Αυτό κι αν θα πει «μούγκα στην στρούγκα»!

Δύο νέοι «αθάνατοι» προστέθηκαν – και καλώς – στη χορεία των πάμπολλων «αθανάτων» της Ακαδημίας Αθηνών. Οργάνου των Γραμμάτων και των Τεχνών, της Επιστήμης και της Ερευνας που υποτίθεται πως πρέπει να «προχωρά» και να ανεβάζει σε άλλο, επόμενο, επίπεδο επιστήμες, κυρίως όπως φερ’ ειπείν την ιστοριογραφία, ύστερα από σοβαρότερη – και εγκυρότερη, ελπίζεται – αναδίφηση στη δεξαμενή των πηγών και των νεότερων δεδομένων. Δίνοντας και απαντήσεις, με το έργο της και το έργο των μελών της, σε «καυτά» ή σε σημαντικά θέματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία.

Οι καθηγητές Μιχάλης Τιβέριος και Χρύσα Μαλτέζου εξελέγησαν ως νέα μέλη στις έδρες της Κλασικής Αρχαιολογίας – Κεραμικής και της Ιστορίας Νέου Ελληνισμού (1453-1821) αντιστοίχως. Μέλη που κατεβάζουν και λιγάκι τον μέσο όρο ηλικίας των «αθανάτων» που ξεπερνούν τα… εβδομήντα φεύγα.

Και μια και μιλάμε για μέσους όρους, βέβαια θα τον ανέβαζε τον μέσο όρο ηλικίας η ένταξη στους σεπτούς κόλπους των «αθανάτων» της Ακαδημίας του 105χρονου πλέον ομότιμου καθηγητή Εμμανουήλ Κριαρά, που εξακολουθεί να είναι δραστήριος στον τομέα της Μεσαιωνικής Γραμματείας και να βουτάει στη δεξαμενή της γνώσης αλλά κανείς από τους υπερηλίκους – και, όπως αποδεικνύεται, αρκούντως αρτηριοσκληρωτικούς – ακαδημαϊκούς κήνσορες δεν έχει τολμήσει ούτε να προτείνει (μετράνε άραγε τα «φρονήματα»;).

Ομως, σκέφτηκε κανείς τους πόσο ψηλά θα ανέβαζε τον μέσο όρο… σημαντικότητας η επιστημονική έρευνα και θέση των (ευσχήμως σιωπούντων) «ειδικών» της Ακαδημίας επί του Εμφυλίου, φερ’ ειπείν – εκεί κι αν δεν υπάρχει τόλμη και… κάλβεια αρετή.

Δεν θα έπρεπε το υπέρτατο επιστημονικό όργανο της ταλαίπωρης τούτης χώρας να κάνει κάποτε κάτι σημαντικότερο, να παραδώσει κάτι εμβριθέστερο και σοβαρότερο για ένα ζήτημα ιστορικό που ακόμη «καίει» τη δοκιμαζόμενη ελληνική κοινωνία;