ΚΙ ΑΝ Η ΕΚΤΗ δόση αποδειχθεί το πουργατόριο της ελληνικής πολιτικής;
Σκεφθείτε τι έχει συμβεί από το τέλος Αυγούστου, όταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος έστειλε την τρόικα πίσω στο σπίτι της, ώς τα μέσα Δεκεμβρίου, όταν λήγει ένα ομόλογο 2 δισ. ευρώ άρα δεν υπήρχαν περιθώρια για καλαμπούρια. Στις εννιάμισι εβδομάδες που μεσολάβησαν ο Γιώργος Παπανδρέου έφυγε από την πρωθυπουργία και οδεύει με ασταθή βήματα εκτός ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Ο Αντώνης Σαμαράς μετακινήθηκε από το απόλυτο αίτημα για πρόωρες εκλογές στη συγκυβέρνηση με επιφύλαξη και στη συναίνεση με αστερίσκους για τη νέα δανειακή σύμβαση. Ο ΛΑΟΣ μπήκε στην κυβέρνηση και ο Μάκης Βορίδης έγινε υπουργός! Και ένας πρώην κεντρικός τραπεζίτης χαμηλού προφίλ, ο Λουκάς Παπαδήμος, ανέλαβε να κρατήσει τη χώρα εντός ευρώ. Αλλωστε, κακά τα ψέματα, το διάστημα μεταξύ Σεπτεμβρίου και Νοεμβρίου χορέψαμε στο χείλος της καταστροφής.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ώρα για μαθήματα φιλολογίας και αναλύσεις κειμένου. Αλλά η Κόλαση του Δάντη έχει εννέα κύκλους. Κανείς δεν έχει όρεξη να κάνει λογαριασμό, αλλά οι αναθεωρήσεις και επικαιροποιήσεις Μνημονίου και Μεσοπροθέσμου, οι αυξήσεις ΦΠΑ και οι νέοι φόροι βγάζουν μάλλον ως τελικό άθροισμα νούμερο μεγαλύτερο από εννέα.
Η ύφεση ρημάζει τη χώρα και η ανάπτυξη είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο στην ιστορία της ελληνικής οικονομίας. Παρ’ όλα αυτά, η εκκρεμότητα της έκτης δόσης φαίνεται ότι απελευθέρωσε δυνάμεις που οι πρωταγωνιστές δεν μπόρεσαν όλοι να ελέγξουν. Ο Παπανδρέου λειτούργησε ως πολιτικός αυτόχειρας με τη φαεινή ιδέα του δημοψηφίσματος. Παρηγορήθηκε με την ιδέα ότι η έξοδός του από το Μαξίμου άνοιξε την πόρτα της συναίνεσης. Αντίστοιχα ο Βενιζέλος έδειξε την πόρτα στην τρόικα κινδυνεύοντας να αποκτήσει προφίλ αντιμεταρρυθμιστή στο εξωτερικό και μετά ισορρόπησε δίνοντας μάχη μόνος εναντίον όλων στη Βουλή για να περάσει το φορολογικό πολυνομοσχέδιο. Είναι πολιτικά ενισχυμένος στο περιβάλλον που δημιουργείται με τη συγκυβέρνηση και «βλέπει» ηγεσία στο ΠΑΣΟΚ. Παρ’ όλα αυτά στην ετήσια κατάταξη υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης που κάνουν κάθε χρόνο οι «Financial Times» ήρθε ουραγός. Ούτε ο Παπακωνσταντίνου δεν είχε πάει τόσο χάλια – για την ακρίβεια, αυτός είχε πρωτεύσει στην κατηγορία των πολιτικών χειρισμών.
AN ΠΑΡΟΥΜΕ τη δόση – που φαίνεται να την παίρνουμε -, μένει να δούμε πού θα μας βγάλει το πουργατόριο. Τι θα είναι το 2012; Κόλαση ή χαμένος Παράδεισος. Κόλαση θα είναι αν το ξεχαρβάλωμα συνεχιστεί και η έξοδος από την ευρωζώνη γίνει από εφιάλτης μια βεβαιότητα. Χαμένος Παράδεισος θα είναι αν η περιπέτεια της δόσης βάλει τελικά τη χώρα σε μια τροχιά ομαλοποίησης, έστω με κόπο, θυσίες και πρόσωπα που έμειναν πίσω.