[Σε πρώτο ενικό] Βιβλία με κλήρωση!

^«Είμαι πολύ τυχερός», φώναζε ο μικρός μαθητής. Η χαρά του δεν κρυβόταν και έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν, επιστρέφοντας από το σχολείο στο σπίτι, μπόρεσε να τη μοιραστεί με τους γονείς και τα αδέλφια του.

Δεν κέρδισε σε κάποιο παιχνίδι στον προαύλιο χώρο του σχολείου. Δεν έβαλε τα περισσότερα καλάθια στην μπασκέτα. Δεν κατάφερε να σκοράρει στον ποδοσφαιρικό αγώνα που πραγματοποιήθηκε μεταξύ συμμαθητών κατά τη διάρκεια του διαλείμματος. Ούτε βρήκε χρήματα στον δρόμο καθώς γύριζε στο σπίτι. Ηταν παρ’ όλα αυτά ένας πολύ τυχερός 10χρονος. Και δεν ήταν ο μόνος που αισθανόταν τυχερός εκείνη τη μέρα. Αλλοι δύο συμμαθητές του από το Δημοτικό σε περιοχή των δυτικών προαστίων είδαν την τύχη να τους χαμογελά. Τα παιδιά κέρδισαν στην ενδοταξιακή κλήρωση που αναγκάστηκε να κάνει ο δάσκαλος. Το έπαθλο; Τρία βιβλία γλώσσας. Και να φανταστεί κανείς πως ήταν η πρώτη φορά που έπαιρναν μέρος σε κλήρωση…

Υπό άλλες συνθήκες και άλλες χρονιές θα ήταν ένα αντικείμενο που δεν θα του έδιναν καμία σημασία. Θα το έπαιρναν με την έναρξη της σχολικής χρονιάς μαζί με τόσα άλλα και θα το άφηναν στην άκρη μέχρις ότου αναγκαστούν να το ανοίξουν για να διαβάσουν. Τώρα όμως ήταν κάτι που το είχαν μόνο αυτοί οι τρεις. Δίκαια λοιπόν η ερώτηση: «Μπαμπά, και τα υπόλοιπα βιβλία έτσι με κλήρωση θα τα πάρουμε;».