Του αβιοπόριστου ανήμερα
Πλάσματα της κρίσης, μέρος 2ον: Παρακαλούνται όσοι πονόψυχοι έχουν απομείνει σε τούτη τη δοκιμαζόμενη πτωχεύουσα χώρα, τώρα που έρχονται γιορτές, να βάλουν κάτι, ένα εικοσαλεπτάκι, ένα δεκαλεπτάκι, μισό ευρώ, ό,τι έχει και προαιρείται ο καθένας, για να μπορέσει να αγοράσει κανένα τσιτάκι η Δεσποινούλα η Βανδούλα, να μην κρυώνει το κορίτσι τώρα που έχει μείνει και δίχως σουξεδάκι να σκεπάσει τη γύμνια της. Ελεήστε, συνάνθρωποι, την πτωχή!
Δύο σύντομα ανέκδοτα, τα οποία δεν είναι ακριβώς ανέκδοτα αλλά είναι βγαλμένα από τη ζωή και μοιάζουν σαν αστεία με εκείνες τις δόσεις πίκρας, ειρωνείας και υπερβολής που τα αναδεικνύουν σε ανέκδοτα, κυκλοφορούν ελεύθερα τελευταία.
Το πρώτο: συνέβη στην Πλατεία Συντάγματος. Ανδρας των ΜΑΤ λέει σε γιαγιά που διασχίζει την κεντρική πλατεία: «Κυρία μου, δεν μπορείτε να περάσετε από εδώ». Και η απάντηση της γιαγιάς: «Γιατί, έχεις σφουγγαρίσει;».
Το δεύτερο: δηλώνει ο ηθοποιός, σκηνοθέτης, θιασάρχης, με δεδομένο ιδιώτη χορηγό και δεδομένη επικοινωνιακή στήριξη σε κάθε του εγχείρημα, Πέτρος Φιλιππίδης σε συνέντευξή του: «Δεν έχω λύσει το βιοποριστικό μου».
Γελάστε ή έστω χαμογελάστε. Σε τέτοιες εποχές είναι επικίνδυνο – για εκείνους που μας διαφεντεύουν…
Φοίβη