[Ορθόδοξα] Μιλώντας στη Θεσσαλονίκη

Μας τελείωσε λοιπόν (εδώ που τα λέμε, δεν είμαι σίγουρος αν τελείωσε – δεν ξέρω καν γιατί άρχισε) και η φετινή Διεθνής Εκθεση Θεσσαλονίκης. Μέχρι το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου το μόνο αξιοσημείωτο που είχε προκύψει ήταν το – διαβόητο πλέον – χαράτσι στην ακίνητη περιουσία (το οποίο από τότε μεγαλώνει και μεγαλώνει και μεγαλώνει…).

Μετά όμως μίλησε ο Αντώνης Σαμαράς.

Δεν θα σταθώ στις προγραμματικές δηλώσεις του ηγέτη της Νέας Δημοκρατίας. Ο Σαμαράς μίλησε όπως κάνουν συνήθως οι ηγέτες της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε αυτήν τη χώρα. Είπε κάποια πράγματα σωστά, κάποια πράγματα σωστά μεν, ανέφικτα δε, και έδωσε πολλές και όμορφες υποσχέσεις. Ετσι είχαν πράξει στο παρελθόν ο Γιώργος, ο Κώστας, ο Μίλτος, ο Μητσοτάκης και φυσικά ο – μάστορας σε κάτι τέτοια – Ανδρέας.

Αυτό που με προβλημάτισε όμως ήταν κάποιες συγκεκριμένες κουβέντες που βγήκαν από το στόμα του κ. Σαμαρά. Απόψεις που εγώ προσωπικά δεν έχω ποτέ ακούσει από ηγέτη ελληνικού κόμματος εξουσίας.

Ο πρόεδρος της ΝουΔου μίλησε για ελληνικότητα, υπογράμμισε την ανάγκη τα εκπαιδευτικά βιβλία της χώρας να περάσουν από το κόσκινο της Ακαδημίας Αθηνών – η οποία, εδώ που τα λέμε δεν αποτελεί και άντρο προοδευτισμού -, στηλίτευσε (για πολλοστή φορά) τον Νόμο Ραγκούση για την Ιθαγένεια, προσέθεσε και λίγο 1821 και κατέληξε στη σούπερ κορόνα: «Στα χαρακώματα δεν υπάρχουν άθεοι». Υποστήριξε επίσης πως οι χρήστες ναρκωτικών είναι συχνά «έμποροι και βαποράκια» που «πλασάρουν τα ναρκωτικά στα σχολεία»…

Αν έκανε κάτι καλό στην πολιτική του καριέρα ο Κώστας Καραμανλής ήταν το ότι έφερε το κόμμα του πιο κοντά στο Κέντρο από οποιονδήποτε άλλον. Αντίθετα, ο Αντώνης Σαμαράς…