[Προβολείς] Βιβλία στον έβδομο ουρανό

Παρατηρώ τους δασκάλους πώς αντιδρούν στην έλλειψη βιβλίων. Σαν να πάσχουν από Χρόνια Αναπνευστική Ανεπάρκεια και κάποιος τους τράβηξε ξαφνικά το σωληνάκι με το οξυγόνο. Με σκανδαλίζει η οργανωμένη οργή τους, τόσο συμβατή με την ανοργάνωτη (προσωπική) βιβλιοθήκη τους. Δεν λέω για όλους, λέω για τους περισσότερους – περισσότερες που όσες φορές μού άνοιξαν το σπίτι τους έπηξα στον Τσελεμεντέ και στα απομνημονεύματα της Χρύσας Παραδείση. Επιστημονικό βιβλίο ούτε για δείγμα, όσο για λογοτεχνικό, άσε καλύτερα. Είναι λογικό που η αφροντισιά της Διαμαντοπούλου τους έκοψε τα πόδια. Πώς να φέρεις βόλτα τόσα παιδιά χωρίς την ασπίδα ενός μέτριου, κακοτυπωμένου διδακτικού βιβλίου;

Είδα κι άλλους, βιβλιόφιλους και πρωτοπόρους εκπαιδευτικούς του δημόσιου σχολείου, να τους κυνηγάει αλύπητα το σύστημα, να τους περιθωριοποιεί και να βάζει προσκόμματα στην εξέλιξή τους επειδή κατά βάθος γουστάρει την κατάσταση που περιγράφω παραπάνω. Ανθρωποι με ανησυχίες και με δημιουργική διδακτική, των οποίων τα τηλέφωνα και τις διευθύνσεις δεν σας τα δίνω, μην επιμένετε. Είμαι σίγουρη ότι θα αξιοποιήσουν με τον καλύτερο τρόπο το κενό που τους αφήνει η ολιγωρία του υπουργείου. Κι όταν με το καλό φτάσουν στα σχολεία οι απαξιωμένες ντάνες των εγχειριδίων, θα έχουν προλάβει να σώσουν μερικά παιδιά από την οίηση του ημιμαθούς και του σπασίκλα. Τους ευχαριστώ εκ των προτέρων.