Κορίτσια για… δίσκο

Κορίτσια

για… άλμπουμ

Μοιάζει με θεά σε τελετή λατρείας που επικοινωνεί με το υπερπέραν σε μια ποπ συχνότητα για αιθέριες ακροάσεις. Η Φλόρενς Γουέλτς (Florence and The Machine) ξετρέλανε κόσμο με άρπα και κόκκινα μαλλιά και έκανε το Lungs πριν από δύο χρόνια να συζητιέται σαν ακριβό μυστικό. Η επιστροφή της με το λίγο πιο γήινο και μεγαλοπρεπές «Ceremonials» (Universal) διαχέεται σαφώς σε πιο πλατιά ακροατήρια, όμως δεν χάνει τον πυρήνα που την αγάπησε τόσο. Είναι σαν ένα σάουντρακ ονείρου που χάνεται μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, χωρίς να μπορεί να σε νανουρίσει, ούτε να σε ξυπνήσει για να σηκωθείς, να βάλεις έναν καφέ και να το απολαύσεις. Τα αέναα πηγαινέλα της Φλόρενς εξαντλούνται σε αυταρέσκειες και κυκλικές κινήσεις, που αν έχεις ακούσει μια φορά τη Σούζι (Souxsie and The Banshees) και το καρδιοχτύπι που μπορεί να βγάζει από μία και μόνο νότα της, ακούς τη Φλόρενς συγκαταβατικά με μια απορία τι είναι αυτό που δεν αφήνει τη μηχανή (the machine) να πάρει μπροστά και να δουλέψει.

Η φαντασμαγορική φολκ της My Brightest Diamond (δηλαδή της πολυ-οργανίστριας Σάρα Γουόρντεν), με τη ρουστίκ υφή και τα οπερετικά παιχνιδίσματα, είναι ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη τις στενόχωρες μέρες που περνάμε και αισιόδοξη αν τη δεις με φόντο τη συντέλεια του κόσμου. Πίσω από το ουράνιο τόξο της κοσμοπολίτικης νεοϋορκέζικης μουσικής της γκαρνταρόμπας αναδύονται στέρεες συνθέσεις και απτά τραγούδια που δεν εξελίσσουν την προσωπική ιστορία της αλλά παραμένουν εστία θαλπωρής, με μικρές σποραδικές αποδράσεις που προσφέρει. Το «All Things Will Unwind» (Asthmatic Kitty Records) και τα μικρά ξέφωτα μιας ψαγμένης ποπ είναι μια φιλόξενη ακαταστασία ή (όπως θα άρεσε και στον Γούντι Αλεν) μια βόλτα στο φθινοπωρινό πάρκο.

Τρία κορίτσια από το Μπρούκλιν, γνωστές στη μουσική πιάτσα με το χαριτωμένο όνομα Bandana Splits, δένουν ανέμελα μια μπαντάνα στα μαλλιά και τραγουδάνε όπως παλιά στο μικρόφωνο συνθέσεις του Σαμ Κοέν (των Apollo Sunshine) και δικές τους στο «Mr Sam Presents The Bandana Splits» (Hitch Hyke), με vintage συνέπεια, αντιγράφοντας με σεβασμό τα κοριτσίστικα γκρουπ των 60s. Οι δεκαετίες στη μουσική είναι μια ψευδαίσθηση και η μπαντάνα περισσεύει, όταν τα κορίτσια έχουν ταλέντο, χάρη και αίσθηση του καλού γούστου.