Φοίβη Αθηναίου

Σφάξε με, Αριστερά μου, ν’ αγιάσω

Αγαπητή Φοίβη,

Εχουν δίκιο τα κόμματα της Αριστεράς. Η κυβέρνηση θα έπρεπε να έχει ήδη τσακίσει δυναμικά την παγκόσμια τράπεζα, σύμπασα την ΕΕ, το ΔΝΤ, τους οίκους αξιολόγησης, τα χρηματιστήρια και κάθε λογής αληταράδες που τολμούν να κερδοσκοπούν πάνω από τα ράκη διεφθαρμένων χωρών.

Φταίει γιατί, αφού τους τα πήρε χοντρά, δεν τους κουνιέται! Δεν σηκώνει ανάστημα να τους φτύσει, πανηγυρίζοντας με αριστερούς παιάνες πάνω στα ερείπια της χώρας!

Να ξεκουμπιστούν αμέσως οι προσκυνητάδες του κεφαλαίου και να πάμε σε εκλογές. Να η λύση! Εκλογές εδώ και τώρα! Και η λογική στη χώρα του Σωκράτη και του Αριστοτέλη δραπετεύει πανικόβλητη. Ολοι οι παίχτες στη σκηνή! Οι ίδιοι που μας έφεραν μέχρι εδώ… Εκλογές. Να βγει ποιος; Τίποτα το καινούργιο δεν διακρίνουμε στον ορίζοντα. Ασχετο. Εμείς στο κόμμα τσιμπάμε διψήφιο νούμερο! Θλίψη…

Κόκκινο θα είναι το μέλλον. Αυτή η αθλιότητα λίγο θα κρατήσει. Η Ιστορία διδάσκει. Αλλο δεν μένει, παρά το κόκκινο της φωτιάς, ίσο με την απόγνωση που κουβαλάει αυτή η βίαιη εξαθλίωση εκατομμυρίων ανθρώπων όπου γης… Και ολόγυρα το μαύρο, τ’ ολόμαυρο του πένθους των καιρών. Η Ιστορία υπόσχεται. Το μέλλον στο κόκκινο της οργής και του ήλιου. Οι εφιάλτες κρατούν μόνο λίγο πριν από το ξύπνημα…

Αρκεί όλοι αυτοί να έχουν φύγει. Από άγνοια της πραγματικότητας πάσχουν.

Για αυτό δεν έχουν πρόταση. Η Αριστερά τους μοιάζει με το αριστερό μου χέρι, που ακολουθεί και τρέφεται από το δεξί. Για τη ραγδαία άνοδο της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη, ούτε λέξη! Μισητός τους εχθρός από το 1974 μέχρι σήμερα το ΠΑΣΟΚ. Βολεύτηκαν. Ας μείνουν λοιπόν με τις ντουντούκες και με αυτήν την περίεργη φυλή των ζηλωτών του ΠΑΜΕ.

Σάρκες από τη σάρκα ενός συστήματος που θα γιγαντωθεί για να καταρρεύσει. Ολο. Ας συνεχίσουν να τορπιλίζουν τη χώρα με ό,τι θα μπορούσε να την ανακουφίσει, έστω και πρόσκαιρα. Εχουμε τουρισμό. ΠΑΜΕ. Εχουμε Ακρόπολη. ΠΑΜΕ. ΠΑΜΕ και έξω από την ΕΕ, μόνοι, με αντίπαλο τον εαυτό μας, να δώσουμε τον αγώνα σε άδειες κερκίδες.

Αυτό προτείνουν. Και θα βρίσκονται κι αυτοί εκεί, πανηγυρίζοντας τ’ απανηγύριστα και χειροκροτώντας τ’ αχειροκρότητα. Δεν μπορεί, δεν είναι ανθρωπίνως κατανοητό, να πιστέψει κανείς πως δεν αντιλαμβάνονται τι σημαίνει να βρεθεί μια χώρα μόνη, έρμαιο αυτής της παγκόσμιας βαρβαρότητας.

Ευχαριστώ, Σάσα Βενιέρη, Αθήνα

Πολύ καλό αυτό με το αριστερό χέρι που τρέφεται – ακόμη και πάντα – από το δεξί, αγαπητή Σάσα. Ωραία μεταφορά. Και τόσο ταιριαστή με την ιστορία της ντεμέκ Αριστεράς της μπούρδας και της καταστροφής (της αμάκας και της λαμογιάς δεν το συζητάμε – εννοείται!) που διαθέτει η χώρα τούτη της φαιδράς πορτοκαλέας. Το πρόβλημά τους δεν είναι αν ο ουρανός θα βαφτεί κόκκινος, κατ’ ουσίαν, αλλά αν θα φάνε από κανένα δεξί χέρι τα αφάγωτα. Ή, όπως λένε και στην καθομιλουμένη, αν θα χάλουν τον άχαλο. Αχαλίνωτα. Κι αχαρακτήριστα. Προμοτάροντας ανενδοίαστα κάθε καταστροφέα, κάθε τυραννίσκο της δραχμής που βγάζει τα απωθημένα του πάνω στον τουρισμό ή στην οικονομία – των άλλων πάντα, των διπλανών – για συντεχνιακά μικροσυμφέροντα, αλλά όταν είναι να μιλήσουμε για τα οικονομικά και τις φοροδιαφυγές του Κόμματος, όλα κι όλα, το θέμα είναι τζιζζζζ απαγορευμένο. Αμ, Πάμε. Πού Πάμε; Αριστερά στον γκρεμό πάμε.

Χαμηλά, πιο χαμηλά

Αγαπητή κυρία Φοίβη Αθηναίου,

Εσείς που τα πάντα σχολιάζετε, ξέρετε σε ποιο σημείο έχει φτάσει η χώρα μας; Ξέρετε πώς μας βλέπουν οι έξω και ιδιαίτερα οι Γερμανοί τώρα με την κρίση; Ως αφερέγγυους. Οχι μόνον ως κράτος αλλά και ως πολίτες.

Ο γιος μιας φίλης μου πέρασε σε πανεπιστήμιο στο Βισμπάντεν. Πήγε λοιπόν με τους γονείς του και βρήκαν ένα διαμέρισμα για να νοικιάσει. Και ενώ έκαναν την πρώτη συμφωνία και γύρισαν στην Ελλάδα για να πακετάρουν και να μεταφέρουν την οικοσκευή του παιδιού, οι γερμανοί ιδιοκτήτες του διαμερίσματος τους πήραν τηλέφωνο και τους είπαν «συγγνώμη, αλλά επειδή είστε Ελληνες φοβόμαστε ότι είστε αφερέγγυοι και δεν μπορούμε να σας νοικιάσουμε το σπίτι»!

Πόσο πιο χαμηλά, πια, θα πέσουμε;

Ελπίδα Γούσιου

Ή πόσο πιο χαμηλά θα πέσουν οι Γερμανοί, θα μπορούσε να είναι το ρητορικό ερώτημα, αγαπητή Ελπίδα. Πόσο πιο χαμηλά και σε επίπεδο IQ. Οχι ότι εμείς δεν κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να τους δείξουμε αφερέγγυοι ως κράτος και κάποτε ως πολίτες. Αλλά δεν θέλει πολύ κλικλι, που λέει και η διαφήμιση…