H ζωή στις αίθουσες σύνταξης

Στην πραγματική ζωή, οι αίθουσες σύνταξης είναι πιο ήσυχες σήμερα, ακόμα και στις ταμπλόιντ εφημερίδες. Οι ρεπόρτερ τρώνε σαλάτες και δεν καπνίζουν. Οι διευθυντές έτσι όπως έχουν παρουσιαστεί μέχρι σήμερα στη μικρή και μεγάλη οθόνη ανήκουν στην εποχή των γραφομηχανών, όταν οι δημοσιογράφοι συχνά έκρυβαν μπουκάλια ουίσκι στα συρτάρια τους. Εχουν υπάρξει βέβαια πολύ πιο σοβαρές εκδοχές της σχέσης διευθυντή – ρεπόρτερ στη σκηνή. Το έργο της Τρέισι Σκοτ Ουίλσον «The Story» το 2003 διερευνούσε τον τρόπο με τον οποίο τα φυλετικά ζητήματα επηρεάζουν αυτή τη σχέση, σε ένα σενάριο που είχε σημαντικές ομοιότητες με μια υπόθεση του 1980, όταν ένας ρεπόρτερ της «Washington Post» είχε βγάλει, όπως αποκαλύφθηκε, από το μυαλό του ένα βραβευμένο ρεπορτάζ. Tους επόμενους μήνες, δύο καινούργια έργα με θέμα τη ζωή στις εφημερίδες ανεβαίνουν σε θεατρικές σκηνές στη Νέα Υόρκη: το «The Wood» του Νταν Κλόρες αφορά τη ζωή του βραβευμένου με Πούλιτζερ αρθρογράφου Μάικ Μακάλαρι και το «CQ/CX» του Γκέιμπ Μακίνλεϊ αναφέρεται στο ρεπορτάζ που επινόησε ο Τζέισον Μπλερ στους «New York Times» και προκάλεσε την απόλυσή του.