Σαν ραπ συγκρότημα ξέφρενων νεανίδων
Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, νεκροστολισμένη Μεγάρα, με τα κορμάκια των παιδιών της μπροστά της, και ο Μηνάς Χατζησάββας - Αμφιτρύων, γονατιστός πίσω της, περιμένουν τον θάνατο αλλά όχι πια και τον σύζυγο, πατέρα και γιο τους Ηρακλή, μαζί με μέλη του Χορού στον «Ηρακλή μαινόμενο» του Μιχαήλ Μαρμαρινού
Αφησα για το τέλος τη σκηνή με την Ιριδα και τη Λύσσα. Αυτή η επέμβαση στην τραγική πράξη δύο θεοτήτων, ενώ σ’ όλο το έργο ακούγονται αμφισβητήσεις σοφιστικής σχετικότητας για τα θεία, επέμβαση που ανατρέπει τα δεδομένα, αφού ό,τι οι απεσταλμένες των θεών εντέλλονται να γίνει, γίνεται, παίχτηκε από δύο άμοιρες ηθοποιούς σαν ραπ συγκρότημα ξέφρενων μαστουρωμένων νεανίδων. Είναι περιττό να πω ότι είναι τελείως δείγμα αστοιχείωτης ερμηνείας ότι η θεά Λύσσα είναι λυσσασμένη!
Αυτός λοιπόν ο έρανος, κοινώς ρεφενές ακαδημαϊκών ξοφλημένων μοτίβων, άρα ακαδημαϊκών, υποστηρίχτηκε με συγκινητική ευαγγελικότητα από ηθοποιούς κύρους (Χατζησάββας, Καραμπέτη, Γάλλος, Καραθάνος, Γουλιώτη, Τζήμου, Αθερίδης, Γ. Βογιατζής, Γ. Μπινιάρης, Χ. Τσιτσάκης).
Η μετάφραση του Μπλάνα θα εκτιμηθεί τυπωμένη χωρίς προσμείξεις. Ο Καμαρωτός υπηρέτησε με κύρος τη μεταμοντέρνα κακκαβιά.