n Το Σαββατοκύριακο στις έξι αίθουσες προβολών του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης οι θεατές ξεπέρασαν τους 10.000!
n «Κάποιοι αναρωτιούνται τι χρειάζονται τα φεστιβάλ και οι γιορτές τη στιγμή που η χώρα βουλιάζει»: «Χρειάζεται να ψυχαγωγούμαστε, να προσλαμβάνουμε ερεθίσματα, να κατανοούμε τον κόσμο γύρω μας. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να τον αλλάξουμε. Το 52ο ΦΚΘ είναι ένα από τα παλαιότερα Φεστιβάλ στον κόσμο, το οποίο έχει κερδίσει την αποδοχή μιας διεθνούς κοινότητας απαιτητικών θεατών και επαγγελματιών». Δημήτρης Εϊπίδης, καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ (από την ομιλία του στην τελετή έναρξης)
n «Το ελληνικό μου DNA και η καρδιά μου αφυπνίζονται σε δύσκολες καταστάσεις όπως αυτή που περνά σήμερα η Ελλάδα». Αλεξάντερ Πέιν ή Αλέξανδρος Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος («απόγονος» – τρίτη γενιά ελλήνων μεταναστών της Αμερικής – σκηνοθέτης)
n «Οι πόλεμοι θα τελειώσουν μόνον όταν οι άνθρωποι μπορέσουν να συνομιλήσουν. Αλλά ακόμη κι αν δε γίνει αυτό, οι άνθρωποι πρέπει και μπορούν να συμβιώσουν». Ερντέν Κιράλ, τούρκος σκηνοθέτης, τιμώμενος του 52ου Φεστιβάλ
n «Εδώ ο κόσμός καίγεται, αυτοί βλέπουν σινεμά»… Hλικιωμένος περιπατητής στην έξοδο του κινηματογράφου «Ολύμπιον», το βράδυ των εγκαινίων του 52ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου
n «Τι παίζει εδώ; Τους “Απογόνους”; Κι έχει τόσο κόσμο; Τον άλλο “απόγονο” μόνο 153 τον ψήφισαν». Μεταμεσόνυκτιος περιπατητής στην Αριστοτέλους
n «Στο Φεστιβάλ έχουμε κάμποση δουλειά. Το σινεμά ανοίγει την όρεξη. Τις άλλες μέρες όλοι στα σπίτια τους τρώνε». Σερβιτόρος σε κεντρικό εστιατόριο
n «Η ζωή/ δεν είναι σινεμά/ ενότητα κι αγώνας/ για τη λεφτεριά». Διαδηλωτής το βράδυ της ψηφοφορίας
n «Ψήφο εμπιστοσύνης στον κινηματογράφο. Είναι κι αυτός μια κάποια λύση». Στο facebook