Πόλεμος για τα δικαιώματα του Ελβις

Στα μαχαίρια και κατ’ επέκταση στα δικαστήρια είναι οι διαχειριστές της περιουσίας του Ελβις Πρίσλεϊ με την άλλοτε δισκογραφική εταιρεία του βασιλιά του ροκ εν ρολ και τον πρώην μάνατζέρ του. Οι μεν κατηγορούν τους δε ότι με τον τρόπο τους πίεσαν τον Ελβις να παραιτηθεί από τα δικαιώματα από το ρεπερτόριό του, έναντι ενός «γελοιωδέστατα μικρού» ποσού, πριν από τον θάνατό του.

Η επιχείρηση που φέρει το όνομα του καλλιτέχνη (Elvis Prisley Enterprises) κατέθεσε μήνυση εις βάρος της Arista, μητρικής εταιρείας της δισκογραφικής RCA Record, σε μια προσπάθεια να ανατρέψει, όπως ισχυρίζεται, μια επιβλαβή συμφωνία για τον Ελβις με την RCA, το 1973. Για την ώρα η Sony Music, στην οποία πλέον ανήκει η Arista, δεν έχει κάνει το παραμικρό σχόλιο για την υπόθεση.

Η ΕΠE (Ελβις Πρίσλεϊ Εντερπράισιζ), με έδρα το Μέμφις, υποστηρίζει ότι ο Πρίσλεϊ, σε στιγμή αδυναμίας, έπεσε θύμα εκμετάλλευσης. Την περίοδο που χώριζε από τη γυναίκα του Πρισίλα και είχε ανάγκη από χρήματα, ουσιαστικά σύρθηκε σε μια «διαδικασία εκκαθάρισης» με τη δισκογραφική και τον τότε μάνατζέρ του Τομ Πάρκερ, γνωστό και ως «συνταγματάρχη».

Η αγωγή κατατέθηκε στο δικαστήριο του Μονάχου διότι όλος ο καβγάς γίνεται για τα δικαιώματα από τις πωλήσεις δίσκων στη Γερμανία, στην οποία η δισκογραφία του Ελβις παραδοσιακά έχει πολύ μεγάλη ζήτηση. Εκτιμάται, όπως ισχυρίζεται η Ελβις Πρίσλεϊ Εντερπράισιζ, ότι τα δικαιώματα μόνο από τη γερμανική αγορά ξεπερνούν τα 7 εκατ. ευρώ.

«Καλοκάγαθος και χωρίς εμπειρία σε επιχειρηματικά ζητήματα», εύκολα χειραγωγήθηκε από τον περπατημένο μάνατζέρ του, ο οποίος με την κίνηση αυτή είδε μια καλή ευκαιρία για να αποκομίσει ένα παχυλό εισόδημα λίγο πριν βγει στη σύνταξη.

Με τον θάνατο του Πρίσλεϊ, ο πατέρας του Βέρνον, η γιαγιά του Μίνι Μέι και η κόρη του Λίσα Μαρί ορίστηκαν νόμιμοι κληρονόμοι του και πλέον η τελευταία είναι η μοναδική κληρονόμος. Πίσω στις ΗΠΑ, όταν ακόμα ήταν ανήλικη η Λίσα Μαρί, δικαστής έδωσε εντολή σε δικηγόρο να διερευνήσει τη διαχείριση της περιουσίας του Ελβις από τον Πάρκερ. Τα πρώτα πορίσματα έδειξαν ότι ο Πάρκερ είχε υπερβολικά μεγάλο μερίδιο (50%) όταν ο μέσος όρος του κλάδου για δικαιώματα δεν ξεπερνούσε το 20%. Οι δε χειρισμοί του Πάρκερ χαρακτηρίστηκαν «ανήθικοι» και το ποσό που έλαβε ο Πρίσλεϊ το 1973 «φτωχή εξαγορά». Με προτροπή του δικαστηρίου το ίδρυμα που διαχειρίζεται την περιουσία τού Πρίσλεϊ μήνυσε τον πρώην μάνατζέρ του (μέχρι το 1980 διαχειριζόταν τις υποθέσεις της ΕΠΕ), εκείνος ανταπάντησε και εν τέλει κατέληξαν το 1983 σε εξωδικαστική διευθέτηση, με το ίδρυμα να καταβάλλει στον Πάρκερ 2 εκατ. δολάρια (1,4 εκατ. ευρώ) και εκείνος να παραιτείται κάθε δικαιώματος για μία πενταετία, ενώ υποχρεώθηκε να παραδώσει στο ίδρυμα όλες τις ηχογραφήσεις του Ελβις και το οπτικό υλικό που είχε στην κατοχή του.

Η υπόθεση για τα περιουσιακά του Ελβις μπορεί να έκλεισε με αυτόν τον συμβιβασμό στις ΗΠΑ, όμως φαίνεται να υπάρχουν ανοιχτά ζητήματα στην Ευρώπη. Τον συγκεκριμένο φάκελο χειρίζεται νομική φίρμα του Λονδίνου που εμφανίζεται αισιόδοξη. Το δικαστήριο θα εκδώσει απόφαση ώς το τέλος του χρόνου.

< Χ.Ν.Ε.Ι.