Πέρα από το grunge

Προειδοποιητικά, αν σας πνίγει η νοσταλγία, σταματήστε εδώ. Οι επόμενες αράδες είναι τυλιγμένες με ’90s κορδέλες. Η μόδα στη νοσταλγία φέτος είναι η δεκαετία του ’90, στις βιτρίνες επιστρέφουν τα Doc Martins και στις πασαρέλες το ανέμελο στυλ.

Oλοι θέλουν κάποια στιγμή να ακούσουν την ιστορία όπως πραγματικά ήταν. Και αυτό έκανε ο Κάμερον Κρόου με την ταινία του για τους Pearl Jam. Στο τέλος τέλος, λέει ο σκηνοθέτης, το «”PJ20″ είναι μια ταινία για τους φαν. Οι Pearl Jam είναι μια μπάντα φτιαγμένη από music lovers, που τους στήριζαν στις καλές και τις κακές εποχές, από αγνή αγάπη σαν κι αυτή ακριβώς που ένιωσαν οι ίδιοι όταν διάλεγαν τα όργανά τους για να παίξουν μουσική».

Οι Pearl Jam είναι από εκείνα τα μεγάλα ροκ γκρουπ που δεν πρόκειται να βγουν άλλα – έχει τελειώσει αυτό το είδος, ενώ εκείνοι γιορτάζουν 20 χρόνια γεμάτα από εμπειρίες, μύθους, θρύλους, ειλικρίνεια, θάρρος, υπομονή, διαμάντια, καταστροφές, κατορθώματα και την ελευθερία να κάνουν πάντα αυτό που θέλουν. Οπως ο Εντι Βέντερ που έκανε ένα άλμπουμ με γιουκαλίλι, το «Ukalele Songs».

Ομως, γιατί να μείνεις στο grunge – έστω και σαν κάδρο στον ψηφιακό σου τοίχο – όταν οι Pearl Jam είναι μεγαλύτεροι από αυτό; Ο Βέντερ βρίσκει τα 20χρονα του γκρουπ σαν ευκαιρία για να πάει βιαστικά και με δύναμη παρακάτω. Τον ενδιαφέρει πρώτα, λέει, να έχει τα μάτια του στραμμένα στον δρόμο. Το να κοιτάς τα παλιά είναι σαν να κάνεις μια στάση στον δρόμο για να φας ένα σάντουιτς, επιστρέφεις στη λεωφόρο γιατί δεν θέλεις να περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου τρώγοντας το σάντουιτς στο βενζινάδικο.

Ακούγοντας το σάουντρακ του «PJ20», καταλαβαίνεις τι βγάζει συνεχώς τους Pearl Jam από το Σιάτλ σταθερά στον δρόμο. Παρακάμπτουν τις επιτυχίες (δεν είναι μια συλλογή από σουξέ) και διαλέγουν εκείνα που τους δίνουν τελικά τα χαρακτηριστικά. Στο ένα CD παίζουν αυτά που ακούγονται στην ταινία, στο άλλο, «σπάνια και εμπνεύσεις», σαν το αποκαλυπτικό «Nothing As It Seems» και το μαγικό «Better Man». Οι Pearl Jam δεν είναι το συγκρότημα του «Jeremy», όπως και οι Nirvana δεν ήταν το συγκρότημα του «Smells Like Teen Spirit». Ενώ εμείς καταναλώνουμε ιστορία, ο Βέντερ και οι δικοί του είναι ήδη εκεί έξω στη μεγάλη λεωφόρο και με τα μάτια μπροστά.