[Ημουν κι εγω εκει] Οι αλανιάρηδες των Αθηνών

Οταν πρωτοέφτασε στη γειτονιά ο Αλέκος δεν μπερδεύτηκε με τους άλλους, κι εκείνοι όμως φαίνονταν αδιάφοροι. Εχετε δει μελαγχολικό σκύλο; Είναι σπαρακτικό. Το βλέμμα του είναι στραμμένο προς τα μέσα, δεν αντιδρά στα χάδια, δεν αφυπνίζεται από μυρωδιές φαγητών. Το βλέπει κανείς συχνά σε εκείνους που έχουν κακοποιηθεί: εσωτερικεύουν τον φόβο τους και γίνονται επιθετικοί ή απαθείς.

Ο Αλέκος, ο Τζακ και ο Κυνηγός είναι σκύλοι ράτσας που εγκαταλείφθηκαν από τα αφεντικά τους. Δυο κάτασπροι και ο φουντωτός κατάμαυρος που έχασαν τη μάχη και αποδέχθηκαν την ήττα τους. Οι υπηρεσίες του δήμου τους εμβολίασαν και τους έφεραν στην περιοχή του Τελεφερίκ Λυκαβηττού, όπως άλλους, σε πιο απόκεντρους πνεύμονες πρασίνου. Δεν είναι επιθετικοί, όταν όμως ακούν μηχανάκι ντελίβερι με πειραγμένη εξάτμιση γαβγίζουν και το κυνηγούν. Η γειτονιά είναι σχετικά φιλόζωη, με καθώς πρέπει σκύλους διαμερίσματος, κάτι τέτοια ωστόσο αρκούν για να ξεσηκώσουν τους φανατικούς της ησυχίας, της τάξης και της ασφάλειας. Σύντομα λοιπόν ο ενεργός γείτονας ζήτησε την υπογραφή μου σε μια αίτηση να απομακρυνθούν οι σκύλοι, «που δαγκώνουν τους περαστικούς». «Αποκλείεται», του λέω, «αυτοί είναι απαθείς!». «Δεν ξέρω», απαντά, «αλλά είναι γεγονός ότι κάνουν τα κακά τους στην είσοδο της πολυκατοικίας μας!». Οπότε εγώ από τα οδοφράγματα του πετάω: «Και λοιπόν; Κι οι σκύλοι από τα διαμερίσματα τα κάνουν και το φροντίζει η υπηρεσία καθαρισμού!».

Εχει περάσει ένα οκτάμηνο και οι τρεις σκύλοι είναι ακόμη εδώ. Τώρα ο περιπτεράς που μένει στο απέναντι ισόγειο τους παίρνει για βόλτα τα απογεύματα με την μπάσταρδη σκυλίτσα του και τους δίνει φαγητό. Ο πρώην διευθυντής μεγάλου εκδοτικού οργανισμού τούς ψώνισε ξηρά τροφή προχθές από το σούπερ μάρκετ. Η κυρία δίπλα χάιδευε για ώρα τον Τζακ που άρχισε επιτέλους να ανέχεται το ανθρώπινο χέρι και ο Αλέκος με τον Κυνηγό κοιμούνται αρειμανίως στα δροσερά μάρμαρα της εισόδου μας. Εχουν συμπεριφορά αργόσχολων μποέμ που θυμίζει τους προλετάριους «Αλανιάρηδες» του Βουτυρά, αλλά η γειτονιά τούς έχει αγκαλιάσει. Αυτοί οι αδέσποτοι σκύλοι, όπως οι άστεγοι, οι άνεργοι και οι μετανάστες, τεστάρουν τη βαρβαρότητα και την ανθρωπιά μας.