Οι «Ευμενίδες» του Τζόναθαν Λίτελ στη σκηνή

Μιλάει τα αρχαία ελληνικά τόσο εύκολα όσο εύκολα διαδίδει τη φασιστική προπαγάνδα. Αρνείται το Ολοκαύτωμα των Εβραίων με το ίδιο πάθος που διαβάζει Φλομπέρ και Σταντάλ. Ο Μαξ Αουε είναι ο «φακός» με τον οποίο πριν από τρία χρόνια ο Τζόναθαν Λίτελ σάρωσε το τοπίο – κυριολεκτικό και ψυχολογικό – του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το φιλόδοξο εγχείρημα να διαβάσει χωρίς ενοχές τη σκέψη ενός ναζί δολοφόνου δίνει τώρα τη σκυτάλη σε μια σκηνοθετική απόπειρα. Ο Αρμιν Πέτρας ανέλαβε να μεταφράσει σε εικόνες τις 1.400 σελίδες των «Ευμενίδων» (στα ελληνικά από τις εκδ. Λιβάνη), για λογαριασμό του Θεάτρου Γκόρκι στο Βερολίνο. Σε τρεισήμισι ώρες ο σκηνοθέτης προσπαθεί να πετύχει ό,τι και με τις προηγούμενες διασκευές του «Ταμπούρλου» (Ούβε Τέλκαμπ) και των «Σταφυλιών της οργής» (Στάινμπεκ). Σήμα κατατεθέν της υπερφιλόδοξης παραγωγής, ο καθρέφτης που κόβει στα δύο τη σκηνή βάζοντας στο παιχνίδι της αυτοανάλυσης και τους θεατές. Σε ένα καίριο σημείο της παράστασης οι τελευταίοι ακούνε τον ήρωά τους να μονολογεί: «Ποτέ δεν θα λέγατε, δεν θα σκοτώσω άνθρωπο. Το πολύ πολύ να πείτε: ελπίζω να μη σκοτώσω ποτέ».