e-mail

Η ντροπή… ντροπή δεν έχει

Αγαπητή Φοίβη,

Παρακολούθησα, αλλά και διάβασα στο Διαδίκτυο τη συνέντευξη του υπουργού Ανάπτυξης Μ. Χρυσοχοΐδη.

Εκανε μια άνανδρη επίθεση στον τέως πρωθυπουργό και ακόμα πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, άρα και δικό του πρόεδρο, αν παραμένει μέλος του. Είπε, ότι ο Γ.Α. Παπανδρέου δεν πρέπει να είναι υποψήφιος στις επερχόμενες εσωτερικές διαδικασίες, που σε ένα δημοκρατικό κόμμα κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει κανέναν. Είπε ότι είναι συνιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, μα τότε αυτός ήταν μόλις 19 ετών και ο Ανδρέας είχε δίπλα του το ΠΑΚ, τη Δημοκρατική Αμυνα και άλλους αντιστασιακούς «μπαρουτοκαπνισμένους», όχι παιδαρέλια.

Είπε ότι καθυστερεί τη διαδοχή στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν την έκτακτη και πολυκομματική κυβέρνηση που υπάρχει τώρα και δεν πρέπει τα μέλη της, άρα και ο ίδιος, να ασχολούνται με θέματα διαδοχής, παραμελώντας τον μοναδικό στόχο της, που είναι η σωτηρία της χώρας.

Είπε ότι ο ηγέτης αποχωρεί, αλλά δεν είπε τι κάνει ο διαφωνών υπουργός, παραμένει ή παραιτείται και καταγγέλλει; Είπε ότι είχε αποτελέσματα στη διαδρομή του, πότε; Ως υπουργός Ανάπτυξης ή ως υπουργός Δημόσιας Τάξης; Γιατί, αν δεν έσκαγε η βόμβα στα χέρια του Σάββα Ξηρού, ακόμα θα έψαχναν τη 17Ν, η δε ανάπτυξη αργεί ή μάλλον «απεργεί»!

Είπε ότι η διετής διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ οδήγησε στη φτώχεια, την κοινωνική αποσύνθεση και σε ύφεση 5%.

Αυτός λοιπόν ως υπουργός Ανάπτυξης δεν φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη για την ύφεση και για τα υπόλοιπα γιατί δεν μιλούσε τόσον καιρό; Για την κατάντια στην οικονομία που παρέδωσε η ΝΔ, ο κύριος καθηγητής και ο «καταλληλότερος» δεν βρήκε μία λέξη να πει. Αλλά ο σοφός λαός λέει «δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται». Σαν δεν ντρέπεται!

Ευχαριστώ για το βήμα λόγου που δίνεις στους αναγνώστες σου.

Με εκτίμηση,

Νίκος Ταπεινός, Πειραιάς

Ζητάει κι αυτός, αγαπητέ Νίκο, τα δικά του αναδρομικά – της εξουσίας – όπως τόσοι και τόσοι συνάδελφοί του «συνταξιούχοι» της ελληνικής Βουλής ζητάνε και τα… ρέστα σε αναδρομικά εκατομμυρίων, την ώρα που, για παράδειγμα, ο ψιλικατζής της γειτονιάς εκμυστηρεύεται με λύπη μεγάλη στα μάτια ότι τέσσερις άλλοτε καλοβαλμένες οικογένειες τού ζητάνε κεριά επειδή δεν έχουν να πληρώσουν το ηλεκτρικό και οικογένεια με τρία παιδιά μετράει δύο άνεργους γονείς, που τους έχει τελειώσει και το επίδομα ανεργίας και οι μουστερήδες – ανίκανοι – αρμόδιοι, ενώ έχουν αποφασίσει από τον Αύγουστο να θεσπίσουν το έκτακτο επίδομα για μακροχρόνια ανέργους, ακόμη δεν έχουν στείλει στον ΟΑΕΔ την ανάλογη εγκύκλιο για να πληρωθεί κανένας από τους αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας. Και την ώρα που ούτε καν ψήφο εμπιστοσύνης δεν είχε πάρει – στις 2 Νοεμβρίου – η κυβερνησάρα μας, ενέκρινε σε Φύλλο της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως έξι εκατομμύρια αμοιβή και 1,5 εκατ. ευρώ τον μήνα για ξένη δικηγορική εταιρεία «νομικό σύμβουλο» της Ελλαδίτσας. Και την ώρα που η ντροπή… ντροπή δεν έχει!

Κούνια μπέλα

Αγαπητή κυρία Φοίβη.

Υπάρχει, αν δεν το ξέρετε, μια καταπληκτική παιδική χαρά κάτω από την Ακρόπολη, στον πεζόδρομο της Αποστόλου Παύλου, στο Θησείο, που γεμίζει κάθε μέρα παιδικές φωνές. Και όμως τελευταία αυτή η υπέροχη παιδική χαρά γίνεται τόπος ξεκούρασης (;) για δεκάδες Τσιγγάνες μετά την περιφορά τους στις καφετέριες της περιοχής.

Μη βιαστείτε να με κατηγορήσετε για ρατσισμό εις βάρος των Τσιγγάνων. Θα είμαι πολιτικώς ορθή. Ομως τι γυρεύουν τόσο πολλές σε έναν τόπο για παιδάκια; Μια ερώτηση τολμώ να θέσω.

Ευχαριστώ για την υπομονή σας,

Αρετή Αλεξιάδου

«Αυτός ο τόπος είναι… δικός μας και δικός μας», σε παραφθορά του Ρίτσου, αγαπητή Αρετή, κατά την προσφιλή νεοελληνική τακτική. Τώρα δε που ξεπουλιέται ρημαγμένος ούτε δικός μας δεν θα είναι…