στο Κίεβο και από την ηλικία των 13 συνέχισε τις σπουδές του στη Βασιλική Ακαδημία Χορού στο Λονδίνο. Αρκετά χρόνια, δηλαδή, για να έχει χορτάσει από πίεση.

Σε μια συνέντευξή του, όχι πολύ καιρό πριν, είχε πει: «Θα μου άρεσε να ήμουν και λίγο άτακτος, να βγω να παίξω ποδόσφαιρο, φερ’ ειπείν, γιατί μ’ αρέσουν τα σπορ. Αλλά όλη μου η οικογένεια δούλευε για να πετύχω εγώ. Η μητέρα μου είχε μετακομίσει στο Κίεβο για να είναι μαζί μου. Δεν υπήρχαν περιθώρια να αποτύχω», είχε πει στον βρετανικό «Guardian», την ώρα που το άστρο του είχε αρχίσει να λάμπει στο Λονδίνο.

Αφού εξαντλήθηκαν όλα τα άλλα σενάρια – δίχως απάντηση από την πλευρά του Πολούνιν – άρχισε να κυκλοφορεί και άλλη εκδοχή. Πως τον άρπαξε αντίπαλο «στρατόπεδο» του χορού. Και αυτή η ερμηνεία της αιφνίδιας αποχώρησης στηρίζεται κάπου. Στο twitter, το βιογραφικό του έγραφε «πρώτος χορευτής στο…?» Ετσι, με τρεις τελείες και ερωτηματικό.

Αν όντως είχε δεχτεί μια τέτοια προσφορά και ένα γενναίο συμβόλαιο (όπως συνέβη πρόσφατα με τους δύο πρώτους χορευτές των Μπαλσόι, τη Νατάλια Οσίποβα και τον Ιβάν Βασίλιεφ, τους οποίους «προσείλκυσε» εν μια νυκτί για το θέατρο Μιχαϊλόφσκι στην Αγία Πετρούπολη ο ρώσος μεγιστάνας Βλαντιμίρ Κεχμάν), τότε γιατί κανένας δεν βγαίνει ανοιχτά να το πει;

Ο κόσμος του χορού δεν είναι ονειρικά φτιαγμένος. Με την ταινία «Μαύρος Κύκνος» αυτό έφτασε σε πολύ ευρύτερο κοινό, καθώς οι ίντριγκες του μπαλέτου βγήκαν στη φόρα. Σκληρός ανταγωνισμός και άγρια πειθαρχία, ακόμη περισσότερο ανάμεσα στα μεγάλα αστέρια.

Ο Πολούνιν λοιπόν μπορεί να μην είναι μοναδική περίπτωση. Είναι πολύ πιθανό να διαμορφώνεται μια νέα τάση, η οποία θέλει τους σταρ του χορού να διεκδικούν όλο και περισσότερο έλεγχο στις προσωπικές τους καριέρες και να απομακρύνονται από τις ιεραρχίες του μπαλέτου.

«Τα συμβόλαια των χορευτών τείνουν να μοιάζουν με τα συμβόλαια των ποδοσφαιριστών», σχολιάζουν άνθρωποι του χορού. Ισως επειδή είναι δύσκολο και επίπονο και απαιτεί πειθαρχία και να ξεχνάς ακόμη και την προσωπική σου ζωή. Και οι άντρες χορευτές – οι οποίοι πολύ πιθανόν, όπως και ο Σεργκέι, να ονειρεύονταν να γίνουν ποδοσφαιριστές – αναπόφευκτα συγκρίνουν τις αμοιβές τους.

Το Βασιλικό Μπαλέτο της Αγγλίας βλέπει κατά καιρούς πολλούς να κλείνουν πίσω τους την πόρτα. Ο Γουίλιαμ Τρέβιτ και ο Μάικλ Ναν – oι BalletBoyz, όπως ονομάζονταν – έφυγαν για να ακολουθήσουν τις δικές τους καριέρες. Ο Ανταμ Κούπερ άφησε πίσω του το Κόβεντ Γκάρντεν και αργότερα δημιούργησε τον διάσημο ρόλο του αρσενικού κύκνου στη Λίμνη των Κύκνων του Μάθιου Μπορν, όπως αναφέρουν οι «Times» του Λονδίνου. Γιατί το μπαλέτο δεν είναι μόνον λουλούδια και χειροκρότημα…